Gumawa Ng Sariling Tula の小説・ストーリー

Mukhang nangalay lang ito kanina kaya sya gumalaw. Napag pasyahan ko na bumangon na rin ng tuluyan. May plano kasi akong gawin ngayon at yun ay ang ipag luto ito. First time ko na mag luluto at mukhang madali lang naman siya. Dahil mukhang ang dali dali lang naman ang ginagawa ng mga nag luluto na napapanood ko sa social media pati na rin sa cook namin sa bahay. Pero bago ako bumangon ng tuluyan ay hinalikan ko muna ito sa kanyang lips. Magaan lang naman yun. Smack lang kung baga.

masaya niyang bulong sa sarili. Uumpisahan niya ang kanyang araw ng masaya at masigasig! *********** Pagkatapos maghanda ni Izza sa lahat, agad siyang nagluto ng simpleng almusal—isang bagay na matagal na niyang hindi nagagawa para lang sa sarili niya. Hindi dahil may pinaglulutuan siya, kundi dahil gusto niya. Gusto niyang ipakita sa sarili na kaya niyang alagaan ang sarili niya, hindi dahil may utos, kundi dahil may pagmamahal.

Tataas siya sa itaas nito, gagaling siya, makakahanap siya ng kanyang sariling landas, ang kanyang sariling kaligayahan, ang kanyang sariling kalayaan. Naglakad siya patungo sa bintana, ang mga ilaw ng lungsod ay kumikinang sa harap niya, isang kumikinang na paalala ng lawak ng mundo, ang walang katapusang mga posibilidad na nasa unahan. Yayakapin niya ang mga posibilidad na iyon, lilikha siya ng kanyang sariling kapalaran, isusulat niya ang kanyang sariling kwento, isang kwento na hindi tinukoy ng mga aksyon ng iba, isang kwento na pinatatakbo ng kanyang sariling lakas, ang kanyang sariling pagiging matatag, ang kanyang sariling hindi nagbabagong espiritu.

Hindi ko napigilan ang paninikip ng dibdib ko. "Putang ina, nagseselos ba ako?" tanong ko sa sarili ko. Sa talent portion, nagdala ng spoken word poetry si Safara, na pinag-usapan ang lakas ng loob at pagpapahalaga sa sarili. Ang bawat salita niya ay tumagos sa puso ng mga nakikinig, at sa dulo ng kanyang pagtatanghal, umalingawngaw ang malalakas na palakpakan.

Sa unang pagkikita’y nagkabanggaan Puso ko’y tumibok nang biglaan Kinabahan dahil baka hypertension na ‘yan Oh, Diyos ko, huwag naman! Ang punto ko lang sa tulang ito Alekhine, I like you too! DJ Toyang ♥ “Sira ka talaga, self…” humahagikhik na sambit ko nang basahin ulit ang ginawang malayang tula. I felt satisfied with my poem, though. One way of writing a heartfelt poem was reflecting the person that you are in your piece. Bibo akong tao kaya gusto kong lumikha ng klase ng tula kung saan kapag binasa ni Alek ay maririnig niya ang boses kong nagna-narrate roon.

And that's another factor that I should consider kung maaring totoo nga bang may nararamdaman ako kay Shantall na higit pa sa pagka-kaibigan. Hindi ko na ang pinansin yon at nag-focus sa ginagawa namin lalo na at marami-rami ang mga gusto ang magpagawa ng tula as a form of confession. At dahil pareho kami ni Joshua na marunong gumawa ng tula ay kami na ang umako sa task na 'yon habang ang mga kasama namin ay ang tumula.

Akmang kakagatin ko na ito nang biglang pumasok sa isip ko ang susunod na mga saknong ng tula. ' Latak ng kasinungalingan, Tiyak na ika'y pagsasarhan, Bahid ng pagkukunwari, Hindi mo mawawari, Sa paring nagkamali, Hanapin ang ugat ng talulot sa bahaghari.' Binaba ko ang mansanas. Nasa isang pagsusulit pa rin ba ako? Ngunit wala akong nabuksan na ibang pintuan maliban sa una kong napuntahan.

Typical Suarez. Hindi ko mapigilan ang sumagot sa note niya. You're an asshole that's why you're bored - EDZ Napatitig ako sa blankong papel at nagsimula ng magsulat ng isang tula. I read my own title and I don't know why I suddenly felt how empty my heart is. 'Go Beyond Limitations'

alok ko sa kaniya, pero tila hindi pa rin iyon sapat sa kaniya. “V, gusto ko sana ay ‘yung sariling paa at kamay ko ang mag-aangat sa akin. Sariling pawis at dugo ko. ‘Yung gawa mismo ng sarili kong kakayahan. Hindi ko rin kasi gusto ‘yang biglang shortcut, hindi nakaka-proud.” Kakaiba din ito. Naiingit, pero nung gusto mo nang tulungan, aayaw naman. Mataas din ang pride. Pero gets ko naman siya. Mainam naman talaga ‘yung umangat ka sa sarili mong paa, hindi sa tulong ng iba. Okay, gets ko siya.

Salot (lyrics by Siakol) “…Pagkagising ko sa umaga… Balita sa dyaryo ang nakita Wala pa ring pinag iba Karahasan ang makikita… Anong klaseng pamumuhay Kaguluha’y wala na bang humpay… Ako’y napadaan sa isang kanto… “AaaaMarami ang nag kakagulo… Tsimis pala ang kanilang punto Paninira sa kapwa tao…” Habang patuloy ako sa pag-awit ay abala ang aking mga daliri sa pagtipâ sa string ng gitara, sumasabay sa pagkanta ang aking mga kaibigan kaya ibayong saya ang dulot nito sa pakiramdam.