Novel & Cerita Gojo Blindfold

“Uh huh, baby!” “Can we get out of your car now? I’m excited to see your surprise for me.” He smiled and kissed my lips. “But before that... you have to wear blindfold,” he said. “Alright. Come on.” Bahagya naman siyang lumayo sa akin at may dinukot siyang panyo mula sa bulsa ng pantalon niya at pagkatapos ay piniringan nga niya ang mga mata ko. “Wait for a while, baby.”

Pagkalabas namin ng kotse ay iginiya niya naman ako papasok sa loob. “Wear this…” saad niya na binigyan ako ng kulay pulang blind fold at tinulungan akong isuot iyon. “Kailangan pa ba talaga ‘to?” “Yes.”

Sandali pa kaming naglakad hanggang sa huminto siya. "Bakit tayo huminto?" "I'll going to get your blind fold now. Hope you'll like it, Hon." sabi niya at naramdaman kong dumampi ang kanyang labi sa aking labi bago niya dahan-dahang tinanggal ang piring sa aking mga mata. "Surprise." sabi niya ngunit hindi ko pa nakita kung ano iyon sapagkat napapikit akong muli dahil sa sobrang liwanag na aking nakikita.

Mas malakas na yata ang hiyawan kumpara kanina. Ano ba talagang meron? “So, the bride is already here.” Akmang kukunin na sana niya ang blind fold pero agad na may pumigil sa kaniya. Pilit siya nitong pina-upo sa isang plastic na upuan kaya wala siyang nagawa kun’di sundin ang sino mang herodes na nagpaupo sa kaniya. “Kailan niyo ba tatanggalin ang blind fold?” untag na naman niya pero wala nang sumagot sa tanong niya. Tumahimik na lang si Sharon at nakiramdam.

rinig kong boses ni Zik kaya idinilat ko ang mga mata ko. "Oo ang ganda dito, sobra." komento ko. Hindi ko na narinig na sumagot si Zik pero pansin kong napangiti siya at agad na iniwas ang kanyang tingin, Pansin ko lang ay bakit parang ang weird niya? "Wear this." Nagulat ako nang bigyan niya ako ng kulay pulang blindfold. "Aanhin ko naman 'to?" tanong ko.

saad ko na binigay kay Eleizha ang blindfold, natawa naman siya. “Aanhin ko yan?” “Basta isuot mo, surprise ‘to!” “Pag ako hindi natuwa dyan sa surprise mo ah, may paganito ganito ka pa ah,” saad niya ngunit ginawa niya ang sinabi ko at isinuot ang blindfold. Inalalayan ko siya sa pagbaba ng kotse at saka kami pumasok sa loob. Nakalagay sa signage ang malaking pangalan ng lugar na “Casa Joaquin”

"E, saan pala tayo pupunta?" Hindi sya sumagot. Ipinikit ko nalang ang mata ko para makaidlip kahit saglit lang. Naramdaman ko ang pag tigil ng sasakyan kaya nag mulat na ako ng mata. Akmang lalabas na ako ng pigilan nya ako. "Blindfold," ipinakita nya sakin 'to at humingi ng permission na ipiring sa mata ko. "Aalalayan naman kita," sabi pa nya.

Jenica then knew that this doctor is a man. She nodded, refusing to let a single word out her mouth. Jenica knew that the more she talked, the more flaws she would show them. Not long after, someone guided her to sit. “You may unfold your blindfold.” Mabilis niyang sinunod ang utos nito.

"Nadulas lang ako, Necy. Nag-aaral ako maglakad gamit ang blind stick, pinagaralan ko sa rehabilitation para maging independent," sagot ni Lorie, sabay alis ng tingin mula sa kanyang blind stick at pagpapakita ng isang magaan na ngiti, kahit pa puno ng sakit at hinagpis ang kanyang mga mata.