Good Things Comes To Those Who Wait Novels & Stories

She believe that everything is possible when you patiently waiting for the right time. Mabilis ang pagpapatakbo ni Andrew ng sasakyan kaya hindi namalayan ni Amara na nasa harap na sila ng gate ng apartment nito. Mabilis niyang dinampian ng halik sa pisngi ang kaibigan saka biglang lumabas. Nagulat din siya sa nagawa kaya imbes na antayin ang kaibigan bumaba ng sasakyan sinenyasan niya na lang ito ng good bye.

Bakit hindi nagtagal at hindi tinanggap ang pagkakataon? Napalunok si Theodore at sumandal sa kanyang upuan, ipinikit ang mata, at nagbigay ng saglit na pahinga. “Ang mga bagay na madaling makuha... hindi pinapahalagahan.” Ang mga salitang ito ay binitiwan ni Theodore sa isang tono ng katahimikan, ang pagkakasabi ay tila isang tula na puno ng kaalaman sa kung paano maghintay at magpatawad sa sarili. Ang lahat ng bagay na madaling makuha ay hindi pinapahalagahan, at kaya’t nagdesisyon siyang lisanin ang tea room kanina—ngunit sa isang dahilan na hindi pa niya lubos na nauunawaan.

patuloy nya pa. " tsaka saeng, nagsisimula pa lang tayo susuko ka na agad.? try to be patient minsan saeng. kasi naniniwala ako, God save the best for those who wait. intay lang tayo. tiis lang muna. magkakahappy ending din tayo." sabi pa nya kaya napangiti na ako. hihi kahit minsan pala nakakausap ng matino ito haha.

At ngayon, kahit ano pa ang ibato sa amin ng tadhana, magkasama namin iyon na lalagpasan. When the bad thing is over, the good things are coming. In time, the heavy rain will suddenly be a warm sunlight. Life will rain you with trials, but there's always a rainbow in the end of them. Never lose trust and hope. Learn how to wait until all the wait will be worth it. -----Miss IYA-----

Wala naman akong hinihintay dahil nagsabi na rin naman si Rex na mauuna na siya, dahil may ibinilin umano ang mommy niya sa kaniya. Sa mga sandaling ‘yon para akong naghihintay ng isang taong walang kasiguraduhan kung darating. Sandali pa’t, naiinip na ako dahil hindi ko talaga alam kung anong ginagawa ko rito. Para akong timang rito na naghihintay sa wala. Umaasang makita ang taong nasa aking isipan, bago man lang ako umuwi. Ngunit parang malabo naman itong mangyari.

“Which means they’re waiting.” “Waiting for what?” tanong ni Nathan. “An opening.” Tahimik. At doon nila naintindihan— ang pinaka-mapanganib na galaw ay hindi ang mabilis. Kundi ang tamang timing. — Pagkalipas ng ilang minuto, pumasok ang sasakyan sa isang mas lumang bahagi ng lungsod. Hindi ito ganoon ka-busy. Hindi rin ganoon ka-ayos.

Hindi na kailangan pang patagalin pa. Alas nuebe pa lang kasi ngayon at kanina pa kami naghihintay ng oras. Totoo talaga yung kasabihan na kapag hinihintay yung oras ay matagal pero kapag hindi hinihintay ay napakabilis ng takbo ng oras. Parang sayo lang, kapag kasama mo siya ambilis ng takbo ng oras na para bang nanaisin natin na muling ibalik o pabagalin ang takbo ng oras. Humiga muna kami sa papag at naghintay ng oras.

Mas magandang maghintay kaysa pilitin ang mga bagay na gusto natin agad mangyari. May mga umaalis man, pero mas marami ang dumarating "People die, people die, people come back, and there are people who are there even if they are not seen." ika nga nila, totoo nga naman, kahit na may maganda o hindi maganda mangyari sa atin, Mananaig pa rin ang kabutihan sa kapwa.

Kailangan ko lang na tanggapin siya nang buo para makapagsimula na kami ng panibago. Sa kabila ng lahat, may takot pa rin kasi akong nararamdaman. Gusto ko kasi, kapag nagkabalikan na kaming dalawa ay hindi na kami maghihiwalay pang muli—pero, sa ngayon ay hindi naman namin kailangang magmadali. Best things always happen to those who wait. Like the scenery, I just had to enjoy everything fate has to offer. What was in front of me was so peaceful, and how I wished that Liam could see this magnificent view too.

I asked. "Kapag araw-araw ay pare-pareho'ng klase ng pagkain lamang ang inihain sayo, hindi ba't magsasawa ka? Ganoon 'rin sa babae. Habang tumatagal, naroon ang pagsasawa at mga pagbabago. Ang pagpapakasal ay hindi parang kape, na kapag napaso ka ay iluluwa mo na lamang. Sa oras na pumasok ka sa isang relasyon, dapat buo ang 'yong desisyon. Handa ka'ng harapin ang sakit, pait o galit, dahil ang lahat ay may katumbas na pagmamahal. Kapag sa araw-araw ay pauit-ulit na lamang ang mga nangyayari sa inyong buhay, nakakasawa 'rin. You're as hopeless as a story without a plot."