Halimbawa Ng Balintuna Novels & Stories

Pagkabukas ng gate, tumambad sa kanila ang isang nakatagong paraiso. Nakatayo sa gitna ng isang malawak na *clifftop* ang *vacation house* ng mga Altamirano. Ito ay isang modernong *architectural masterpiece* na gawa sa salamin, bato, at matitibay na kahoy, na dinisenyo upang bumagay sa kalikasan. Ngunit ang pinaka-nakaka-bighaning bahagi ay ang likuran nito—ang walang katapusang asul na karagatan ng Batangas na humahalik sa pampang sa ibaba.

pagpapakilala ng binatilyo. "Isla la Baluarte ' ngayon ko pa lang Nakita ang lugar na ito. At Hindi ko akalain na mayroon palang ganitong lugar. Ang Ganda. Mainhahalintulad ito sa Boracay o di kaya ay Isa sa mga sikat na white sand beach ng bansa. Maputi ang buhangin at malinaw Rin ang tubig. Sa tingin ko ay Isa iyon sa mga undiscovered Islands ng bansa. "Ah, ito naman ang Asawa Kong si Mayang," Sabi naman ni HARRY na muling ikinalaki ng mga mata ko. Why the heck he named me Mayang?

At sa muling pagtawag na ito, kinuha ni Ramon ang makapal na lubid na nakakalabit sa tanso't pilak na kampana na siyang hinihila sa tuwing ibinabatingaw ito. Kahit nag-alala ako sa mga bagay-bagay na mga iyon, masasabi ko pa ring napakaganda ng sikat ng umaga pagdungaw ko sa bintana ng aking cuarto. Malalanghap ko ang malinis na hangin mula roon. May katalagaan sa bawat balwarte ng fuerte, ang hilagang balwarteng La Trinidad ay ang ginagawang sanayan at escuela ng mga batang lalaki ng gusto maging kawal sa armada o sa policia; ang La Santiago naman o ang timog balwarte ay nandito ang mga gusaling tanggapan ng mga nanunungkulan sa sandatahan. Napilit kong naisama si Manuela upang masaksihan a

Halos natawag na rin ni Harah lahat ng Diyos at Santo sa sobrang pagpapanick. Sobrang tagal ng naging biyahe at nang huminto iyon ay natagpuan niya ang sarili sa harap ng isang napakalaking Mansion sa Batangas. Naroon ang hindi mabilang na body guard at kasambahay. Labis na namangha si Harah sa kaniyang mga nakikita. Napakurap ng ilang beses ang kaniyang mga mata. Napahinga si Harah ng malalim.

Sa tulong niya at ng kanyang apo ay nakasurvive ako sa pamamagitan ng rescuer breathing o CPR. May natural na white sand ang babayin sa lugar na ito, pagbaba ng bundok ay dagat na agad, ngunit ang tubig dito ay magkahalong tabang at alat dahil ito ang sentro ng pagsalubong ng tubig galing itaas ng bundok, na dumaan sa malawak na bahagi ng kapatagan bago makarating sa dagat, kaya naman ang lugar na ito ay tinatawag na "Sabang"

Isama mo pa ang napakaputing buhangin na ang sarap tingnan. This is the real white sand. Not the dolomite one. "Where are we? Ang ganda." Sa tabi ng isla ay may mga nagagandahang cabin na parang sobrang payapa tulugan. "Welcome to Case del Olimpo, baby."

Paraiso sa Gitna ng Dilim, ganyan tinawag ni Elana ang lugar na ginawa niya sa pamamagitan ng kapangyarihan niya. Sino'ng mag-aakalang may lugar palang gaya nito rito? Isa itong malawak na lupaing punung-puno ng luntiang puno at sariwang damo. Tumutubo ang mababango at makukulay na bulaklak na hindi mo makikita sa mundong ibabaw. Mayroong repleksyon ng liwanag, ng kalangitan ―isang imaheng mapanlinlang sa mga mata! May batis kung saan umaagos ang malinis at malamig na tubig. Kaya nitong pawiin ang iyong uhaw. Nariyan din ang hanging sariwa at banayad sa balat. May mga insekto at mga hayop na kukumpleto sa magandang tanawin. Para kang nagbabakasyon sa isang napakagandang lugar, sa probinsya m

At hindi nga siya nagkamali, papasok na sila ng Balintawak. “I’m sorry, Halina. Hindi ko hahayaang mawala ka sa akin,” aniya mayamaya nang balingan siya nito. “Don’t worry, kaya kitang buhayin sa probinsya namin. Pwede tayong magsimula—” “Hindi ko na-imagine na mamuhay doon kasama ka,” aniya na ikinatahimik nito.

Tumango siya. "Hindi man fully discovered ang mga ilog at least hindi crowded at polluted. Isa sa kayamanan ng Bailen ay ang mga ilog nila bukod sa mga prutas." saad ni Yohann.. Sa pinsan niya sa Poblacion 2 kami natuloy. May kubo ang mga ito at balak naming doon bukas pumunta.

Nakakapasong init at ang nakakabinging alon ng dagat. Iyan ang unang sumalubong kay Lucas Altamirano nang tumapak ang kanyang mamahaling leather shoes sa puting buhangin ng San Lorenzo Island. Salubong ang makapal na kilay ng bilyonaryo habang inaayos ang kanyang itim na designer sunglasses. Sa likuran niya, mabilis na ibinababa ng mga tauhan mula sa isang private speedboat ang kanyang mga itim na maleta. Para sa karamihan ng mga tao, ang islang ito ay isang paraiso. Ang malinaw at kulay-esmeraldang tubig, ang pinong buhangin, at ang nagtataasang puno ng niyog ay sapat na para makalimutan ng sinuman ang problema nila sa siyudad.