Goodbye My Princess นิยาย & เรื่องราว

Bilang prinsesa, kailangan niyang pakitunguhang mabuti ang lahat kahit hindi niya gusto. "Princess," mahinhin itong yumukod. "Saan ang iyong tungo Lady Adelein?" nakangiting tanong ng Prinsesa. "Dadalawin ko ang Prinsipe," gusto sanang umirap ni Princess Asia pero hindi niya ginawa. "Okay," maikli niyang sagot. "Please excuse us, Princess," Ngumiti lang ang prinsesa. "Goodluck sayo kung makapasok ka," mahinang sambit ni Lirasia ng makalagpas ang babae.

“The Prince kissed her forehead. A drop of tear fell from his eye. Even if still in pain, he left the place with a broken heart. Because it was the first and the last time that she met the Princess.” “Bakit naman?” tanong ko. “Because the Prince is dying. And the Princess is marrying another man the time she will open her eyes from sleeping.”

Walang kumikilos dahil ang karamihan ay naniniwalang patay na nga si Miro. “Hindi niyo ba ako narinig? Ang sabi ko ay gamutin niyo na siya. Buhay pa siya at nararamdaman ko pa ang kaniyang pulso.” pag-uulit ng prinsesa bago siya lumayo muna saglit upang mapag-isa. Umakyat siya sa mataas na punong kahoy habang nag-iisip isip. Ang totoo kasi ay labis siyang nalulungkot sa tuwing may mga nalalagas sa kaniyang pangkat.

“Sigurado ka ba na makakalimutan mo na ako dahil natagpuan mo na si Maxine. If that’s the main reason for keeping Maxine, hindi kita pipigilan.” “As if, I have other way to forget you. Bakit parang confident ka na may gusto pa rin ako sa iyo? May asawa ka na 'di ba?” “Are you sure that you have let me go? Did you really say goodbye to your old feelings for me?” Nilapitan siya ni Prim. Malapit na malapit ang kanilang mga mukha at biglang pumikit si Prince. “What did you do to me while I am sleeping, Prince?”

Niyakap naman siya nito. “Just one last kiss. Goodbye, Jules.” It took him a while to respond. “Goodbye… my princess.” Nag tuloy-tuloy na si Nikole na lumabas sa garahe. Pumasok siya sa sasakyan at nagmaneho.

Bahagya itong nagulat ng makita siya pagpihit nito paharap sa direksyon niya. Malapad siya nitong nginitian. "Good morning, Princess." "Good morning." "How's your body?" "Pakiramdam ko nanginginig ang buo kong katawan at para akong binugbog." Natawa ito. "I'm sorry, Princess." Sinapo nito ang mukha niya at masuyo siyang siniil ng halik sa kanyang mga labi. "It's fine. Alam ko rin naman na sinusulit mo na ang natitiramg sandali na magkasama tayo."

sagot naman nito. "Sige na, please!" pagmamakaawa ni Angie sa kapatid. "Sigurado ka bang nais mo malaman?" paniniguradong bigkas nito. Tanging tango lang ang sagot ni Angie. "Okay makinig kang mabuti. Ang sinabi ng lalake ay -'Hello, my princess! I miss you so much. Andito na ako at hindi ako papayag na hindi kita mapa sa akin,' -yun ang ibig nyang sinabi sayo," dagdag nito sabi.

Parang tinanggalan ng hininga. Lumayo ako. Diretso sa pinto. Walang lingon. Pagbukas ko ng pinto, tumigil ako saglit at nagsalita nang hindi humaharap: “Goodbye, Geg.” Hindi “see you soon.” Hindi “next time.” Hindi “sana maging okay ka.” Goodbye — ang tunay na katapusan. At nang maramdaman kong wala na siyang sinabi, lumakad na ako palabas, dala ang ngiti ng isang babaeng hindi na kailanman babalik sa anino ng nakaraan.