Green Olive Tagaytay Novels & Stories

Tanong ng kahera. "Ako na lang ang kukuha Miss saan ba nakalagay ang Olive oil at saka Italian seasoning?" "Ah' halos magkatabi lang po 'yun Ma'am sa ikatlong stand mula sa dulo. Makikita n'yo po doon magkatabi lang basta sa dulo. 'Ah' Dito na po kayo dumaan Ma'am para mas malapit." Turo pa nito sa bandang kaliwa ng mga grocery stand.

Seryoso ito habang nakatingin sa paligid. "The green color represent the beautiful nature that this province have. Sa Maynila kasi, maruming usok at matatayog na gusali ang makikita mo. And I gradually liking this place." "Kaya nga hindi ko pinangarap pumunta sa Maynila. Maraming pagkakataon ang binigay sa akin para magtungo roon, pero hindi ko tinanggap. Masaya na kasi ako sa lugar na 'to kasama ang pamilya ko." Magkadikit ang mga labing ngumiti ako.

“Delivery po for Ms. Ilagan.” Hindi na nagtanong pa si Cesca kung kanino galing. Masaya niyang inabot ang paso ng basil, masigla ang dahon, at may nakasuksok pang card. Natawa siya nang mabasa ang nakasulat doon. “Welcome home,” bulong niya sa halaman. Nag-picture siya at sinend kay Seiichi. “Exhibit Green.” “Objection,” mabilis namang reply nito. “Leading the witness.”

Nakangiting paanyaya sakanya ni Señor Migs. "CLOP! CLOP! CLOP!" Saad ni Cloppy nang hawakansiya ni Soliel at biglang nag iba iba ito ng Kulay. As usual na lumalabas sakanya ang mga kulay na Red, White, Black, Green, Yellow, Brown. Ilang segundo pa ay bihga nalang tumigil sa Kulay na Green ang kulay ni Cloppy na nangangahulugang...

Nang sabihin ito ni Kai, ito ay para bang nagbigay siya ng pasabog sa mga madla! “Ano?” “Imperial green?” “Paano nangyari ‘yun?!” Nagulat ang lahat at napanganga sila. Nagkatinginan silang lahat at nakita nila ang gulat sa kanilang mga mata! Ang imperial green ay ang pinakamataas na kalidad ng cleer green jadeite—matatawag ito na tunay na pinakamataas! Bihira ang clear green, at ang chansa para mahanap ito ay one in ten thousand. Sa kabilang palad, ang imperial green ay sandaang beses na mas mahirap mahanap kaysa sa clear green!

"Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this." "Dāngrán kěyǐ..." (Yeah sure...)

Hindi nakawala sa akin ang pagpapakawala nito ng isang ngiti at muling ibinalik sa akin ang papel. Ang sarap bumalik sa probinsya. Kumpara sa Manila ay napakasarap ng simoy ng hangin dito. Nakakita pa nga ako ng mga signage na may arrow at itinuturo kung saan ang direksyon patungo sa Tagaytay. Nabasa ko rin na 15 minutes lang pala ito sa Tagaytay. Kaya naman pala ang presko ng hangin dito. Anlinis din sa paligid, maging ang harap ng mga kabahayan. Bagay para sa mga kagaya kong kailangan ng mapayapang lugar para makapag-isip isip ng mas maayos.

And her body—traitor as ever—kept leaning in. But his eyes stayed on it… a second too long. Kinahapunan, tahimik ang paligid ng private villa nila sa Tagaytay. May kalamigan ang simoy ng hangin, at ang view ng kabundukan mula sa terrace ay parang eksena sa isang pelikula.

“Diyos ko po! Oo, oo! Nasa green na tayo!” Limang minuto makalipas, sumigaw siyang muli. “Talagang nasa green na tayo! Ito ay mahusay na bagay!” Sa sandaling ito, ang lahat ay nagulat ng makita ang green na ibabaw na lumalabas mula sa ore. Hindi inaasahan ng lahat na ang simple bato ay naglalaman ng kahit anong mga jadeite.

Hera Nandito kami ni Dylan sa isang lugar sa Tagaytay kung saan kitang-kita mo ang siyudad. Nag-aagaw na ang dilim kaya naman napakaganda na ng kulay ng langit. It looks like a grayish canvass splattered with orange hues, and it is so soothing in the eyes. “Amore ang ganda naman dito!” namamanghang sabi ko habang nakatingala ako sa langit