Hanggang Tingin Novels & Stories

“Mukhang hindi naman afford ang mga damit dito.” Napahawak ako sa hanger na hawak ko, bahagyang humigpit ang pagkakakapit ko habang pilit pinipigilan ang sarili ko na hindi agad mag-react. Narinig ko ang mahinang tawa ng dalawa niyang kasama. Theu were talking in Korean, ang akala siguro ay hindi ako nakakaintindi. “Baka inutusan lang ng amo,” dagdag pa ng isa. “Tingnan mo, parang hindi naman bagay sa kanya ang mga suot dito.”

MIREA NAALIMPUNGATAN ako nang maramdaman ang tila mainit na hininga na dumadampi malapit sa tainga ko. Akala ko no’ng una ay nananaginip lang ako, pero habang tumatagal, nagiging makatotohanan iyon. Lalo na, nang marinig ko ang tunog ng halik na bumaba sa leeg ko. “I miss you so much…”

Tila parang may kumuha ng hininga ko sa aking dibdib. Red... Red... Red... Nakaramdam ako ng pagbigat ng talukab ng aking mga mata hanggang sa kadiliman na lang muli ang nakita ko --- "Ellyn! Ellyn!" Bigla na lamang ako napabangon mula sa pagkakahiga at hingal na hingal ako. Tila ramdam ko ang pagkatuyo ng lalamunan ko.

Honey Tanghalian na nang tuluyang matapos ang aming cleanup drive, at sa buong oras na ‘yon ay hindi pa rin natatapos ang call namin ni Chanton, as in straight, walang patid, parang naka-automatic mode ang bunganga niya. He’s so annoying, sobrang kulit, sobrang clingy sa boses, pero hindi ko maintindihan kung bakit kinikilig ako sa bawat biro niya, sa bawat “Hello? Andyan ka pa ba?” niya, sa bawat tawang pilit niyang pinapahaba para lang hindi maputol ang usapan namin. Lalo na sa simpeng pagbigkas lang ng "Hon" na pinaigsing pangalan ko na dapat ay natural lang ang maging dating sa akin.

“Tama na!” Isang basag, garalgal, at pilit na sumisigaw na boses ang bumasag sa tensyon sa loob ng sala. Lahat sila ay napalingon. Nakatayo sa itaas ng malapad na hagdanan si Hanna. Mugtong-mugto ang mga mata nito, magulo ang buhok, at halos hindi na makatayo nang tuwid kung hindi lang nakakapit nang mahigpit sa rail ng hagdan. Namumutla ito at parang nanghihina.

Hindi uso sa akin ang mga salitang 'it's rude to stare'. Hindi ko palalampasin ang pagkakataong ito para imemorize ang bawat parte ng mukha niya kaya mariin ko itong tinitigan. Nagdulot rin ng init sa katawan ko ang mainit na hanging tumatama sa mukha ko galing sa paghinga niya. Kasabay pa nito ang pakiramdam na parang may nagrarambulang kabayo sa loob ng puso ko.

What the! Hanggang sa bumaba ang halik nito sa kanyang panga pababa sa kanyang leeg, collarbone dibdib, at hanggang sa marating nito ang kulay pink niyang n*pple. Standing proud waiting for his teasing and expert tongue. Sh*t!

Ang katawan ng tao ay may sariling hangganan. Gaano man katapang ang isip o katibay ang paninindigan, darating ang sandali na sisingilin ng pisikal na anyo ang lahat ng pagod, takot, at pighati na dumaan dito. Para kay Nayah, ang hangganang iyon ay dumating sa kalagitnaan ng madaling araw.

Hanggang Sa Walang Hanggan Chapter Nine Sunod-sunod ang pag agos ng mga malulusog na luha mula sa mga mata ni Erza. Sobrang sakit ng kanyang nakikita, sobrang nakakabingi ang bawat ungol na kanyang naririnig.

Pansin dito ang pagaalala sa kanyang mukha na agad rin namang ginatungan ni Tyree. "Malamang sa malamang. Pero hindi naman masamang ipagtangol ang kamyembro hindi ba?" Gatong nito habang hindi mapuknat kakatingin sa salaming hawak. Matapos ay nilinis nito ng kanyang dila ang ngipin nang may makita itong kaunting dumi. Dahil sa paguusap ng dalawa habang naglalakad ay agad hinabol ni Hagan ang dalawang nangunguna at hinawakan sa balikat.