Good Things Comes To Those Who Wait 소설 & 이야기

dagdag pa niya, sabay tungga sa wine. Hindi ko na mabilang kung ilang ulit siyang nagsalita na parang tinutusok ang pagkatao ko. Bawat toast niya, may patama. Bawat salita niya, parang kutsilyo. “To people who stay faithful, kahit maraming tukso. Kasi hindi sila mahina. Hindi sila madaling bumigay.” “To wives who deserve their title—not just the ring, but the respect.”

dito muna ako mananatili, kasama ang mga taong tapat sa amin, naghihintay at nag-aalaga sa tanging pag-asa na natitira sa akin - ang buhay na ito na siyang magbabago ng lahat kapag dumating ang tamang panahon. TO BE CONTINUED...

"And right now, I'm teaching you the most important lesson of all." "What's that?" I whispered. "Anticipation." He leaned down, his lips hovering just inches from mine. "The longer you wait, the sweeter it becomes. The more you want it, the better it feels when you finally get it." I could barely breathe. "How long do I have to wait?" "Until you can't take it anymore." His thumb brushed across my lower lip. "Until you're begging for it. Until you're willing to do anything to have it."

Nine— "Sorry to keep you waiting, Ezaiyah! May crocodile kasi na dumaan, eh. Hinintay pa naming makalagpas, baka kasi makain kami." Pagkarinig niya sa pamilyar na boses na iyon ni Waky ay awtomatiko na siyang napalingon sa likod. Doon nga ay nakita niya ito na papalapit na sa kanya. And of course, he is with Glad. "Sorry, we kept you waiting for too long. Napa-over time kasi kami, eh. Alam mo na, kailangan din minsan para makadagdag income.” tila nahihiyang saad naman ni Glad.

“Hindi ko kayang mawalan ng pagkakataon, pero natatakot ako na baka mapagod na ako sa paghihintay.” Ava, na mayroong tawa at determinasyon, nagpatuloy, "Maya, hindi naman ibig sabihin na maghihintay ka forever, pero sometimes, the people you care about need time, too. Hindi mo kayang kontrolin ang lahat ng nangyayari, pero as long as you’re being real with him—and with yourself—you’re doing your part. And remember, hindi ka nag-iisa. Hindi kita pababayaan."

Please, please. Ilang oras pa akong naghintay. Hindi muna ako nagpahinga kasi mas gusto ko siyang hintayin. I'm sketching and already finished my new artwork. Lahat ng iginuhit ko ay para sa kanya. Lahat din ng iyon ay may lagda ko sa gilid at may personal inspirational quotes about life and sacrifices. It's already midnight but there's no mark of him. Wala. May bukas pa naman Klara. You can wait for him until tomorrow. It's your day, right? So you can keep on smiling and be thankful for this another year of your life.

Ilan lamang sila sa mga nagpatunay ng good karma at bad karma. Kung gumawa ka ng mabuti, mabuti rin ang babalik sa'yo. Kung gumawa ka ng masama, masama rin ang babalik sa'yo. Hindi man ngayon pero babalik at babalik sa'yo 'yan in unexpected ways. You attract what you are. Pitong taon na rin niyang tinatali ang buhok ko sa ganito ring posisyon. Gustong-gusto ko 'yon dahil naaalala ko rin si Mommy Talitha.

August's POV Para akong wala sa sarili buong araw pagkatapos ng lunch time at pangyayaring yun. Yung utak ko ay paulit ulit na bumabalik ang mga sinabi ni Cayden. Para itong sirang plaka na paulit ulit lang yung nagpiplay. Wait for me.......love Wait for me......love Wait for me......love Wait for me......love Wait for me......love Wait for me......love

"Oh, kaya naman pala halos hindi mo marinig ang katok ko sa office mo girl eh nakatutok ka sa pamilyang iyan!" "Of course Colby, they were always be the apple of my eyes, sila ang rason nang lahat ng ginagawa ko" "Well, kailan mo naman balak isakatuparan ang lahat ng plano mo?" "Patience my dear friend, patience...tulad nga nang sinasabi ng lahat, there is always a prize to those who wait.." Seryosong sabi ni Margaux sabay tungga sa wine na iniinom.

Ngumiti siya dito ng tuluyan na silang magkaharap. “Hello Sir, good day po at pasensya ka na kung naghintay pa po kayo, maraming salamat po.” Ngumiti lang ang lalaki at umiling, “ Nah, it’s alright I have all the time to wait.” “Ganun po ba salamat po.”