Have You Eaten Already 소설 & 이야기

Binuhay na ang makina ng kanyang sasakyan para umalis. “Hindi ka ba gutom, Gabe? Gusto mong kumain muna tayo bago umuwi ng inyong villa?” Nanatiling nakapikit ang mga mata ni Gabe ngunit malinaw niya itong narinig. Totoo iyon, kaunti lang ang nakain nila. “Sobrang late na. Ano pang kakainin natin sa ganitong oras?” “Marami. Marami namang mga restaurant ang bukas magdamag ah?”

Itinuro niya iyong mesa sa may tanggapan. Nang tiningnan ko iyon ay may mga pagkaing naroon. Mukhang in-order sa mamahaling restaurant ngunit sa itsura ng mga ito ay mukhang hindi pa nagagalaw. “Ililigpit ko na ngayon? Kumain ka na ba?” “Why are you asking if I have eaten?” suplado niyang saad. Masama ang tingin niya sa akin kaya naman tumalima na lamang ako sa utos niya at iniligpit nga iyong mga pagkain.

Mabuti na lang at hindi niya ito pinunasan kaya medyo naibsan ang inis na nararamdaman ko. "Did you eat your dinner already? Malapit ng gumabi." mahinang tanong ko habang tinatanggal ang necj tie. Akala ko ay hindi niya ako sasagutin pero labis ang tuwa ko nang kalmado niya rin akong sinagot. "I already ate a lot since lagpas five pm na po." sagot nito at tumayo. "Matutulog ka na?" tanong ko sa kaniya nang malapit na sya sa hagdan at umiling naman ito.

Nagsimula na itong kumain ng hindi sila pinapansin. " Do you think we can finished all of the food you order Echo? " nakataas na kilay na tanong ni Zarick rito. " Of course. I'm really hungry dude and it wasn't enough for me. That's why I order alot of foods " masayang sagot ni Echo sa kaibigan habang abala ito sa paglalagay ng pagkain sa pinggan niya. " I can't believe you Echo. What kind of stomach do you have that your not even satisfied with a one dish? " napapailing na tanong ni Zarick sa kaibigan.

"Aalis ka po, Ninong?" "Yes, pero, babalik din naman ako agad e." "Edi, wala akong kalaro today?" "Meron, nandyan naman si Ninang e, siya muna ang kalaro mo, okay? Sige na, kumain ka na, maraming dala na chicha si Ninong. Sige, eat na para makaligo na si Ninong.."

"Y-yes." Kumunot ang noo ko pero binalewala ko lang 'yon at nag-umpisa nang kumain. He's a good cook. Kahit mapang-asar siya magaling din naman siya magluto. I looked at him and he's eating his food. Tsaka ko lang napansin na bihis na bihis siya ngayon. Today is a Sunday. Saan kaya siya pupunta? Natigilan ako nang may pumasok na ideya sa utak ko.

mabilis na sabi nito at lumabas na talaga ng pintuan, hindi na talaga nagpapigil. "He hasn't eaten?" tanong niya sa tiyahin niya. Bumuntong-hininga itong humarap sa camera at malungkot na umiling, "He hasn't eaten yet, since last night." "And now he won't eat again? Is he punishing himself? Is that how he acts on the camera since you're talking to me?" pagsasarkastiko niya.

Tanong ni Frankie sa kabilang linya. "I've already eaten so I won't. What's the matter?" "Ah, wala lang. Nagluto ako nang marami eh kasi akala ko dito ka kakain pero hindi pala...kaya kalimutan mo nalang na nagsabi ako."

Natawa na lang din ang mga matatanda. "Have you eaten hija?" tanong ni Tito Cardo. "Ahm... not yet po. I was about to fetch them para sana sabay na kami kakain bago ako bumalik sa duty ko," "Then let's go eat now," sabi naman ni Lolo Francisco.

"Bibili po ba kayo?" Hindi pa rin kasi siya tumitingin sa menu kaya hindi ko alam kung nahaharangan ko lang ba siya kaya ayaw niyang lumapit doon. "You don't eat rice meals." He uttered. Imbis na sagutin ang tanong ko, iba ang sinabi niya. I wasn't sure if it was a question or a statement. His jaw ticked, and his brows furrowed a bit while looking at my food.