Hatred Mga Nobela at Kwento

Hindi siya mapakali dahil doon. Iyong inis na inalagaan niya ng ilang taon, unti-unti yatang naglalaho dahil sa nasasaksihan niya. He simply dislikes Gerard because Gerson told him to do so. He’s aware that it’s wrong of him to put someone in a bad light just because of rumors but Gerson is his dear friend. At kung meron siyang dapat kampihan, iyon ay iyong kaibigan niya. Another thing is, Gerard is an asshole based on what Gerson told him that’s why he doesn’t have a remorse hating that kind of person.

Agad niyang nasalag ang biglang paghampas ng kamay nito sa kanya. "I h-hate you!" hiyaw ng babae. Kunot-noo niya itong sinulyapan. "You simply love me the more you hate me. Hatred is a sign of love. Hindi natin mabubuo si Akira kung walang love."

She left me. I hate people. They hate me too. I don't care. Kahit halos madapa na ako sa kakabato ng ibang tao ng masasakit na salita sa akin, I stand up and move forward. Mahirap nga lang. I've isolated myself for so many years. Hindi ko na nakaya ang pananakit ng aking dibdib sa sobrang pagkikimkim. My hatred is the reason why I am like this. I don't want to admit it but yes, I couldn't stop myself to hate the world. The people. Sometimes I can't sort out my feelings anymore. It's making me frustrated everytime I want to be nice but I feel so angry all of a sudden!

"Hindi pa rin ako lubos na makapaniwala na kaya nilang gawin ang lahat ng ito para sa pera. I want to feel disgusted and hate them, but they're still my parents." I heard him blow a loud and deep sigh. "It's normal to feel disgust and hatred towards people who are evil. Especially to those who makes you feel bad about yourself. Hindi ko sinasabing dapat mo nga silang kamuhian, but you don't have to feel sorry for wanting to hate them because of what their actions." Akala ko ay puro lang siya kalokohan, pero sa mga oras na ito ay napatunayan ko na kaya rin naman pala niyang magseryoso at makita ang mga bagay sa mas malalim na paraan.

puno ng pagtitimping saad ni Tristan pero wala siyang balak na tumigil. "I will really talk about her Tristan. Gusto mo ako hindi ba?" His empty eyes are now full of emotion. Hatred. Longing. Disgust. "Naniniwala akong hindi ka maaaring magmahal ulit ng buo hangga't hindi rin ito buo." Marahan niyang inilagay ang kanyang palad sa dibdib ng lalaki.

Pagpaparinig nito sa kapatid saka na umalis. Kami ulit ang naiwan tatlo, ako, si Mr. CEO at yung Heider nga. "Nasaan na nga kasi tayo?" Nagkibit balikat ako sakanya. "Basta wag kang sobrang magalit sa isang tao. There's only a thin line between hate and love." Hindi ko alam pero kinabahan ako sa sinabi n'ya. Nanatili akong nakikinig kahit ang totoo ay parang gusto ko nalang tumakbo paalis. "Hinay-hinay. Wag mong idahilan na kailan palang kayo nagkakilala. Wala kasing oras yan at panahon, biglaan nalang." Bakit parang ang daming alam ng isang to? "Sobrang galit mo, baka magising ka isang araw na galit ka pala dahil... hindi mo magawang aminin ang totoo mong nararamdaman. Wag masyadong magalit

Pulang pula ang mga mata niya na parang pinipigilan ang tuluyang pag-agos ng mga luha niya. “I'm sorry,” basag na bulong niya, ang kaniyang tinig ay muffled sa balikat ko. “I’m so fucking sorry, Kikay. I hate myself for what I did to you. I hate that I made you look at me with so much disgust. Pero huwag mo lang akong pilitin na panuorin kang inaangkin ng iba. Hindi ko kaya. Hayaan mo na akong maging makasarili ngayon. I will take all your anger, all your hatred. Saktan mo ako. Murahin mo ako. Punish me all you want.”

Sobra iyong sakit na nararamdaman ko sa puso ko. Nanghihina ang tuhod ko at iyong halos hindi na ako makahinga. Lumukot ang labi ko nang tumulo ang mga luha kong nabuo sa mga mata ko. This what remains in his heart, a total hatred towards me. Sobra iyong pagkamuhi niya sa akin, to the point na ayaw niya na nandito ako. Mabagal akong napaupo habang patuloy na umaagos ang mga luha ko.

Gumaralgal na ang kanyang boses at nararamdaman na niyang nag umpisang uminit ang gilid ng kanyang mga mata. "I hate you..!" matigas nitong pagkakasabi. " Hate me hanggang kailan mo gusto at wala akong pakialam Doon! Ang hindi ko lang maintindihan pati ibang tao ayaw mong kausapin ako! Bakit may sakit ba akong nakakahawa?!" "No! Pero ayaw kong mahawaan mo si Kim sa kalandian mo!" Hindi na siya nakapagtimpi at malakas na nasampal niya ito sa pisngi.

I will never accept that you have once again ruined my life! Puro basag ang mga gamit niya sa loob ng kaniyang condo. Nagsikalat din ang ilan at hindi niya kayang pagmasdan ang sarili sa salamin. 'I'm fucking wasted! I hate her. I hate her! I really hate her to death! Bullshit ang babaeng iyon. Hindi naman maganda! Eww.'