Tila lumilipad sa isip ko ang imahe ng isang mananayaw na may pakpak tuwing binabanggit ang 'hagoromo'. Sa pinakasimpleng paliwanag, ang salitang ito sa Hapon (はごろも o 羽衣) ay literal na nangangahulugang "balahibong kasuotan" o "feathered robe"—羽 (ha/ba) ay balahibo, at 衣 (koromo/goromo) ay kasuotan. Pero kung magpapakatotoo, hindi lang ito damit; ito ang tulay ng isang nilalang mula sa lupa pabalik sa langit sa maraming kawikaan at alamat.
Bago pa man naging popular sa modernong pop culture, ang 'hagoromo' ay sentro ng isang kilalang Noh play na pinamagatang 'Hagoromo', kung saan may isang mangingisda na nakakakita ng balabal ng isang tennin (ang versyon ng Japanese na anghel). Hindi niya maipuwersa ang tennin na manatili, at ang balabal ang susi sa kanyang paglilipad pabalik sa langit. Sa maraming interpretasyon, ito ay kuwento tungkol sa kagandahan na hindi dapat gawing pagmamay-ari, o sa pag-ibig at paglalakbay na kailangan ng pagpapakawala.
Personal, nanonood ako ng Noh na iyon isang beses at naantig ako sa kabuuan—ang tangi nilang paggalaw, ang puting tela na kumikislap sa entablado, parang sandali kang napupuno ng katahimikan at pagnanais. Sa modernong Japan, makikita mo rin ang 'hagoromo' bilang pangalang ginagamit sa mga produkto, tindahan, at maging sa sining—hindi nakakagulat dahil napakagandang imahe ng pag-angat at misteryo ang dala nito.