Hakbang Sa Pagsasaing นิยาย & เรื่องราว

Tanong ko habang nakangisi. "Internet!" Nakangiting sabi nya sabay halik ulit sakin. Nasasarapan ata sya sa labi ko HAHAHA. End of flash back//

Utal na saad ko, his eyes is already asking me, hindi ko alam ang isasagot ko. "Game? Anong game? Hindi ito laro, what are you playing dumb right now Hanna!? " Nag iigting ang panga nyang nakatingin sakin. Mabibigat na hininga narin ang nadidinig ko sakanya. "Just say I do. " Bulong niya pa sakin dahil sa kahihiyan na binuo ko sa kasal.

Bwelta ng Prinsipe. "Hindi ginamit ni Hakil ang kaniyang pang-sirenong kakayahan. Hindi niya ginamit ang kaniyang matutulis na kuko na papaslang sana sa iyo sa loob lamang ng ilang segundo dahil sa lason na nasa dulo ng tulis nito, hindi siya natutulad sa iyo na ginamit mo ang kakayahan bilang isang bampira. Ang mga ipinakita ni Hakil ay ang mga kakayahan ng isang totoong mandirigma. Lakas, bilis, at isip ang pinapagana ng hindi umaasa sa kakayahan na likas na nasa kaniya." Saad ni Rohan.

# #Kung hindi mo siya inakit, bakit ka niya susubukang pagsamantalahan? #Sa tingin mo ba ay makakatakas ka sa batas dahil lang may magaling kang ama? Kahit na sinubukan ka niyang pagsamantalahan, kailangan mo ba talaga siyang patayin? Huwag mo ng subukan na linisin ang pangalan mo. Pinapalala mo lang ang sitwasyon. Dapat makulong ang mga taong tulad mo.#

"Sige, go. Tandaan mo, kapag nakarating ka sa South Korea, huwag mong ilantad ang iyong mga kakayahan at ipagpatuloy mo ang pagganap sa papel ng isang mahinang babae. Maraming espiya si Park Sang-cheol. Siguradong mare-realize niya ang iyong presensya at ipatawag ka. "Dapat sinanay ka nang mabuti ni Pablo sa undercover na trabaho. Patayin mo siya kapag nagawa mong makalapit sa kanya! Sa kakayahan ng pamilya Park sa pagtatanggol, hindi ka na magkakaroon ng pangalawang pagkakataon kung hindi!"

mahina kong bulong. Humakbang ako pababa, bawat hakbang ay may kasamang desisyon. Hindi na ito simpleng proteksyon. Isa na itong laban na walang malinaw na hangganan. At sa larong ‘to ay walang pwedeng magtiwala, kahit sino, kahit sarili ko. Nag-echo sa isip ko ang sarili kong sinabi. “I think mas kailangan kong galingan magpanggap bilang isang matanda…” ngisi kong bulong, halos ako lang ang nakakarinig.

Pesteng isip 'to! Halos hindi ko na alam kung anong gagawin ko. Sa kaloob-looban ko nagpa-panic na ako pero 'yong pang labas kong anyo kalmado lang, hindi pinapahalata sa kanila na kabado ako mga isang daan porsyento ng aking lakas! "Hoy Sining!" isang babae ang lumitaw at hinawakan si Sining sa balikat. "Magrereview pa tayo, 'di ba?" dagdag pang sambit nito.

Sigaw ni Aika Sigurado dala ng nainom at sakit ng hampas nito ay hindi nakontrol ni Hazel ang sarili niya. Gumanti siya dito ng hampas. Paulit-ulit niyang hinamapas ang sling bag niya sa mukha ng kaharap. “Mang aagaw?” Natawa siya na parang nahihibang na. Wala siyang inaagaw… wala siyang ginawan ng masama kaya ang kapal ng mukha ng babaeng ito na pagbinatangan siya ng mang aagaw.

ngising sabi nito. "Para kayong timang.... ang laki-laki na nga nag tyan mo bruha ka at oras at araw na lang ang hinihintay para manganak ka taos baby ulit ang iniisip mo!" irap kong sambit. Hindi ko na alam kung ano’ng uunahin ko — mahiya, matawa, o magpatawag ng exorcist. Pero habang pinipilit kong ayusin ang bangs kong nagulo ng kahihiyang 'di ko alam kung saan galing, bigla akong napatingin sa paligid.

I have to make sure first that I look presentable, I have to make sure that I have no traces with what just happened. Habang nasa daan ay walang tigil ako sa pag-eensayo sa aking dapat sabihin kung sakaling paulanan nila ako ng tanong. Inayos ko rin ang aking buhok, nag-spray ng pabango para kahit papaano ay mabango ako. Nang ilang blocks na lang ang layo ko ay humugot ako ng malalim na buntong hininga at saka sinikap na maglakad na parang walang nangyari. Malayo pa lang ay hinanda ko na ang ngiti ko.