Halimbawa Ng Balintuna Novels & Stories

Hindi na din bumalik pa ang nagngangalang Karina kung kaya’t nagpasiya na silang umalis ng bansa. Si Sabrina ay nakatanaw lamang sa bintana at tulala habang nasa unahan at likuran ng kanilang kotse ang itim na sasakyan na siyang mga tauhan ni Hoven na nakabantay sa kanila. Tila isang presedente ng pilipinas ang dumadaan sa tahimik na daanan sa probinsya ng Batanes. “S-Sandali ihinto niyo! Ihinto niyo may narinig akong iyak ng sanggol!”

Kinagabihan ng sumunod na araw, sampung milya sa labas ng Quezon City, may bundok na tinatawag na Mount Banahaw. Nang lumitaw si Gin Sanchez, nakita niya ang isang napakabata na pigura mula sa likuran, na kapareho ng iniisip niya. ay ang may-ari ng banal na kastanyas. May malaking pagkakaiba sa imahe ang batang likod. “Ikaw ba ang may-ari ng banal na kastanyas?” Nagkusa si Gin Sanchez na magtanong. Lumingon si Esteban, tumingin kay Gin Sanchez na may ngiti. “Anong gagawin mo kung ako nga?”

Sabay nilang hingal! Halos isang libong banal na sundalo at heneral ang nagtipon at pinalibutan ang pasukan ng kuweba. Isang malamig at mapagmataas na pigura na may gintong baluti na tahimik na lumutang sa harap ng mga banal na sandata at heneral na iyon. Malakas at marilag ang kanyang aura! Ito ay si Grunt! T*ng ina talaga!

Dahil sa inip at inis, napagbuntunan niya ng init ng ulo ang isang mayamang binatilyo mula sa pamilya Balacana at nauwi sila sa suntukan. Kakagalitan lang ni Irvin at pinilit siyang humingi ng tawad sa mga Balacana. Masama ang loob niya at desperado siyang maglabas ng galit. Sakto namang dumaan si Arniya sa harap niya.

"You should stop surprising me with your words, Zeidan." Sambit ko rito habang natatawang pinapanood ang dinadaanan namin. "Where are we going?" "Sa Baluarte," Tugon nito. Sandali siyang sumulyap sa'kin bago ibinalik ang tingin sa kalsada. "Nakapunta ka na ba do'n?" I've heard about that place from my friends, but I've never been there. Madalas na sinasabi nilang maganda raw doon kaya palagi nilang pinapasyalan 'yon.

Wala itong patawad, hindi nakukuntento at siya naman ay baliw sa pagtanggap sa mga ginagawa nito sa kanya. Lubos ang pangungulila ni Luna, na hindi namalayang bahagyang naiungol ang pangalan ng binata. Sa isang iglap lamang ay natauhan siya at hindi makapaniwalang papantasyahin niya ang mga sandaling iyon. Nababaliw na siya!

STELLA LUNA Nagising ako dahil sa malakas na tilaok ng mga manok at sa sabay-sabay na huni ng mga ibon mula sa malaking punong nakatapat sa bintana ng aking kwarto. Dumadaloy ang malamig na simoy ng hangin sa manipis na kurtina habang unti-unting pumapasok ang liwanag ng umaga. Sa ilang sandali, pakiramdam ko ay bumalik ako sa nakaraan—sa panahong bata pa ako at dito natutulog gabi-gabi.

Para bang sanay na sanay ito sa pagiging tatay. Bago magtanghali, nakarating sila sa isang maliit na bayan sa Batangas. Hindi ito tourist spot, pero may nakita si Luna na simpleng inn sa search app. Wooden-style, dalawang kwarto lang, may maliit na veranda na tanaw ang ilog. Tahimik. Walang crowd. Pagbaba nila, agad tumakbo si Callyx papunta sa veranda. “Mommy! Ang laki ng tubig!”

Wala siyang masabi sa nakakamanghang ganda sa ilalim ng dagat. Mga naglalakihan lobster na nagtatago sa mga bato, mga tropical fish na samu't saring kulay, mga turtles at corals. Ilan minuto pa, magkahawak kamay sila uli ni Bunny. Nakita niyang ngumiti ito sabay bitaw sa kamay niya saka sumisid na parang sirena sa dagat. Halos mabatobalani siya sa ganda nito dahil sa mabini at malamyos nito galaw sa ilalim ng tubig.