Goodbye In Cebuano Novels & Stories

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.

Gusto kong sabihin un dahil alam kong hind niya ito naririnig. "before i leave and go, i just want to say iloveyou.... . . . . . and goodbye" be happy ezekiel dahil pinapalaya na kita.

biglang sabi ni Keiran habang papasok ito sa pinto. “Sige po, m-mauna na po ako. Thank you so much po.” saad ko pa, and for the last time tinignan ko si mama na maluha luha ang mata… and i smiled to her, a genuine smile… i think i need to let go my resentment to her. Sa tingin ko mas magiginhawaan ako. “Goodbye, ma… thank you po.” saad ko at tumalikod na pero bago pa kami makalabas ng bahay ay bigla na lang my yumakap mula sa likod ko.

Dali-dali akong pumunta ng banyo para maligo at gumayak na. bago ko tuluyang lisanin ang silid na ito ay muli kong pinasadahan ang mukha na matagal kong hindi na makikita. Im a bit emotional at this moment. Im sorry pero hindi ko napigilanang sarili ko na sa huling pagkakataon ay hinalikan ko siya sa labi. Isang mabilis na halik. "Goodbye, third! Sana maging masaya kayo ni Shonee...."bulong ka sa kaniya. bago ko tuluyang magdesisyon na umalis na talaga ay humirit pa ako ng isang halik. Patawarin ako ng Diyos pero gusto ko lang baunin ang huling sandali na ito na mahahagkan ko ang kaniyang labi.

Hindi ko alam kung may susunod na pagkakataon pa ba o baka ito na ang huli naming pagkikita. "Goodbye Attorney. Masaya po ako sa maikling panahong nakilala ko kayo. Salamat po."

Para sa akin, isang natural na pangyayari na lamang iyon. Wala akong naramdaman, kahit ano paman. "Hello, Kuya." [Kumusta naman sa Cebu, maayos naman ang lahat?] "Oo maayos naman ang lahat. Kong hindi ka sigurado, pumunta ka dito para sa personal mo masaksihan." [No, thanks.] pag tatanggi nito.

I took my phone and opened the damn message Gear sent me. Gear Lanxe Sebastian: Mild, how are you? Hindi ko 'yon ni-replayan. Ayoko nang magkaroon pa ng kahit na anong koneksyon sa kaniya. Matagal ko nang pinutol ang kung anong mayroon sa amin. Tinapos ko na ang ugnayan naming dalawa simula noong mangyari ang bagay na 'yon sa amin. Hindi ko masikmura.

CHAPTER 17 THE MAN WHO BREAKS MY HEART Nakabalik na nga kami galing sa Cebu at natapos na namin ang farewell party pero parang nagbabalak na naman ang iba na dumalaw kahit saan basta same batch. Welcome naman kung merong sasama pang iba na hindi na kasama last time.

iniwan din ako. "Goodbye, Love.” ---

Babawi ako sa kanya kagaya ng kahilingan niya. "Goodbye Dreymon Velmonte. Hindi ko na matutupad ang pangako ko sayo na babalik kaagad ako dahil hinding hindi na ako babalik pa. Salamat sa huling gabi na pinagsaluhan natin na puno ng kasiyahan at pagmamahal. At iyon na rin ang kahuli hulihang gabi na isusuko ko ang sarili at buong pagkatao ko sayo. Paalam babe ko. Salamat sa magandang ala ala. Mahal na mahal kita." Bulong ko sa hangin kasabay ng paglaglagan ng mga butil sa aking mga mata.