Hate Me Today Hate Me Tomorrow Novels & Stories

"Mahal kita-" Naglakad ito papalapit sa akin kaya naman pareho lamang kaming nakatitig sa isa't-isa. Punong-puno ako nang kaba sa aking dibdib ngunit pinipilit kong maging matatag. "Forget about it, Maxine. You can't love me! Find another man to make you happy-"

𝐼 𝐹𝑒𝑙𝑙 𝑏𝑦 𝑡ℎ𝑒 𝑊𝑎𝑦𝑠𝑖𝑑𝑒 𝐿𝑖𝑘𝑒 𝐸𝑣𝑒𝑟𝑦𝑜𝑛𝑒 𝐸𝑙𝑠𝑒 𝐼 𝐻𝑎𝑡𝑒 𝑌𝑜𝑢, 𝐼 𝐻𝑎𝑡𝑒 𝑌𝑜𝑢, 𝐼 𝐻𝑎𝑡𝑒 𝑌𝑜𝑢 𝐵𝑢𝑡 𝐼 𝑊𝑎𝑠 𝐾𝑖𝑑𝑑𝑖𝑛𝑔 𝑀𝑦𝑠𝑒𝑙𝑓

"For years, I swallowed every insult, every cold shoulder, every reminder that I didn’t belong. I was their charity case, their favorite target and their living reminder of a scandal they couldn’t erase. But now?" Tumikhim siya at ang bawat salitang sumunod ay parang salitang isinulat gamit ang apoy. "Now, I will burn every bridge they force me to cross. I won’t walk on eggshells for them anymore. I won’t shrink just to make them feel big. I’d rather be hated for choosing myself… than loved for pretending to be less."

Hindi niya pinansin ang mga ito at nagtuloy-tuloy lang sa kotse niya. Nang makapasok siya sa loob ay nakita niyang ang ama naman na papalabas ang dinumog ng mga ito. Napailing na lang siya. That's why he hates those people so much, because they don't even know the word privacy at all. Agad niyang pinaharurot ang sasakyan at nagtungo sa bar ni Adrian. He wants peace even just for tonight kasi alam niyang madugong sermon na naman ang aabutin niya kinabukasan.

Bahagyang nagbago ang mukha ni Ronan. Mula sa lupa... Napalingon si Harvey. "Are you insane?" Hindi siya pinansin ni Caelan. Ronan stepped forward. "Again." ... Makalipas ang ilang minuto... Bumagsak din si Caelan. Harvey looked toward him. "Happy?" Huminga nang malalim si Caelan. "No." "Good." Napapikit si Harvey. "Because tomorrow I'm resigning."

Ngunit embes na magsalita ay hinubad nito ang suot na americana at hinablot ang jacket na naka kumot sakanya at binato nagulat ang lalaki. ***End of chapter*** quote: I gave everyone respect first before I disrespect them.. 🤣

Sa mga kamay kong kapit na kapit sayo? Suminghap ako ng hangin at pumikit ng mariin. I hate my self being pathetic, but you can't blame me, i'm really inlove with that fucking-ass man. Umupo ako sa kama at isinuklay ang aking mga daliri sa aking buhok.

At sa gitna ng mga abo, sana ay may matira pang piraso ng aming pag-ibig. "Tomorrow isn't about saving the airline or the legacy, Stefanie. Tomorrow is about burning the bridge that leads back to our past. If you're going to watch the empire fall, make sure you're holding the torch with me... are you ready to witness the end of the Zubiri name?"

puno ng emosyong saad nito. Tiningnan ko muna ito sa mga mata niya bago magsalita. "I don't love you anymore dark because whe the day I let you free is the day I totally hate you at wala akong nararamdamang iba ngayon kundi pagkamuhi sayo" malamig na saad ko dito. Tiningnan muna ako nito bago lumabas ng opisina ko. Pagkasarado nito ng pinto ay tuluyan ng dumaloy ang mga luha na kanina ko pa pinipigilan.

Tawa niya pang sabi sa akin. “I hate you!! I hate you so much!! Pinagsisisihan kong minahal kita.” agad naman siyang lumapit sa akin at sinampal ako. “Did you know what? I really hate you too to loving me! Nang dahil sa pagmamahal mo na ‘yan nasira ang relasyon namin ng girlfriend ko! kung hindi lang dahil sa pagmamahal mo na ‘yan!” Napayuko ako dahil sa kanyang sinabi, dahil tama siya. kahit anong pagsisisi ang gagawin ko ay hindi ko na maibalik ang nakaraan at kung maibabalik ko man ito hinding-hindi ko uulitin ang ginawa ko. pero kahit anong gawin ko hindi ko na maibabalik ang past. napahawak na lang ako sa aking pisngi habang umiiyak.