Goodbye My Princess Novels & Stories

At mas mabuting hindi magkatagpo ang ating landas. Minabuti kong lumuhod at humingi ng tawad sa kanila. Pero nilagpasan lang nila ako at tuluyan silang lumisan sa aking kinaroroonan. The said princess also step on my hands hard, causing for me to silently hissed on the pain. 'Lucky you, we are in hurry right now.' I heard her whispered on my mind causing for myself to close my eyes and sigh in relief.

Tumigil ako sa paglalakad, at pinakinggan ang mga sasabihin niya. "Ilang buwan na lang 'di ba, ga-graduate kana? Kung aalis ka sa kompanyang 'to, hinding-hindi na mangyayari ang bagay na 'yon," saad niya, "... Pero kung 'yan talaga ang gusto mo, hindi na kita pipigilan, pero kung gusto mong magtapos, tapusin mo ang termino mo dito, Princess." Parang may pumagting sa tainga ko nang tawagin niya akong 'Princess'! Ang kapaaaal talaga ng mukha niya!

Natawa ako dahil kilala n'ya rin pala si Princess Ariadne na s'yang inspo ko sa costume ko ngayon. "Kilala n'yo rin po pala si Princess Ariadne,” natatawang sabi ko na lang. "Oo naman! Ano ka ba, sino bang pwedeng makalimot sa kwento ni Princess Ariadne? She's the type of woman na kapag nakilala mo, hinding-hindi mo na makakalimutan pa. Especially knowing how tragic her life is.” Napapalatak pa si Tita Charlene at napailing-iling. "Anyways, you nailed it. You nailed her!”

ulit niya, tila nagdadalawang-isip pa rin. Tumingin ako sa kanya ng matagal, hanggang sa muling dumampi ang mata ko sa mukha niyang may bahid ng pawis at gulo ang buhok dahil sa hangin. Pero kahit ganon, maganda pa rin siya. Lalo na kapag ngumiti. "You know," panimula ko, habang binabalanse ko si Princess, "You changed her." "Po?" "Si Princess. She's happier. Mas expressive. Mas open. Mas palangiti. And it all started nung dumating ka."

"Gaano na katagal mong nararamdaman ito?" "Buwan na" ang sagot niya na may panghihinayang. "Ikaw lang ang gusto at hinahangad ko pero pakiramdam ko hindi mo na ako hinahangad. Palaging malapit sa iyo si Princess." Dumadaloy na ang mga luha ngayon. Pinunasan niya ang kanyang mukha at nagsimulang mag-isip kung ito na ang katapusan.

Palaging sinasabi ni Princess sa kanya na hindi siya pwedeng magkaroon ng utang na loob dito. Kaya hanggang ngayon, hindi pa rin mawari ni Calvin kung bakit iniwan siya nito nang ganoon na lang noon. Sa dami ng taon ng kanilang pagkakaibigan, maaaring hindi niya ito kayang mahalin, pero kaya ba nitong panoorin siyang mamatay? Bumaba na ng sasakyan si Princess pagkatapos magsalita. Bagaman may kaunting emosyong naramdaman si Calvin sa kanyang puso, agad din itong naglaho sa dilim ng gabi.

Sa sarili niyang mga salita, nasasaktan siya. "Paano ko kakalimutan ang pinakamagandang nangyari sa buhay ko? Ang makilala ko kayo ni Princess at hindi ko kakalimutan ang magandang alaala na kasama ko kayo." Ang mga mata nito na parang nangungusap at nagpapabatid ng sakit at lungkot na nararamdaman nito. "I'm sorry, Zymon! P-oero mas mabuting kalimutan na lang natin ang isa't isa. Go with your own life and I'll do the same." Pumihit siya at humakbang na palayo.

Pero ito ang pangarap ko, at alam ko na ito rin ang lihim na pangarap niya noon. I'm not a princess who likes to live in a castle—I despise that. I'm a princess who loves to travel my backyard using my pumpkin cart with my perfect one. I want a happy memory from now on. I want to see the other side of the country and discover the beauty of life. I have finally found my perfect frog prince, who loves me unconditionally, after experiencing the bitterness of life, and it is the sweetest redemption. . - the end-

"Goodbye for now… and I'm sorry if I can't be truly happy walking away from you today…” *** Hi! So, this is where Ymilio and Ika's story comes to an end. I hope you understand why their story ended this way. To be honest, this story just came to me randomly. I happened to see clips of ‘Princess and I’ on my feed. Dating teleserye ito nina Kathryn, Daniel, at Enrique. And then... tadaaa! This story was born.

Unti-unting bumabagsak ang mga luha ko. "Ikaw ang aking kasiyahan ngunit ikaw rin pala ang aking malalim na kalungkutan. Mahal na Mahal kita, Paalam aking mahal na Raven. Gabayan mo kami ni Princess sa pag-abot ng aming mga pangarap. Ngayon, pinapalaya na kita. You may now rest in peace, aking mahal..."