Hate Me Today Hate Me Tomorrow Novels & Stories

Gumaralgal na ang kanyang boses at nararamdaman na niyang nag umpisang uminit ang gilid ng kanyang mga mata. "I hate you..!" matigas nitong pagkakasabi. " Hate me hanggang kailan mo gusto at wala akong pakialam Doon! Ang hindi ko lang maintindihan pati ibang tao ayaw mong kausapin ako! Bakit may sakit ba akong nakakahawa?!" "No! Pero ayaw kong mahawaan mo si Kim sa kalandian mo!" Hindi na siya nakapagtimpi at malakas na nasampal niya ito sa pisngi.

Bakit sa napakaraming lalaking nagtangkang manligaw sa akin, bakit nahulog ang puso ko sa kanya nang gano’n lang? L ove me like there’s no tomorrow Love me like I’m about to let you go Love me like we will fight every hindrance together Love me like this is our last chance on earth Feel na feel ko ang emosyon ng kanta nang bigla akong napatingin sa isang sulok ng club at nakita ko ang naka-long sleeves polo na si Liam. Napakurap ang aking mga mata. Siya nga ba talaga ‘yon o ilusyon ko lang?

I regretted every word that i say. Lahat naman siguro tayo hahantong sa ganito, but mine was really messed up at wala ako sa hwisyo habang sinasabi ko ang mga iyon. Nag-sisi man ako but, that taught a lot of lessons, lessons i could apply in my future. Maybe, i'll be better person tomorrow. I can be a better person everyday for my tomorrow.

Ang mga salitang puno ng pagmamahal. Narinig nito ang lahat. At na-record nito ang lahat gamit ang cellphone niya. Kinuha nito ang device niya at tiningnan ang screen. Tumatakbo pa rin ang recording. Pinatay niya iyon at sine-save. Ngumiti siya sa dilim kahit na galit na galit siya dahil palaging si Andrea ang nauuna. “Tomorrow,” bulong niya. “Tomorrow, I will destroy you both.”

"Subukan mo lang akong hawakan muli bukas... at sisiguraduhin kong ang huling bagay na makikita mo ay ang sarili mong dugo!" "I look forward to seeing how far your hatred will go tomorrow, my love..." ang huling paos na bulong niya na naging dahilan upang mas lalong manginig ang buong katawan ko sa matinding takot at pagnanasa.

Hate was contagious, it passed down to Zia ng hindi ko sinasadya. I just realized, na sa bawat araw na pinipili mong gumanti, isang bahagi ng puso mo ang namamatay nang tahimik. Ito ay parang lason na iniinom mo habang inaasahan mong ang iba ang mamatay. You're just like digging your own grave while expecting others to be in it.

Iisa ang laman ng kanilang isipan. ‘The more you hate, the more you love…’ Napatigil sa pagbabangayan sina Troy at Hannah nang makarinig sila nang masiglang boses ng batang lalaki mula sa kanilang likuran. “Mama, I’m back!”

malamig na sagot ng lalaki sa kan'ya sabay patay ng tawag na mas lalong ikinausok ng kan'yang ilong. "The more you hate, the more you crave," parang naririnig n'ya ang pagkantyaw sa kan'ya ng kan'yang isip ng mga oras na iyon na ikinainit ng kan'yang pisngi. "Damn you Blyth Julianna! Stop your nonsense!" kastigo n'ya sa sarili na parang timang na nakikipag-away sa kan'yang sarili.

She left me. I hate people. They hate me too. I don't care. Kahit halos madapa na ako sa kakabato ng ibang tao ng masasakit na salita sa akin, I stand up and move forward. Mahirap nga lang. I've isolated myself for so many years. Hindi ko na nakaya ang pananakit ng aking dibdib sa sobrang pagkikimkim. My hatred is the reason why I am like this. I don't want to admit it but yes, I couldn't stop myself to hate the world. The people. Sometimes I can't sort out my feelings anymore. It's making me frustrated everytime I want to be nice but I feel so angry all of a sudden!

Ang init ng balat niya laban sa’kin, ang bawat hinga naming sabay, parang musika sa katahimikan ng gabi. Pero sa gitna ng lahat ng iyon, may halong takot parin sakin. Takot na tuluyan na akong mahulog sakaniya. Unti-unti siyang kumalas, pero hindi siya umalis sa tabi ko. Nanatili siyang nakatingin sa’kin, hinahaplos pa rin ang pisngi ko. “Bela,” bulong niya, “If I stay… you’ll hate me for this tomorrow.”