Green Olive Tagaytay の小説・ストーリー

“Evergreen.” --- Tagaytay – Evergreen Memorial Garden The tall pine trees blocked out much of the sun, casting cool, dappled shadows over the hillside. Rows of white tombstones lined the sloping ground, solemn, quiet, almost sacred. Today was the death anniversary of Lola Ligaya, ang lola ni Talia na pinakamalapit sa kanya. Talia and Bea, both dressed in knee-length black dresses, stood quietly in front of the grave. Fresh white daisies and lilies were arranged neatly before the headstone, kasama ng ilang paboritong pastries na madalas inihahanda ni Bea tuwing may espesyal na araw.

"If that's what you want, mukhang natakot ka talaga eh HAHAHA." Napadako kami sa mga souvernir shops dito, nakabalandra sila sa bawat gilid ng daan. Mostly ay mga keychains at bracelet na pwede kang magrequest na lagyan ng pangalan ang mga gamit. May mga t-shirts den na may tatak na 'Tagaytay' tsaka mga lobo at mga naka-pack na biscuits or mani. "Are you hungry? It's already 2 pm," bigkas niya.

Pagkatapos nilang kumain ay dumiretso naman sila sa isa sa mga tourist spot sa Tagaytay kung saan kitang-kita ang Taal—ang Picnic Grove. Nagkakalat ang pagkamangha ni Sloane sa kaniyang mukha habang naglalakad sila sa mala-bundok na lupa sa Picnic Grove. Napakapresko ng hangin dito at malamig pa. Maraming tao sa paligid kaya buhay na buhay ang lugar. May ilang grupo ng magkakaibigan na nagsasalitan sa pagkuha ng litrato, may mga pamilyang nagpi-picnic, at may mga estudyante rin na sa tingin nila ay nagfi-field trip.

Nakatayo ako malapit sa glass pavilion ng mansyon, hawak ang isang mainit na tasa ng tsaa habang pinagmamasdan si Nanay Lita na masayang nagtatanim ng mga bagong orchids sa malawak na garden plot. "Zamira, anak, halika rito dali!" tawag sa akin ni Nanay habang may hawak siyang maliit na trowel. "Tingnan mo itong mga puting cattleyas na ipinadala ng logistics team ni Santiago kagabi mula sa Davao. Ang ganda-ganda, bagay na bagay doon sa tabi ng fountain."

Pagkababa, sumalubong ang malamig na hangin sa aking balat. “We’re here in Tagaytay!” Sabi ni Joe at isinuot saakin ang isang jacket. Pinagmasdan ko ang paligid at nandito kami sa isang mataas na bahagi ng tagaytay kung saan tanaw ang Mt. Taal. Napansin ko rin ang mga ilaw mula sa iba’t-ibang lugar.

At yun na nga ang senyales para sabay sabay silang tumayo. Nagsimula na silang kumalat at pumwesto sa mga pwesto nila. Stand up and Scream The best yea we're yellin' for the number 1 team Let's hear it for the EARTH KINGDOM The green color symbolizes the nature Number one, that's what we said The best yea alright GO GREEN! GO EARTH KINGDOM! Let's go KALIKASAN Go big green - Let's Fight! Ang cool naman ng cheering nila kasi imbes na clap and stomp, pasayaw nila itong ginawa.

Nakatayo ito sa may gilid ng bahay, inoobserbahan ang nabaklas na parte nang kung kaninong roofing na bumalandra sa may bintana ng master’s bedroom. Mula rito, napatingin siya sa paligid, at napamaang sa pagkawasak. Alam niyang nasa signal 3 ang Tagaytay may isang oras na, at noon lang siya nakakita ng fog na mistulang hinihila ng hangin, parang maliliit na mga buhawing nabubuo at naglalakbay sa hillside na nakapalibot sa namumuting surface ng Taal lake at mga bulkan niyon.

"Naku I'm sure mag- e - enjoy kayo. Tara, let's ride." Gamit ang dalawang E-bike nilibot namin ang Place at namangha ako nakita ko sobrang ganda at well-organized lahat. May nadaanan kaming plant nursery, mga naka-hydrophonics na mga lettuce na nakakulong sa net syempre para hindi atakihin ng mga insektong mapaminsala at marami pang iba't ibang uri ng mga gulay at prutas gaya ng saging at papaya. Maliliit pa ang mga fruit-bearing trees na nakita namin. Mayroon din mini fish pond, at mushrooms house.

Sobrang ganda ni Miss Graciella kaya natural lang na makakuha ito ng gwapong asawa. Malayo ang kinaroroonan ng GoldenScape sa sentro ng Tagaytay, lumampas pa sila ng halos dalawang oras. Halos padilim na ng makarating sila sa lugar. Hindi pa sigurado si Graciella kung saan banda sina Marlou at Kimmy.

Kulay green! Hindi ito ang unang beses na nakakita ako ng green eyes pero ito na yata ang green eyes na may pinakabagay na mukha. Halos perpekto na ito, doon palang sa makapal na kilay at mahahabang pilik e solve na. Ang tangos ng ilong at napakaganda ng panga. Bahagyang nakaawang ang labi nya na akala mo e shock pa rin hanggang ngayon.