Happy Couple Quotes นิยาย & เรื่องราว

Ngayon ay mukha na syang kamatis na pamumula. “Paano mo naman ako maalala e sarili mo nga hindi mo maalala”, natatawang ani nya. Tumingin sya sa baybay. Ang malamig na hangin na nangagaling sa baybay ay inililipad ang ibang hibla ng kulot nyang buhok. “Maybe because you’re special, cause you’re my wife” Tila ba napipi si Solen at hindi alam ang sasabihin. Ano nga ba ang sasabihin nya sa lalaking ito?

In that shared moment, surrounded by the tangible evidence of our love, we found solace and fulfillment in each other's presence. "I am more than happy, Yasmir. Thank you," she whispered, her arms encircling my neck. Pulling her closer, I met her lips with mine in a tender embrace. Our kiss deepened, a silent exchange of love and gratitude. In the background, a chorus of cheers erupted, the voices of our loved ones mingling with the laughter of our children. It was a moment of pure bliss, surrounded by the warmth and support of those we held dear, affirming our journey together as a family.

Pacute na sabi niya kaya pinalo ko siya sa balikat. "Birthday ka diyan," naiiyak na natatawa na sabi ko. "Joke lang naman. Alam ko naman na anniversary natin. I love you my wife. I know na paminsan ay hindi tayo nagkakasundo at nagkakatampuhan pero nangigibabaw pa rin sa atin ang pagmamahalan natin sa isa't-isa. And I love you till forever my wife. With this."

Kung may hihilingin man siya, iyun ay ang manatiling masaya, malusog ang kaniyang pamilya. Maraming nangyari at walang kasiguraduhan sa mga mangyayari pa lamang pero masaya si Caspian dahil dito rin natapos ang lahat ng paghihirap niya. Masaya na sila at mas magiging masaya pa. “I love you so much Davina Sanchez,” bulong niya sa asawa niya saka niya ito hinalikan sa labi.

At naaawa ako sa sarili ko kapag naaalala ko yun. That version of me is weak, halos hindi ko matulungan ang sarili ko noon. Love made me blind that time at sa tuwing nagkakaharap kaming dalawa alam na alam kung ibabalik niya naman yung nakaraan. I can't understand him. Michel de Montaigne quotes was true. "A good marriage would be between a blind wife and a deaf husband." A good marriage, huh.

Better later than never. "You are mine." Umangat ang gilid ng aking labi. Nakita ko ang pagsimangot niya at bahagyang hinimas ang bilugang tiyan. Anim na buwan ang lumipas. We're married. Pinipilit ko siyang intindihin sa kanyang paglilihi. Ganito pala kahirap ang pagbubuntis. Pabago-bago ang mood. A line from a quote flew into my head, something about how all human emotion becomes a commodity about the error mankind makes when you imagines that happiness depends on the realization of material desire.

masayang pagsisigaw n'ya habang patalon-talon sa loob ng kwarto. Natatawa at naluluha namang nakatingin ang asawa sa kan'ya. Nilapitan n'ya ito at niyakap ng mahigpit. "Thank you wife! You are amazing!" puri n'ya rito, sabay halik sa asawa. Sobrang saya ang nararamdaman n'ya ngayon. Madadagdagan na naman sila, hindi lamang isa kundi dalawa pa.

Pareho kaming natawa sa mga pinagsasabi namin. “I love you, wife.” “I love you more, hubby.” Kinintilan niya ng halik ang labi ko bago sa noo ko. Walang pasisidlan ang saya nararamdaman ko. Kahit sa mga sumusunod na araw, linggo, buwan at taon. Napakasaya ang pamilya namin.

Itinaas n'ya ang kan'yang kamay at masuyong hinaplos ang pisngi ng asawa. "I love you so much wife! Hmmmm! Mahal na mahal kita!" puno ng pagmamahal na sabi n'ya rito habang hindi inaalis ang malagkit na tingin sa asawa. "Mahal na mahal din kita hubby! Mahal na mahal!" sagot ng asawa sa kan'ya. Inilapit n'ya ang kan'yang mukha sa mukha nito at hindi napigilan ang sarili na ilapat ang labi sa labi ni Tanya.

Napatakip ako ng bibig nang makita ang singsing sa loob nito. "Kaisha Montessori, my love, will you marry me? Every moment with you is a treasure, and I can't imagine a future without you by my side. Yes, we're both still studying, but our love is a journey we are meant to take together. I see a lifetime of shared dreams, laughter, and adventures with you. I love you more than words can say, and I can't bear the thought of losing you. Kai, my heart belongs to you, and I want to spend forever making you happy. Will you be my wife?" Kinurot ko ang pisngi ko baka nananaginip lang ako. Kumurap- kurap ako ng tatlong beses. Ngumiti lang siya habang napapailing.