Romans & histoires God Fearing Meaning

Si David ay nagsisimula na sa bago nitong buhay habang siya ay parang naiwan sa multo ng kahapon! Ang hindi niya alam na si David ay gusto mo ng maghiganti bago mamuhay ng tahimik kasama ang kanyang mga kapatid. It's unfair para sa kanya pero hindi rin naman kasi niya maiwasan ang takot at anxiety in terms of relationship. Yong phobia niya ay parang ayaw ng mawala. And she didn't like it at all! Yong para bang gusto niyang ganito lang sila ni Christopher forever.

Samantalang ito naman ay kitang-kita ang pagkasama ng kaniyang mukha. 'Hindi na kataka-taka pa kung maraming matatakot sa kaniya. Ako ay natatakot pero hindi ganon kalaki.' "F*ck you! Anong ginagawa mo rito, Froyd? Nasa'n ang kaibigan mong makot?" " Makot? What do you mean about makot? Saan mo natutunan ang salitang 'yan?" Nagtatakang tanong nitong Froyd ang pangalan.

Kaya naman nadodoble ang kagustuhan niyang malaman ang sagot. "Ginahasa niya ako!" Sigaw ng kanyang ate na alam niyang naibulalas lang dahil sa tindi ng pagkagulat. Ang Ate Nicole niya ay mayroong ligyrophobia o phonophobia, takot sa mga matitinding ingay. Sa kaso naman ng kanyang ate ay nakakaramdam lang ito ng matinding takot na may kasama pang panginginig kapag may sumisigaw rito. Kaya, kahit na alam niyang magiging epekto sa kanyang ate ng ginawa niyang pagsigaw ay kailangan niya iyong gawin dahil nais niyang makuha ang sagot sa kanyang tanong.

Agad na humagulhol ito ng iyak ng maalala ang sinapit. "T-takot na takot ako, Gail... t-takot na takot ako..." ani nito sabay hagulhol ng malakas. Dama niya ang panginginig ng katawan nito sa sobrang takot habang inaalala ang nangyari dito. "A-akala ko katapusan ko na... a-akala ko hindi na ako aabutin ng bukas. I-I'm scared to death... I was too scared to die!"

F stands for fearless. Lahat ng sumusubok na banggain ako o ang samahan , dalawa lamang ang napupuntahan--- crippled in fear or going home battered. Bullying is not my problem; instead, it was my weapon. I used it to take advantage of my foes on campus and those who dared to challenge me. That’s why my life doesn’t end well at boring. My early life taught me to fight- not just for the right- but to become this one feared man of campus whose name was known by all.

Nakakaramdam man ng takot ay nagtiwala lamang sila na ililigtas sila ni Lord Father Adonai. "Aming diyos na Lord Father Adonai, purihan ang iyong kadakilaan. Pagharian mo sana ang aming mga puso. Mangyari sana ang iyong kalooban. Iligtas mo sana kami mula sa panganib ng pagsugod ng mga werewolves na ito...." taimtim na panalangin ni Deborah. Alam niya na hindi sila bibiguin ng diyos na sinasamba nila.

Tanong niya na pilit na nagpakanormal kahit na katakot-takot ang pagkabog ng kanyang dibdib. "I doubt anyone would dare to ride the elevator with me. They're terrified of me; they bow their heads and cower just at the sight of me, their tails tucked between their legs. I can sense their fear in my presence." He said with a serious tone, "Unlike you, you're the only one who's had the courage to ride the elevator with me. You're the only one bold enough to stare back at me now, without a hint of fear in your eyes. You're the only one who doesn't tremble at my gaze."

"What are you afraid of?" Lumingon si Frederick at marahang niyakap ang babae, ang boses niya'y napakalambing na tila nang-aakit. "Natatakot ako na masira ang pamilyang Garcia, natatakot ako na kami ni Jasper ay maging walang pangalan at hindi na makikilala habambuhay at natatakot ako na pagtanda ko ikaw ay... magbago."

Then I decide before fear can speak first. “We meet him.” Gabriel snaps toward me. “No.” “Yes.” “Absolutely not.” “See? There you are again.” “This is different.” “No. This is just the version where you’re scared.” His voice drops dangerously low. “I am scared.” The honesty startles all three of us. He steps toward me. “I am scared because men like that don’t stop at business.” “I know.” “I am scared because if he touches your life again, I don’t know what I’ll become.”

Kael finally said in a low voice, “being scared is normal. Fear means you actually care. But if you let that fear control you, you’ll never know if what you’re holding back from could’ve been something real… something lasting.” Naramdaman ko ang paghagod niya sa likod ko, na para bang naiintindihan niya ang nararamdaman ko. Napakagat labi ako at mabilis pinunasan ang luha sa gilid ng mga mata ko.