Gumawa Ng Sariling Tula นิยาย & เรื่องราว

“MA'AM Celine...” Tila nabalik siya sa reyalidad ng marinig niya pagtawag sa kaniya. Doon ay mabilis niyang binitawan ang hawak niyang ballpen. Kasalukuyan kasi siyang nag-i-invertory ng order nila ngayon sa restaurants ng maisip niyang gumawa ng tula. Tula na ngayon ay halos lahat nasa basurahan na lalo't hindi niya nagugustuhan ang mga kinalalabasan ng mga gawa niya.

Masarap po 'tong ice cream naming tinda, malamig," sigaw niya. Nagtawanan ang mga taong dumadaan at ang iba ay napatigil pa. Mayamaya ay nag-umpisa na siya magtipa ng gitara.. Song : Tuloy Pa Rin By : Neocolours Sa wari ko'y lumipas na'ng kadiliman ng araw Dahan-dahan pang gumigising at ngayo'y babawi na Marami na ang napalingon unang kanta niya pa lang, ang galing niya. Muntik nang nasanay ako sa 'king pag-iisa Kaya nang iwanan ang bakas ng kahapon ko Unti-unti nang may nagsilapitan at bumili agad kaya alisto rin ako at nagbenta. "Kuya pabili." "Ako din." "Halagang 20 pesos po, dalawa," at nagsunod-sunod na sila.

Napa buntong hininga na lamang ako at ngumiti sa kanya. "Wala lamang ito, may naiisip lamang ako." Saad ko napa tango naman ang aking uripon. "Tiyak na magugustohan ng iyong mga magulang ang ginawa niyong handong para sa kanila. Napaka buti niyo po pala." Ang buong akala ni andula ay isang handong na tula ang ginawa ko para sa mga magulang ni arami, ngunit hindi. Ngumiti akong peke sa sinaad niya. Tila na konsyensiya ako sa aking pag sisinungaling.

Tama na self ,tama na tama na Ikaw lang papatay sa sarili mo ,Patay sa sarap ba Napakagat labi ako dahil Don ,parang type ko nga rin kung mamatay ako tapos uupo siya sa aking fac~ "Gurl!" Napatingin ako kay Arya habang may hawak Itong Unan .Hinampas lang naman ako nito sa mukha kaya napasalampak ako ng upo sa sofa

Wag kang maawa sa iyong sarili 🎵 Isipin na wala ka nang silbi 🎵 Sa dambuhalang kalokohan, 🎵 Bukas sisikat din muli ang araw 🎵 Ngunit para lang sa may tiyagang maghintay, Kaya't kaibigan wag kang magpapatalo, 🎵 Kaibigan itaas ang noo, yeah. Dahil wala ring mangyayari, tayo'y walang mapapala 🎵 Wag mong pigilan ang pagbuhos ng ulan, 🎵 May panahon para maging hari 🎵 May panahon para madapa, 🎵 Dahil ang buhay natin ay sadyang ganyan 🎵 Umaaraw umuulan. 🎵 Umaaraw umuulan. 🎵

Kumakanta pa siya ng lullaby na siya mismo ang gumawa. "Tulog na anak kong maganda, ang araw ay tapos na...itiklop ang mga paa at mag pahinga, sa duyan ng aking bisig, sa ilalim ng buwan at bituin, tulog na....tulog na....tulog na."

Ni hindi man lang siya kinausap ng matagal, muling dumako ang tingin niya sa mga bond papers. “Bahala na,” wika niya saka nag-search ng iba’t ibang tula sa internet, pinili niya yung mga hindi sikat at kilalang writer. Napangiti siya ng malapad nang ma-kumpleto ang anim na tula, mabilis niya nalang mako-kopya ang mga yun. “Wala pang alas dose tapos ko na lahat ng ‘to,” nakangising bulong niya saka nagsimulang magsulat sa bond paper.

aniya sa sarili. Hindi niya napigilan ang sarili na tumalon sa tuwa. Pangarap lang kasi niya ang ganoong silid pero ngayon, nandoon na siya. Kinikilig siya sa tuwa at saya. Mabilis siyang tumakbo sa may kama at binagsak ang sarili. Humagikhik siya ng mag-bounce sa malambot na kama. Inulit-ulit niya iyon.

“Sa gitna ng luha, may liwanag pa rin Sa bawat sugat, may himig ng paghilom Tuloy ang awit, tuloy ang laban Hanggang sa huli, ako’y lalaban” Nilagay ko yung papel sa harap ko. Huminga ako nang malalim. Kahit mabagal, kahit mahirap, alam kong kaya ko. At habang tinutugtog ko yung chords ng bagong kanta ko, alam kong isa isa kong binubuo ulit ang sarili ko.

Kaagad kong inilock ‘yon at tinabunan ang sarili ko ng kumot. Ang sarap sumigaw!