Harmed นิยาย & เรื่องราว

HARVE HINDI ko alam kung ano pa ba dapat ang gagawin ko. lalo na sa mga nalaman. Kahit anong kalma anv gawin ko y nananaig ang galit. That assh*le is trully a f*cking bastard. Kung pwede lang na ako na mismo ang kumitil ng buhay niya ay ginawa ko na. But I am not God, to get his f*cking useless life.

Gusto niya nang mahimatay sa nerbiyos pero pinaglalabanan niya ang takot niya. "It won’t matter what I feel, Tof. Maaari na tama ka na mahal ko na siya, maaari na tama ka, that I am feeling something for her, but it doesn’t change the fact that all of this is just a game of revenge. Harper Mercader turned her back on me to marry Brent Torres. Ipinagpalit niya ang dapat na kasal namin sa walanghiyang lalaki na iyon dahil ang buong akala niya ay naghihirap na kami. And I can’t let her get away with that. Nobody messes with a Ruiz and gets away freely."

I am emotionally damaged. Hindi nila alam kung gaano kasakit na manggagaling pa mismo sa bibig ng sarili mong ina ang mga salitang iyon. Masakit na sa akin na maiwanan ng ama, dumagdag pa sa sakit si Mommy na parang hindi niya naiintindihan ang nararamdaman ko bilang nag-iisang anak niya. "Ouch!" daing ulit ni Haris nang hindi ko mamalayang napadiin ulit ang bulak sa sugat niya dahilan para mabalik ako sa ulirat.

Kaya, kaswal niyang tinanong, “Brother, nagkaroon ba ng injury ang binti mo dati?” Lumingon si Hamed at tumingin kay Charlie bago siya tumingin ulit sa kanyang binti habang bumuntong hininga at sinabi, “Nagkaroon ng malalang injury ang kaliwang binti ko sa isang digmaan. Tinamaan ng mga fragment ang binti ko pagkatapos sumabog ng isang bomba. Sa oras na iyon, may isang paraan lang para iligtas ako, at iyon ay putulin ang binti ko, pero sa kabutihang palad, pagkatapos gamitin ang lahat ng enerhiya ko, naligtas ko pa ang binti ko. Pero, napinsala na nang sobra ang binti ko. Kaya, kahit na gumaling ito, sobrang sira na ng mga muscle ko, at sobrang nanghina ang binti ko. Kaya, naging baldado ako

At tumutulong pa ang mga ito sa negosyo ng pamilya. Well, hindi naman siya affected kapag sini-sermonan o pinapagalitan siya. Immune na rin kasi siya sa sermon ng ama. At kapag pinapagalitan at senesermunan siya ay pinapasok lang niya iyon sa kanang tainga at inilalabas niya iyon sa kaliwang tainga.

She can feel the familiar pain inside her heart. "Hindi mo ba naisip na mas unfair sakin na di ko man lang nalaman agad ang sitwasyon mo? Na wala akong nagagawa para sayo? Aliza, all my life iniisip ko lagi ang kapakanan mo. Wala akong hinangad kundi ang mapabuti ka. I can't believe na magagawa mong ilihim ang bagay na ito. You know what hurts most? Is to think na naghihirap na pala sa isang sakit ang kapatid samantalang ako ay walang kaalam alam."

BROKEN LOVE4 C12 WARNING MATURED CONTEXT!!! SPG 3RD POV Pinunasan ni Kevin ang kanyang mga luha, habang nag-umpisa na itong gulamalaw sa kanyang ibabaw. Bawat pag-taas baba na ginawa nito, ay nakaramdam pa rin siya ng sakit. Pini-pikit niya nalang ang kanyang mga mata, dahil sa sakit na nararamdaman niya, tuwing sinasagad nito ang alaga nito sa loob niya.

Kaya umalis ako. Sa tingin pa lang na ibinigay sa akin ni Honey kanina ay alam kong wala na akong pag-asa na humakbang pa. I was hurt, alright. It stings. A lot. “Look at yourself in the mirror. You don’t look like a cold-blooded man right now, Rem. In fact ay mas mukha kang pulubi sa kalye. Alam mo iyon? Mga taong walang nag-aaruga sa kanila. Katulad noong kita mo sa amin noon dito sa Pilipinas. Plus the fact that you look so forlorn. Don’t tell me kinawawa ka na naman ng babaeng iyon--” Mabilis na natigil si Harvien sa pagsasalita ng lumingon ako sa kaniya para samaan siya ng tingin.

Lumipad nang napakabilis ang anim na kutsilyo at napunta kung nasaan si Harvey sa loob ng napakaikling oras. "Argh!" Bago pa man makakakilos si Harvey, nakaramdam siya ng matinding sakit sa anim na parte ng kanyang katawan. Napalipad siya sa malakas pwersa nito. Nakita ng iba na napasuka siya ng dugo. "Katapusan ko na. Patay na ako, tumusok sa puso ko ang isang kutsilyo!" Nahiga ang namomroblemang si Harvey sa lapag. Naramdaman niya na tumusok sa kanyang dibdib ang kutsilyo.

halos humihikbi ako. Ngumiti siya, bahagyang mapait. Dahan-dahang inilapit ang kamay niya sa aking pisngi. Isa itong simpleng haplos, ngunit para sa akin, parang isang pag-amin: hindi na namin kayang itago ang damdamin namin. Huminga ako nang malalim, pilit pinipigil, ngunit ang katawan ko ay tumutugon sa init niya. “Lucien…”