Goodbye In Cebuano の小説・ストーリー

Walang bakas ng emosyon ang kanyang mukha ngunit kitang-kita ko sa kanyang mga mata ang pangungulila, para saan naman kaya? "Goodbye," nabasa ko sa kanyang bibig nang bumuka ito. Blangko ko lang siyang tiningnan hanggang sa tuluyan nang umandar ang sasakyan. "Goodbye, Silas."

Ang babae naman ay nginitian lamang ako. "Magandang hapon din po." Sagot ko. Sa ilang araw na pananatili ko dito ay may ilang bisaya words na din naman akong naiintindihan. Bisaya words like what the old man just said, as well as Maayong Buntag which means Good Morning and Maayong Udto which means Good Noon. I was about to ask them kung ano ang kailangan nila when I felt Deolino's presence behind me. I even flinch when he spoke.

biglang singit ni Angelo. "Actually, I don't know how to start. It's really hard for me to say goodbye!! Maiiyak lang ako at ayokong mangyari 'yon.." sagot niya sabay buntong hininganng malalim..

Inalis ko ang mga kamay ko mula sa likuran niya at ganun din siya. "Goodbye babe." Paalam niya habang nakangiti ng nakakaloka. "Goodbye babe." Sabay wave ng kamay ko. CYRUS P.O.V. Pagdating ko ng bahay ay sumalubong agad sa akin ang nag-iisa kong best friend na para ko na ring kapatid na si Calvin. "Oh bro." Sabi ni Calvin habang palabas ako ng kotse. "Kamustang lakad mo?" He added sabay hand chants namin.

Lumuluhang aniya. I was also crying, I am so confused. I don't know but my heart tells me to come back to his arms but my mind kept telling me to hate him. Hindi ako nakapagsalita. I heard him sigh and flick his tongue. "Mauuna na ako." He uttered then removed the sand on his pants. After he stood straight he leaned to me and kissed me on my forehead before he spoke. "Goodbye, Celine. I wish nothing but the best for you." Lumuluhang wika niya.

“I’m letting you go… because I love you.” At doon, sa harap ng lalaking mahal ko at ng lalaking sumira sa amin… pinili kong masaktan para mailigtas siya. “Goodbye, Caleb.” At dumaloy ang katahimikan habang unti-unting gumuho ang mundo naming dalawa.

Nagpasalamat na lang ako saka ako nagpaalam na umalis. “I understand , when i came here i dont habe any plan to make a scene to your family. I just want to meet you for the last time. Thank you that you make time to meet me. I will not stay long also since i have work to go. Thank you Baba (papa in pimoy) i have to go also i have a flight to catch” pagdadahilan ko. Sumang ayon lang siya at tila walang emosyon na pumayag “have a safe trip. I wish you all the best! Please regards me to Camila” sabi niya

Bahagya na lang din akong napangiti roon. “Oh, right.” Napakamot pa sa kaniyang ulo ang lalaki. “Good morning too. I’m glad that you are enjoying your stay here in Cebu,” ani ko na tipid na ngumiti sa mga ito. “Syempre naman, Ms. Cañete! Ang ganda ba naman ng view dito,” anang lalaking pinakamaingay sa kanila. Kumindat pa ito kaya napapailing na lang ako. Natatawa naman siyang hinila ng kaniyang mga kasamahan paalis sa gawi namin habang ipinaghihingi siya ng dispensa ng kaniyang mga kaibigan. Napatawa na lang din ako nang mahina roon. These kids are really full of energy.

Pumasok na ako sa loob at kumaway kina Mom. Pagkalipas ng ilang minuto ay sumakay na ako sa eroplano at umidlip muna saglit. After one hour and twenty-six minutes........ Nasa labas na ako ng airport na may huminto sa harapan ko na isang kotse na ginagamit sa mga gulayan dito sa Cebu. "Maayong buntag Sir"pagbati nila gamit ang lenggwahe ng Cebu. "Good morning din po" nahihiyang tugon ko. Di ako gasinong marunong gumamit ng Cebuano pero nakakaintindi ako.

speechless! "she even knelt down to your father inlaw makalaya ka lang sa mga Yu" wala na tuloyan nang bumagsak ang mga luha ko. Hindi na nagpapigil at nagmistulang bagyo na sabay sabay nang kumawala ang lahat ng emosyon sa kailaliman ng kaibuturan ko. Tila bagyo na ayaw nang papigil ang luha kong tuloy tuloy nang bumubuhos sa mga mata ko.