Hatred Novels & Stories

Sa pagkakadapa ni Haven sa ibabaw ng kama maghakalong emosyon ang umiiral sa kanya. Hindi niya mapigilang mapa-hikbi! Bakit ba napakaiyakin niya? Sana naman natuto siya na maging matapang. She did overcome her fear from the past. Pero bakit ngayon takot na takot ulit siya? She was trembling and a strong feeling of mix emotion such as anger and hate! She really hate Aries! Galit na galit siya dahil sa ginawa nito! Wala din naman siyang magagawa kahit magalit siya sa binata!

Hindi siya mapakali dahil doon. Iyong inis na inalagaan niya ng ilang taon, unti-unti yatang naglalaho dahil sa nasasaksihan niya. He simply dislikes Gerard because Gerson told him to do so. He’s aware that it’s wrong of him to put someone in a bad light just because of rumors but Gerson is his dear friend. At kung meron siyang dapat kampihan, iyon ay iyong kaibigan niya. Another thing is, Gerard is an asshole based on what Gerson told him that’s why he doesn’t have a remorse hating that kind of person.

Agad niyang nasalag ang biglang paghampas ng kamay nito sa kanya. "I h-hate you!" hiyaw ng babae. Kunot-noo niya itong sinulyapan. "You simply love me the more you hate me. Hatred is a sign of love. Hindi natin mabubuo si Akira kung walang love."

Lauren Jade Miller POV "It doesn't have to be a lie, Lauren. The night is still young. And you are already here." Ang mga salitang 'yon ang tuluyang bumasag sa kung anong natitirang katinuan ko. My mind completely snapped. Overwhelmed by her proximity, her toxic words, and the sheer audacity of what she just did to Rhea, I couldn't take it anymore. "I hate you! Sobrang sama mo!" I screamed, using all my remaining strength to push her back.

sabi ko at tumalikod na para umalis. I hate this feeling. I really hate this feeling na kahit anong gawin ko, wala akong laban.

She left me. I hate people. They hate me too. I don't care. Kahit halos madapa na ako sa kakabato ng ibang tao ng masasakit na salita sa akin, I stand up and move forward. Mahirap nga lang. I've isolated myself for so many years. Hindi ko na nakaya ang pananakit ng aking dibdib sa sobrang pagkikimkim. My hatred is the reason why I am like this. I don't want to admit it but yes, I couldn't stop myself to hate the world. The people. Sometimes I can't sort out my feelings anymore. It's making me frustrated everytime I want to be nice but I feel so angry all of a sudden!

"Hindi pa rin ako lubos na makapaniwala na kaya nilang gawin ang lahat ng ito para sa pera. I want to feel disgusted and hate them, but they're still my parents." I heard him blow a loud and deep sigh. "It's normal to feel disgust and hatred towards people who are evil. Especially to those who makes you feel bad about yourself. Hindi ko sinasabing dapat mo nga silang kamuhian, but you don't have to feel sorry for wanting to hate them because of what their actions." Akala ko ay puro lang siya kalokohan, pero sa mga oras na ito ay napatunayan ko na kaya rin naman pala niyang magseryoso at makita ang mga bagay sa mas malalim na paraan.

puno ng pagtitimping saad ni Tristan pero wala siyang balak na tumigil. "I will really talk about her Tristan. Gusto mo ako hindi ba?" His empty eyes are now full of emotion. Hatred. Longing. Disgust. "Naniniwala akong hindi ka maaaring magmahal ulit ng buo hangga't hindi rin ito buo." Marahan niyang inilagay ang kanyang palad sa dibdib ng lalaki.

Pagpaparinig nito sa kapatid saka na umalis. Kami ulit ang naiwan tatlo, ako, si Mr. CEO at yung Heider nga. "Nasaan na nga kasi tayo?" Nagkibit balikat ako sakanya. "Basta wag kang sobrang magalit sa isang tao. There's only a thin line between hate and love." Hindi ko alam pero kinabahan ako sa sinabi n'ya. Nanatili akong nakikinig kahit ang totoo ay parang gusto ko nalang tumakbo paalis. "Hinay-hinay. Wag mong idahilan na kailan palang kayo nagkakilala. Wala kasing oras yan at panahon, biglaan nalang." Bakit parang ang daming alam ng isang to? "Sobrang galit mo, baka magising ka isang araw na galit ka pala dahil... hindi mo magawang aminin ang totoo mong nararamdaman. Wag masyadong magalit

Pulang pula ang mga mata niya na parang pinipigilan ang tuluyang pag-agos ng mga luha niya. “I'm sorry,” basag na bulong niya, ang kaniyang tinig ay muffled sa balikat ko. “I’m so fucking sorry, Kikay. I hate myself for what I did to you. I hate that I made you look at me with so much disgust. Pero huwag mo lang akong pilitin na panuorin kang inaangkin ng iba. Hindi ko kaya. Hayaan mo na akong maging makasarili ngayon. I will take all your anger, all your hatred. Saktan mo ako. Murahin mo ako. Punish me all you want.”