Novelas y relatos de Halimbawa Ng Balintuna

Samantala....sa kabilang dulo ng beach na iyon sa isang maliit pero magarang villa ay may dalawang pares ng mga mata ang maligaya at mangha sa kapaligiran. "Wow! baby Shark parang paradise naman dito ang tahimik at ang ganda paglabas mo ng balkonahe dagat agad wow!" Sabi ni Berting. Laking tabing dagat siya pero sa mahirap na tulad niya bihira sila makarating sa mga lugar na pang mayaman lang.

ELENA POV Dumaong yung maliit na lantsa namin sa isang tago at liblib na pampang sa El Nido. Yung buhangin dito, hindi katulad ng sa mga sikat na resort na nakasanayan ko. Mas pino ito, kulay gatas, at parang hindi pa talaga napupuntahan ng mga tao. Kristal sa linaw yung tubig, tipong kitang-kita mo yung mga isda sa ilalim na chill lang lumalangoy, walang pakialam sa gulo ng mundong iniwan namin sa Maynila.

How much more ang likuran nito kung saan makikita ang mataas na talon na bumabagsak sa malawak at parang swimming pool na lawa sa baba. From her balcony ay pwede kang tumalon at mag dive sa tubig. Paglabas mo sa balcony ay ang magandang water falls ang babati sayo. Napapalibutan din ng mga ligaw na bulaklak ang paligid ng falls kaya nagmukhang paraiso talaga ang lugar na kinaroroonan ng bahay n'ya. Her ate Trina has this kind of place also in her hacienda kaya ng makita n'ya ang lugar na iyon ay nagustohan n'ya ito at naghanap din ng kaparehong lugar para gawing pahingahan.

FORTY TWO HUMUGOT muna ito ng isang mahabang buntung hininga bago ito lumapit sa kinaroroon niya at nagsalin din ng alak sa isa pang baso na nandoon. Pagkatapos ay kinuha nito iyon at humarap sa binatana kung saan natatanaw ang dagat. Gabi na ng mga oras na iyon ngunit kitang kita niya pa rin ang kagandahan ng dagat dahil sa sinag ng bilog na buwan na nagre - reflect sa tubig.

At dahil sa malupit na labanan ay maraming bala ang bumaon sa balat ng mga taong nandidito na nais nakawin at sakupin ang isla. Luna pa talaga ang kinalaban nila, sanib pwersa ang Luna at ang underground namin. Sanez? Tsk. Nang maubos ang bala ay napangiwi ako at hinanda na lang ang mga kamao ngunit natigil ako sa paghakbang ng makaharap ko ang hindi inaasahan. Bakas rin ang gulat sa kanyang mata lalo na't nakatutok sa akin mismo ang baril na hawak niya.

tanong ni Unique nang mangalahati na kami sa biyahe. Itinuro ko sa kanya ang pamilyar na daan patungo sa bayang kinalakihan ko—ang Barbaza. Para sa mga hindi tagarito, ang tanging palatandaan na matatandaan mo ay ang malaking bato na tila isang bukid sa gitna ng tanawin. At sa tapat ng bundok na batong iyon, doon makikita ang tanyag na natural coral reefs ng Batabat.

Banderang ikinatulala ko una pa lamang. Ang asul na banderang may tatak ng buntot ng dambuhalamg nilalang sa dagat.... Isang balyena.

Teka uli kung multo na ko bakit ako na iihi? "Ahh baka ganito talaga parang nasa earth lang." Nag libot ako at nang makita ko ang banyo agad akong umihi tapos pumunta ko sa may lababo at nag hugas ng kamay. Tumgin ako sa salamin at yuko. Sandali nga. Tumingin ako sa likod ko wala namang tao. Pero bakit may nakita akong mukha ng bata?

Humabol ako, habang ang tawanan namin ay humalo sa alon ng dagat at ihip ng hangin. Sa araw na ‘yon, hindi lang bakasyon ang natanggap namin. Isa iyong paalala… na sa kabila ng lahat ng pagsubok, may mga sandaling kay gandang balikan—sandaling puno ng tawa, yakap, at pag-asang muling mabubuo ang mga pusong minsan nang nasugatan.

Ang mabuhok na balahibo nitong sinasakop ang buo niyang katawan, mga matatalas na pangil na siyang nakasisindak pagmasdan at mga matang umiilaw habang natatamaan ng liwanag. Napupuno ng mga butil ng pawis ang leeg at noo ni Vahlia, nanlalamig ang mga kamay at nagsimulang lumakas ang dagundong ng dibib niya sa matinding kaba habang patuloy sa pag-atras mula sa kakaibang nilalang. ‘This can’t be a bear. Walang oso sa Pilipinas! Isa itong engkanto! Kapre!’