Novel & Cerita Glimmering

Dahan dahan siyang yumuko hanggang sa magkalapit ang mga mukha namin. Bumundol ang kaba sa aking dibdib sa distansiya namin. Ibang iba ang mukha niya kapag ganito kalapit. It was like seeing depths of his ethereal beauty. His eyes were midnight and it seemed to glimmer like stars. His lips were bloody red, it made me wonder if it actually tasted like blood.

Paulit-ulit na pinagmamasdan ni Lauren ang mga alon sa dalampasigan.The sea was glistening like diamonds under the heavy light of the mid-day sun. The breeze was calming and soothing but was never enough to still the raging storm of confusion and anger inside her.

ADRIANNE Ang sumisilip na liwanag mula sa siwang ng makapal na kurtina ang sumalubong sa akin. Gumalaw ang mga mata ko. Gumala sa kabuuan ng kwarto kung saan malinaw kong nakikita ang hindi pamilyar na kagamitan, kulay ng dingding at amoy ng humahalimuyak na Jasmine scented candle.

Woah, it is beyond the term magical! It was a perfect mix of sophistication and elegance from the golden curtains down to the long red carpet all the way from the giant threshold over there. Everything is shining perfectly like the elegant royal chandelier greeting up above, it's not just actually shining like how it should be, it is attracting and alluring her eyes.

Gamit and hintuturong daliri niya ay hinaplos niya ang gilid ng labi ko, at saka bahagya ang ngiting pinakawalan sa labi niya. "Glaze. . . It was only the sweet glaze." He said and licked his finger. . c.m. louden

Lumapit siya sa railings at tumingala. "It is." mahina niyang sabi. "And so naturally breathtaking." nakangiti niyang sabi. "Alam mo bang hiniling kong mapabilang sa isa sa mga bituin?" Her eyes are shining like there is a diamond above. It's glimmering and twinkling in my eyes. "Why?" tanong ko.

Gumamit pa siya ng hindi magandang paraan at namuhay sa isang pantasya, na naniniwalang may pagtingin din sa kanya si Gilbert noon, o kahit man lang nasanay na ito sa kanyang presensya. Siya ay parang nagniningning na bituin sa langit, isang maliwanag na buwan na nakasabit sa itaas. Ngunit kahit katiting na liwanag nito ay hindi kailanman suminag sa kanya. Kinabukasan.

Ang weird lang kasi ramdam na nya na para bang may nakanasid sa kanya mula sa likod ng tinted na bintana. Sa halip na lagpasan ito ay huminto sya sa harap nito at tumingin sa salamin ng bintana na para bang tumatagos ang tingin nya sa loob. Ngumiti ang dalaga sa reflection nya, ang ngiti na iyon ay ipinagkaloob nya sa kung sino man ang tao na nakamasid mula sa loob. Nais nyang ipardam sa dayo na welcome sila sa isla at na- appreciate ng lahat ang kabutihan nila. -------

Humiga siya at nilagay ang kamay sa likod ng ulo bilang unan samantalang nanatili naman akong nakaupo at niyakap ang tuhod habang pinapanood ang mga ilaw na parang sumasayaw. Aurora Borealis. Namalagi ang katahimikan sa amin, ninanamnam ang kapayapaan at kagandahan pero hindi rin nagtagal ay nagsalita si Jiro. "You know what, Aya? You're like these flowers." aniya at tinuro ang mga kumikinang na mga bulaklak. Bumaling ang tingin ko sa kanya. "It's called Sithyathum, the most unique and mesmerizing kind. Sa umaga, mukhang malumbay ngunit sa paglubog ng araw, it will suddenly bloom into a captivating one. Isa sa nagbibigay liwanag sa gabi."

Hindi ito gaano ka-romantic kung para sa iba dahil halos hindi man lang ginagalaw ni Alex ang mga labi niya pero iba ang kahulugan ng halik na ito para sa babaeng hawak niya sa mukha. Ang mas nagdadagdag ng kakaibang effect sa halik nilang ito ay ang nakatutok sa kanilang ilaw na parang liwanag ng araw na kalalabas lamang mula sa linya ng kawalan. Jaws were dropped and it looks like time had paused. Gold dusts are traveling in the air that the light emphasizes giving a fantasy-like effect on the environment. It's like a dream for Jeselle, and for a second she felt like a princess she used to watch as she grew. She's painting in her mind that the man who is kissing her tonight is her prince c