Novel & Cerita God Fearing Meaning

aniya na parang takot na takot na kaagad. Ayaw na talaga niyang magalit si Heart. May phobia na siya sa ganun na mga awayan nila. Hindi naman siya pumapatol kaya lang minsan ay nami-misinterpret nito ang mga sagot niya, akala ay pinapatulan na niya. Natatawa ito at si Vandros ay talagang natawa na. "Ako na ang bahala. Baka madamay pa ako kapag pinagpa-interview pa kita. Kaya ko na. Anang kaibigan niya sa kanya kaya abot langit ang pasasalamat niya.

“You think mercy works in my world? No. Fear does. Violence does.” Parang may malamig na humawak sa dibdib ko. “You scare me.” mahina kong sabi. Nanahimik siya. Then, with a low voice, “I’d rather you fear me… than watch you die in someone else’s hands.”

Doon ko nakita ang matinding takot na nakaukit sa kanyang mukha nang magtama ang aming mga mata. She wasn’t afraid for her own safety—her fear was for me, for what might happen to me. It was written all over her face—in the way her eyes darted anxiously and her jaw tightened with worry. “No!” Fana shouted. The man said something to her—words I couldn’t quite catch—before turning to me with a grin that sent a cold wave down my spine.

Alam naman pala niya bakit kailangan pang itanong? “Fine. Medyo.” Bahagya siyang ngumiti. “Good.” Napataas ako ng kilay. “Good?” Anong good don? Minsan talaga ang weird niya sumagot. Parang hindi konektado ganon. “Fear keeps people alert.” Sambit niya. Oh, so that’s what it was. Hindi ko alam kung matatawa ba ako, mamangha o lalo akong kakabahan.

"Ayos lang, Gab. Hindi mo kasalanan—" "No, Faith. Dapat ako ang mas nakakaintindi sa'yo kasi kaibigan kita. I'm sorry, I got scared." Tumango-tango ako. Hindi ko na kasi alam kung ano pa ang dapat kong sabihin. Naiintindihan ko kung bakit siya natatakot dahil kahit ako ay natatakot din lalo na't hindi ko alam kung ano ba ang dapat ko talagang katakutan.

sabi neto saka tumayo at nakatingala padin ako at si lord christ naman ay nakangisi saakin "Fear is not a power but fear can be power if you'll use it" makahulugan nyang saad bago ako iniwang nakatulala. Anong takot ba ang sinasabi ni lord christ Halata bang takot na takot ako sa kanya matapos ng nang yare, lahat naman ata dito takot sa kanya. Saka bago ang fairytale na kinukwento nya. Magre-research nalang ako mamaya about sa history ni great rubern

Since FEAR has strong connections to government agencies and military personnel, it has a strong possibility that Archibald is backed up by them, kaya malakas ang loob niyang kalabanin ang Westside. FEAR, a military agency that solves complex and violent enemies the normal police cannot handle, mostly supernatural ones. Kagaya sa Westside Dragons, karamihan ng miyembro nito ay mga talisman users. Malaking organisasyon ang FEAR, marami silang koneksyon sa malalaking organisasyon sa labas at loob ng bansa. I hate to admit it, pero sila ang grupong kayang tapatan ang Westside. The two groups have been clashing for so many years, pero hanggang ngayon, wala pa ring nakadadaig sa bawat isa.

Nag-angat ng tingin si Yael at tiningnan nang mata sa mata ang kaniyang Tito Jett. Napahilamos ang isang kamay ni Jett sa kaniyang mukha. “Nagkaroon kasi ng phobia ang Tito Jett mo sa dugo pero paminsan-minsan lang naman ‘yon umaatake kapag nagmumula ang dugo sa mga taong malapit sa akin pero kapag galing ‘yon sa ibang tao, hindi naman ako nagkakagano’n,” sagot niya. Nagulat siya nang biglang hinawakan ni Yael ang mga kamay niya. “Hayaan mo po, tito. Isasama po kita sa prayers ko palagi. Aalisin na po ni Lord ang phobia mong ‘yon, basta maniwala ka lang po sa Kaniya at saka kausapin mo rin po Siya madalas.”

Gets ko anong ibig niyang sabihin. Lahat naman normal na may kinatatakutan. Magkakaiba nga lang. Ano nga ba ang sakin? "I'm terrified to lose my wife." Iyon ang nararamdaman ko nitong mga nagdaang araw. I can't figure out kung anong pumapagitna sa amin ni Jezra.

“Hindi naman kita pinapaalis, ‘di ba?” Umupo siya sa tabi ko, at sandaling tumahimik kami. Parehong pagod, parehong puno ng iniisip. Pero ngayong gabi, sapat na ang presensya ng isa’t isa. “Elle…” simula niya, mahina, “…you were strong back there.” “Hindi ako strong, Zian. Takot na takot ako.” “Exactly,” sabi niya, sabay tingin sa akin, “Being strong isn’t the absence of fear—it’s standing firm despite the fear.”