Goodbye My Princess Novels & Stories

Naputol ang sinasabi niya nang patakbo akong lumapit sa kaniya sabay iniakbay ko sa batok niya ang kamay ko at dinampian ng mabilisang halik ang labi ni Sidney sabay bulong. "I will be fine...goodbye my pretty prince..." Sabi ko calling her what I used to call the old Sidney I know sabay bumalik na ako papunta sa kama ko at humiga. Wala na akong balak lingunin pa siya kaya nanatili na akong nakahiga habang umiiyak.

"oh!, sorry my princess hindi kita nasundo, anong gusto mo?, bibilhan kita para maka bawi naman ako" pikit kung pinigilan na mag dulot ng hikbi dahil ayaw kung malaman niya na umiiyak ako "wala" maikli kung sagut, hindi kona kayang magsalita ng mahaba at baka mapansin niyang umiiyak ako "oh? why naman napaka cold ng princess ko?, may nagawa ba akong mali?, tell me mylove, what's wrong?" nag aalalang tanung nito, at iyon ang pinag tataka ko, paanong napaka sweet niya saakin kahit ikakasal na siya sa iba?, at bakit kilangan niyang iparamdam na iba ako sa lahat?, bakit kilangan niya akong paibigin sa kaniya?, bakit niya ginagawa itong lahat?, walang pinag bago ang ginagawa niya sa ginawa saakin

Na kaya siyang bilhin kapalit ng utang? Hindi siya sumagot. Tumalikod siya bigla at mabilis na naglakad palayo. Sumunod naman agad si Marco, at hinablot ulit ang braso niya nang mas mahigpit. “Pumayag na ang nanay mo!” bulyaw nito. “Bakit ka pa nag-iinarte babae—” “Edi si Mama ang pakasalan mo!”

Halatang halata na napapanatili ang paglilinis dito araw araw. "Hello, good morning din" Sabi ko. Ngumiti ako at kumaway rin sa mga ito. Simula ng nginingitian ko na sila. Napapansin ko hindi na katulad ng dati ang mga katulong dito. Magaan na ang loob nila sa akin. Alam kong malapit ko ng makuha ang loob ng mga ito. Sila ang isa din sa mga alas ko para malaman kung anong nangyayari dito. At kung anong dahilan bakit biglang nawala ang Kakambal ko. "Ow! The princess is here" Napalingon ako ng marinig ang mataray na boses. Bago sa pandinig ko ang boses na iyon kaya taas kilay na tiningnan ko ito.

At kung ganoon, ang huling salitang narinig ni Adrian mula sa kanya ay— "Goodbye." Napapikit siya at tuluyang bumagsak ang isa pang luha sa kanyang pisngi.

Dahil sa pagmamaka-awa ni Princess ay lumingon sa kaniya si Stella at nagtagpo ang kanilang mga mata ngunit malaki na ang ipinagbago ng mata ng kaniyang ina. “Bakit ka nandito Princess? Hindi pa ako gutom.” Simpleng sabi ni Stella na hindi inaalis ang tingin sa anak. Hindi naman natakot si Princess sa kaniyang ina dahil kilala niya ito. Naging ganon lamang ito dahil sa nangyaring pagkawala ni Ava. “Mommy, hindi ka pwedeng magpalipas ng gutom. Dadalhan nalang po kita dito ng pagkain gusto mo po?”

“Jessy, please. Talk to me. I’m sorry.” Nabaling ang paningin ko sa pinto. Hindi pa talaga umalis ang lokong iyon. Hindi ko alam ang gagawin kaya nagtungo ako sa pinto upang pagbuksan siya. Ayaw ko rin magising si Princess dahil sa pagwawala niya. “Ano’ng kailangan mo?” walang buhay kong tanong. Tumuwid siya ng tayo. “Pasensiya na sa inasal ko lately. I’m sorry.”

halos hindi mawala ang ngiti sa labi ni Mommy habang hinahawakan ang magkabila kong mukha. Napangiwi ako. "Mom! Will you please stop calling me, princess? 'cause Im not a kid anymore! You see? I am already 18 years old." medyo irita na sabi ko sa kanya. Baka isipin pa ng iba na masyado akong pa-childish. "Eh ano naman kaibahan doon? You are a beautiful princess, Almira. At kahit hanapin mo pa sa dictionary ang name mo, the meaning is always a 'princess'." aniya habang parang nagdi-day-dream.

She's gone, my queen is gone. I am a lonely King in it's kingdom and No queen can visit it know... Goodbye, Haxielle Devi Grim.