Hatred Meaning In Tagalog Novels & Stories

“P-po?” “Sugata o kesu.” Hindi ako masyado magaling umunawa ng mga salita ng Japanese pero ang binanggit niya ay mas lalong nakapagpataas ng kilay ko. Sugata o kesu means to disappear. Anong ibig niyang sabihin? Sinong nawala? My eyebrows furrowed as I look at her. “A-ano po yon?” muli kong tanong dahil hindi ko siya maintindihan.

Hindi na niya alam ang takbo ng utak niya kaya nakagagawa siya ng mga bagay na hindi maganda. Naaawa kami sa sinapit at naranasan nilang dalawa. Tama nga si Mama, may dahilan ang lahat. Hangad naming magkakaibigan ang paghilom ng mga sugat sa puso nila. Sana rin ay maranasan nilang mahalin at alagaan ng mga magulang. Alam kong patatawarin sila nina Angel at Jared. Mauunawaan nila ang kalagayan ng dalawa.

“Unlock it!” “Shit!” I heard him curse. “I forgot the key inside.” My eyes widened. “W-What?!” "Sumilong muna tayo roon!” “What?!” Wala akong nagawa nang lumapit siya sa akin at ginamit ang mga kamay para takpan ang bahaging ulo ko. Tumakbo kami sa waiting shed at doon sumilong. Damang-dama ko ang malamig na tubig ng ulan sa buong katawan ko.

Umiwas naman siya nang tingin bago mapabuntong-hininga. "Alam mo bang ang hirap sabihin ang mga kataga na iyon sa maraming tao. Nagpapanggap na wala lang, nagsisinungaling na hindi kita mahal. Pero sa totoo lang gusto kong ipagsigawan sa mundo kung gaano ba kita kamahal. Hay buhay! Bakit ba napakabigdeal ng pagiging bakla ko sa ibang tao?" Napansin ko kung gaano ba siya kalungkot sa bagay na iyon. Mas lalo ko siyang hinila palapit sa akin.

Love is really mysterious at kung kayo talaga ang nakalaan para sa isa’t-isa, anumang galit, malulusaw dahil kayo ang itinadhana. The more you hate, the more you love…ikanga sa mga favorite motto natin sa slumbook. And I am guilty without a doubt that the man I grew to hate, is the man that I will love until forever. I am Hyacinth Faith Segovia-Mediavilla, leaving you with a peaceful and happy heart that is now free from all the pain and burden, and is now ready to face a new life ahead!

I felt hatred. Sino ba namang sasaya matapos ibigay ang sarili tapos basta-basta na lang i-ignorante ng ilang araw? Dumagdag pa ng makita kong may humilot sa balikat niya na pinabayaan niya lang. Ang kapal talaga ng mukha! I hate him! I hate him now! I hate him forever! Pero wala akong karapatan dahil walang kami kahit na kasal kami. Gets niyo yun?

Sandaling humugot ng hangin dahil mukha na siyang mauubusan. Ang tension sa pagitan nila ay mas lalong tumitindi. Malala pa sa adrenaline rush o danger heat index dito sa Pinas. "And because of that... It leaves a deep scar.." Kinapa niya ang parteng pinanggagalingan ng sakit. "Here.." Ng may namumuong masamang pangitain sa kanyang mga mata, badyang may paparating na ulan. "...that made me can't able to reciprocate the love Aya is giving despite my worthlessness- Never mind!"

tanong ko sa kaniya. "Yeah, I'm alright. Nanginginig lang talaga ako sa inis kay Mom. Hindi ko na alam kung ano ang tumatakbo sa utak niya at mas lalo lang niyang dinadagdagan ang reason to hate her even more! I really hate her, Kali!" inis na sabi niya. Halata naman sa expression ng mukha niya na galit at naiinis talaga siya kaya naman hinawakan ko ang balikat niya at bahagyang tinapik 'yon para pakalmahin siya.

"Then why? If you like me then why are you always annoying me? And showing hatred towards me?" "Kasi gusto kong balewalain ang nararamdaman ko and I hate myself that I can't do anything about it." Tumingin siya sa lupa. "I didn't know how to express my feelings for you. That's why that is the only way I could think of." Ang boses niya ay nakakapit sa mga bagay-bagay...kalungkutan. "At pinagsisisihan ko iyon."

Halatang hindi sanay magtagalog ang bata at pilipit ang ibang salita nito. "W-what are you smiling at? I hate you!" Hindi ko na napigilan ang pagtawa. Halatang nakaramdam siya ng hiya marahil sa pilit niyang tagalog kaya tinatago na lamang niya sa pagiging masungit kahit pansin ang pamumula ng pisngi nito sa pagkapahiya. "Don't laugh! I hate you!" Bigla akong natigil sa pagtawa at nataranta ng mangilid ang luha sa kanyang mata.