Hate Me Today Hate Me Tomorrow Mga Nobela at Kwento

Litanya ko saka lumabas ng silid. Nag tungo ako sa labas. Namumuo ang mga luha sa mga mata ko, ang hirap kumilos dahil walang nag titiwala sa akin. I know they're just worried and they want me to move on. But how would I ever fucking move on if my heart was filled with hatred? I hate Max! I hate everything I used to love about him! I want him gone! I want him hurt! I want him destroyed! So bad.

For him, for the man I thought of never gonna hurt me. I want to forget you. I hope I could wake up tomorrow with no worries, tomorrow that I will no longer remember you, Trevor. I wish I could forget how I gave my whole stupid heart to you.

Please forgive me. Matapos kong i-send ang message ko ay kaagad akong suminghap at pumikit ng mariin. Ramdam ko na ang pagbabadyang tumulo ng mga luha ko kaya tuminghala ako. I hate my birthday. I hate this day.

Someone just messed up with me. “Saan 'yong tiwalang sinabi mo sa akin kahapon? Sinabi mo lang ba ito dahil napapirma ko sila ng kontrata?” “Yeah.” “I hate you. Yes, I did that to her. What are you gonna do to me, then? Kill me?”

may halong biro ko pang saad. "Bakit hindi mo ginawa? Willing victim naman ako, sabi mo nga." "Hindi ko nga rin alam, eh. Natakot lang ako. Baka kasi kahit anong gawin ko ng mga oras na iyon ay hindi mo na talaga ako mahal pa," pahinang-pahina kong saad. "I loved you yesterday. I love you now. And I will continue to love you tomorrow. I'll love you for a thousand more."

“Jacob, I was terrified. I thought I’d killed you.” “Fear shouldn’t have been your first concern,” mariin nitong sabi, halos nangingitngit ang ngipin. “Guilt shouldn’t have been your second. Your love should have been what mattered most. Sa mga sandaling pinakakailangan kita, you could have at least let go of your self-love and thought of me. Me, Libby.” Lumapit pa ito. Masyadong malapit. “I loved you,” mariin nitong sabi. “Too much. That’s why the pain was too much. Alam mo ba kung gaano kahirap magising araw-araw na puno ng galit? It was so hard—just because I loved you too much.”

Three years later... ♫♪♪Don't you want me like I want you, baby? Don't you need me like I need you now? Sleep tomorrow, but tonight go crazy All you gotta do is just meet me at the♪ ♪♪apateu apateu apateu apateu apateu apateu Uh, uh huh uh hu♫ Ang maingay na kantahan at sayawan ng mga kalalakihang may saltik ang bumungad na namang sa akin pagkababa ko pa lang sa hagdanan. Ano na naman kaya ang pakulo ng mga to ngayon?

Mariin kong ipinikit ang aking mga mata, ni hindi niya man lang ako pinigilan o hinabol. I hate him. ---

It’s painful and warm and sweet all at the same time. “I thought a really great guy loves me. But right now, I doubt if he really did. Tingin ko, dapat at kailangan ko siyang kalimutan. Pero tingin ko rin, hindi ko kaya. It’s . . . complicated.” Humiga siya sa pa-letrang L na couch. Nakipagtitigan sa mga guhit ng ilaw na sumasayaw sa kisame. “How can I hate someone yet not hate someone? Do you get what I mean? ’Yong . . . galit ako pero parang hindi ako galit?

Malamang mapapansin niya talaga iyon dahil nga kanina pa kami napapasulyap sa isa't isa. "Yeaahh!" Napatingin kami ni Charleston kay Zarrah at doon napansin kong wala si Dion sa tabi niya. Muli kaming napatingin sa stage at doon nakita namin si Dion na may hawak na mic, na tila ba kakanta. Saglit pa ay tumugtog ang banda at natigilan ako sa kantang kakantahin niya. Intro pa lang ng kanta ay biglang bumalot sa akin ang kaba. Kung hindi ako nagkakamali, kanta iyon ng Def Leppard, na When Love and Hate Collide. Minsan ko nang narinig ang kantang iyon, at pakiramdam ko ay nababalot iyon ng saya at lungkot na sadyang noon ay hindi ko maintindihan.