Heart Of Stone Novels & Stories

My heart just won’t stop from beating wildly! Humaplos pataas-baba ang kamay niya sa likod ko habang ang isa ay pumirme sa gilid ng bewang ko at minsan ay pumipisil doon. Pakiramdam ko ay may dumadaloy na kakaibang init mula doon sa tuwing ginagawa niya iyon. So sensual. So needy.

At wala ang iba pang naroon na hindi ko na alam kung sino sino pa sila. Sobrang lakas ng tibok ng puso ko. Parang nanginig ang tuhod ko na hindi ko maintindihan. Napalunok ako at napakapit sa railings ng hagdan namin. Parang anoman na oras ay mahuhulog ako sa hagdan kahit isang hakbang ay sahig na.

Sa lakas ng pagkakatama niya sa ulo ng dalaga ay bigla siya nakaramdam ng panghihilo at nawalan ng balanse sa sarili dahilan para matumba siya. Sa pagkakatumba niyang iyon ay naisama niya ang dalaga at nadaganan pa niya ito sa pagkakabagsak. Pero nasalo din naman niya kaagad ang ulo nito gamit ang isa niyang kamay kaya hindi malubhang nabagok ang ulo niya sa sahig. Laking gulat nilang dalawa nang biglang bumukas ang pintuan at bumungad sa kanilang paningin ang ilang mga katrabaho nila, kabilang na roon ang dalawa niyang kaibigan na sina Hendrix at Kath.

aniya na nakahawak pa sa may sentido niya. "Heh! Kala mo 'di ko alam ah!" aniya kay Mister bato sabay hampas sa kamay nito. Anong sinasabi niya? "Oh, ano?! May lakad na pupuntahan si Heart baka gusto mong ihatid siya?" dagdag pa niya. Umirap naman ako, hindi naman ako nakita ni Manang. Nakita ko na naman kung paano umirap ang isang bato!

My heart aches literally that I am clutching it. I gasped for air and tried my best to stop myself from being too emotional. It's a battle between my aching heart and determined mind.

Syempre, nangunguna doon si Ranna. Akala ko nakalusot ngayong gabing ito. Hindi na ako kakabahan, pero nakalimutan ko na si Reigna 'to. Ang rock music ay napalitan ng maharot na music. May tila lightning bolts sa kisame at maya-maya pa ay may pumasok na tatlong lalake na naka-suit na alam kong maya-maya ay isa-isa niyang huhubarin. Lagot kami sa mga partner at asawa namin nito.

A girl who gave. A Touch on my Heart.

Alam na alam ko pa rin ang daan at walang pinagkaiba. At lubos ang paglundag ng puso ko nang marinig ko ang ingay ng tubig. And I gasped in amazement when I saw the familiar water falls. Perpekto ang paghulog ng tubig. It's still so the same. Or not, dahil mas gumanda ito sa mga mata ko. Dahan-dahan akong lumapit doon. I slightly squat on the big stone to get a little water. Nang maramdaman ng palad ko ang malamig na tubig ay hindi ko naiwasang makaramdam ng halo-halong emosyon.

Gaya ng inaasahan, alam niya ang lahat. Iba siya kay Tita Vivian; may masamang intensyon ang babaeng iyon sa akin. Ngunit ang matandang babaeng ito ay tila gusto akong bigyan ng babala noon pa man, at may pakiramdam akong matutulungan niya ako. Inilabas ko mula sa bulsa ko ang Soul-Stabilizing Stone. “Taos-puso akong nakikiusap sa inyo—maaari po bang sabihin ninyo sa akin kung ano talaga ang batong ito?”

Ayokong matalim sa isang bagay na bandang huli pagsisihan ko kasi hindi ako naging masaya sa naging resulta ng desisyon yun. Ganun din ang kay Franz ayokong makagulo sa kung ano mang meron sila ni Kristal kahit hindi aminin ni Franz alam kong mahal na niya si Kristal. Maitatago niya ito sa iba at kanyang sarili pero sa akin hindi, medyo matagal ko na din siyang kaibigan kaya alam ko kung sino talaga ang laman ng puso niya.