Hi Mom Novels & Stories

Pagkatapos ng ilang segundo, mahina nitong sinabi, “Grandma, I miss my mom. She hasn’t come back for many days. Did she leave again? Ayaw na ba niya sa akin?” “Hindi, anak. May sakit lang si Mama at nasa ospital siya. Umalis lang ang Papa mo para bisitahin siya.” Hindi na napigilan ni Serena ang luha niya. Narinig niyang muling nagsalita si Hio. “Grandma, is it true? Then I want to go to the hospital to see Mom.”

Lumapit naman akong muli para marinig ko ang sasabihin nang kambal ko kay Mommy. “Mom, can you approach Ligaya’s Mother, I think she is shy to you,” “Honey,” “It’s okay Hon, I think your Mom is shy to my Mom,” “Of course Hijo, naku Hija, pagpasensyahan mo na, hindi ko pa na-entertain ang Mommy mo,”

pagmamaktol nito. Natatawa akong niyakap ito ng mahigpit at pinaghahalikan sa kanyang ulo. Maliit kasing babae si Mommy. Hanggang dibdib ko lang siya kaya napagkakamalhang mag-jowa kami nito lalo na't bata-bata pa naman si Mommy. Lalo na sa itsura. "Mis na mis ko po kayo, Mom. Thank you for visiting me," paglalambing ko.

Wika ni Mommy agad kong nilapitan ito at niyakap ko ng mahigpit ang mommy. Narinig ko na umiyak ang mommy ko na kina sikip ng dibdib ko, ayoko na marinig ko ang pagtangis ni mommy, i know she love my real dad ramdam ko yun sa bawat iyak ng mommy ko.. “Mom tahan na..” pakiusap ko dito.

Sumalubong agad sa akin si Mom na nanalalaki ang mata at hindi makapaniwala. "V-victor! Oh my God!"

May breakfast na nang magising ako at kahit walang ganang kumain ay napakain ako dahil mayroong dragon na nagbabantay at handang suminghal sa akin kapag hindi ko siya sinunod. Mabuti sana kung nandito si Dad, hahayaan niya lang ako at kakampihan, but my Mom is like a monster when she's mad kaya iniiwasan kong magalit siya. She's not my mortal enemy, hindi ko rin best friend. Nanay ko pa rin kaya mahal ko at sadyang ganoon lang talaga si Mom mag-show ng care and love niya. Unlike my Dad na showy and sweet sa lahat ng oras.

From Mom: Alright, I respect your decision. Don't worry about your Dad, he's just worried about you. If you need something, call us okay? We won't cut your cards. Suddenly, my mood lightened because of my Mom's reply. I'm still thankful that Mom is not mad at me. She's the best, they're the best parents for me. I'm so lucky to have them. I eventually type a reply. To Mom: Aren't you mad at me, Mom?

Agad ko siyang niyakap at napaiyak ako. "I miss you Mom."Sambit ko. "I miss you too. My best daughter in-law in the world!" Sagot nito. Talagang naalala pa ni Mom ang best daughter in law eh. "Ehem! Best kumare in the world. Long time no see." Singit ni Mommy. "Mare! Kumusta ka na. Naku, napakaganda mo parin. Excited kana ba magkaapo?" Kinikilig na tanong ni Mom.

Napasimangot naman ako. "Ang daya," sagot ko naman bago ako napahalukipkip. Hindi ko pa kasi naitanong kung kailan pa naging parte ng ibang mafia group sina Redenn at Tyron. "Kain na tayo!" masayang pag anunsyo ni Mommy habang dala dala ang isang malaking mangkok ng ulam. Agad naman akong napangiti. Minsan lang makapagluto noon si mommy, ngayon ay palagi na.

Umiling ako habang bahagyang natawa. “Hormones lang siguro,” biro ko. “Pero seryoso po... thank you. Hindi ninyo kasi ako pinaramdam na outsider ako rito.” Bahagyang lumambot ang ekspresyon ni Mommy Kiara. “Dear, huwag na huwag mong iisipin ‘yan. Mahal ka ng anak namin. At mahal ka rin namin,” sabi niya habang hinahaplos ang braso ko. “You’re family.”