Hate Me Today Hate Me Tomorrow Novels & Stories

Gallajil tteut sumi makyeo wa Galjeungi na I han janeul gadeuki dama Neomchil tteutan Witaeron oneul bameul nan It's the love shot Na nanana nananana Na nanana nanana Na nanana nananana Oh oh oh oh oh It's the love shot Na nanana nananana Na nanana nanana Na nanana nananana Oh oh oh oh oh It's the love shot "Ghad! This is insane!" Hindi ko na alam kung anong upo ang gagawin ko ng bigla s'yang lumapit at sumayaw sa harapan ko. Agad akong napalunok ng ilang ulit dahilan para mapasmirk s'ya. Damn. That's freaging hot. Pakiramdam ko ay namumula na ako ng husto sa sobrang kilig. lol Biteullyeo beorin Love and hate

“No, hindi ako papayag na lumayo ka sa akin kahit sabihin mo na ngayon ka lang lalayo.” “Nahihirapan ako...” “Sabihin nating nasaktan nga kita pero they framed up me, love. ‘Di ko ‘yon magagawa sa ‘yo. Nang malaman ko na nag-send sila ng pictures and videos sa ‘yo, dali-dali ko na silang iniwan do’n. I even gave them a word they deserved before I went here. Please, love. Don’t go...” “I still hate you...”

Hindi siya nito nilingon kung kaya't hinubad niya ang suot niyang sapatos at agad niyang ibinato kay Bruce pero napangiwi rin ng mukhang malakas yata ang impact niyon dahil lumingon ito sa kanya gamit ang nakakamatay na tingin na parang gusto na siyang kainin nito ng buhay. Ang mga titig nito na parang tinatarak siya ng libo-libong kutsilyo. Hindi niya alam kung saan siya ngayon tutungo ngayong si Bruce ay napabalik sa dinaanan ng wala sa oras dahil sa napuruhang batok nito. "H-hey, I didn't mean to b-be that way..." Litse at talagang nag-stutter pa siya. "You did not mean that way, pero sapol na sapol mo ang batok ko. Ako ba ay pinagloloko mo?"

“Hindi ka dapat minamahal. Nakakasuka ka. Nakakasakal. I regret the day na hinayaan kitang pumasok sa buhay ko. I hate you, Van. I hate you so much that I could strangle you right now."

"I want to end his d'mn fvcking life Yanna..I really hate someone who disrespect you!" Napahigpit Yung pagkakayapos ko sa paldang suot ko.....his still upset.. "I want to kill him!..I want to wrech every bone of his body!!..I want to kill him!..." He stop...and breathe deeply "But I don't want you t-to hate me..I don't want you to despise me" Napapikit ako.. Ilang sandali kaming natahimik saglit...tanging paghinga ko lang Yung naririnig ko...

Nagpumilit akong umalis sa hawak nya pero mas lalo pa nyang hinigpitan iyon na para bang ayaw nya akong umalis. Why? Para mas lalo nya pa akong saktan sa talim nang kanyang salita?! Oo, alam kong may kasalanan ako! Pero masakit na masyado! Ayoko na! Tanging hikbi ko ang maririnig sa loob ng salid. Kahit ano pang kagat ko sa labi ay hindi iyon sapat para tumigil ang mga hikbi ko. Ang sama nya! "I hate the day you came in my life, because you gave me a new reason to live with."

Sabog nanaman ang butchi nito. "I hate you! You, mean, hateful boy!" she screamed. Binuksan ko ang pinto at inilapit ang mukha ko sa mukha niya. "The more you hate the more you love, sabi nila there's a thin line between hate and love. Hate, in fact, is also a reflection of love,” litanya ko sabay sara ng pintuan. Natawa ako sa mga mata niyang nagliliyab sa galit. At hanggang sa sumapit ang hatinggabi ay natatawa pa rin ako.

"Tell me you never really love me, that you chose me out of convenience and that you do not plan on staying in the first place. Tell me that you never really see your future with me everytime, that it has always been an unfaltering blur whenever you think about us, pairs and rhymes. Tell me how your days with me were not as beautiful as the moon at night but as gloomy as the sky at dark. Tell me that it has always been that way, ever since our very first day. Tell me that you just play with words like a poet, that you can make a lie sound so beautiful with countless metaphors and oxymorons. Tell me how long you have waited to escape from my chains and how glad you were when you met her. That

sagot ko, pilit na pinapakalma ang sarili. "Sabi ko, this is it! Umalis na tayo rito! Makakawala ka na diyan sa lahat ng stress sa buhay mo—especially kay Santino! Hindi ba ito naman ang gusto mo? Mag-move on at magsimula ng bago?"

LYRAʼS POV Inayos ko ang suot kong jacket, pilit na tinatago ang bakas ng makeup sa leeg ko na hindi ko lubos na naalis kanina sa banyo ng isang fast food chain. Pagod na pagod ako. Hindi lang dahil sa tatlong oras na pag-aayos o sa bigat ng sapphire na isinampay sa akin ni Caden, kundi dahil sa pagkapahiya.