Hi Mom Novels & Stories

Humahagulgol na sabi ni Mommy. Pero matigas si Daddy. Walang awa. Iniwan niya pa rin kami. Wala akong nagawa kundi titigan ang likod niyang papalayo. Kuyom ang kamao. Nanlilisik ang mata. Galit na galit. Napaupo si Mommy sa sahig, umiiyak nang walang hinto. Niyakap ko siya, inaalo. “Liam… iniwan na tayo ng daddy mo…”

Naglakad na kaming tatlo at kinurot naman sa tagiliran ni mommy bago hinampas sa braso may nakakitang katulong sinamaan na lang ni mommy nang mapatingin ito sa amin. "Hanggang kailan ka ba magiging sunod-sunuran kay Liam, Rea mula nang ikaw ang pumalit sa pwesto ng asawa niya hindi ko nakitang may malasakit sa'yo ang buong pamilya niya at mismong si Liam! Bata lang ang nag-uugnay sa inyong dalawa!" sabi ni mommy sa akin ng lumabas kami nang mansyon. "Wala kayong pakialam kung kailan ako magiging sunod-sunuran sa kanya, bakit, mom? Bakit ngayon lang kayo may concern sa ginagawa ko kung kailan masaya ako?" sabi ko.

"Kumusta ka mommy?" "Ito, nahihirapan ako anak, namimiss ko ang daddy mo, namimiss ko ang pagsilbihan siya. Hindi ako sanay matulog na wala siya sa tabi ko. Kahit na minsan mainit ang ulo n'ya ay sanay na ako, dahil minahal ko siya kahit na gano'n siya... hindi naman niya pinaramdam sa akin na hindi niya ako mahal, palagi siyang nag-aalala kapag may sakit ako. Palagi niya akong inilalabas sa tuwing may free siyang oras. Hindi ko naramdaman na nagkaroon siya ng ibang babae, dahil ramdam ko naman na mahal niya ako. Hindi ko akalain na magkakaroon pa siya ng babae, sa kabila ng magandang pagsasama namin." Umiyak si Mommy, at maging ako'y naiyak na rin. Hinawakan ko siya sa kamay at pinisil-pisi

tanong niya sa akin. “Okay lang naman po, mama. Good morning po,” bati ko sa kanya. “Masaya ako na sumama ka sa asawa mo,” sabi niya sa akin. “Kasama ko po ang parents ko, mama. Si Momm–” “Kumusta naman ang demure kong amiga,” biglang sabi ni mommy kay Mama Anna kaya nagulat ako. “Okay na okay naman, amiga. Ito maganda pa rin,” nakangiti pa na sabi ni mama.

Hindi ko mapigilang mapanguso at malungkot sa isiping parang pinipili ng anak ko ang ama niya. “Of course not, Mom.” Napanguso ako lalo at umastang nagtatampo. Tumabi ako sa kaniya. “E bakit sinabi mo ’yon? You are my baby, and ako ang kasama mo ever since. Nagkulang ba ako? Hindi mo ba love si Mommy? Kaya ba mas pinili mo ang real dad mo kasi mas mayaman siya? And you are even pushing me to date Frank e he’s gay! Kita mo ba ang ngiti ng real daddy mo? Ang yabang niya porket siya ang pinili. Alam mo ring galit sa akin ang dad mo. Ipagkakait ka na niya sa akin!”

Dito sa probinsya nag-christmas si Mommy. Gusto lang daw niyang magpahinga. Pagod daw siya sa two months na work kaya hindi na daw muna kami mag-out of the country. Ayos lang din naman sa akin iyon, dahil gusto ko ding makasama si Hendrix ngayong Christmas break. Madaming bitbit na regalo si Mommy. Hiyang-hiya pa ang magkapatid nang tanggapin ito.

agad akong tumango sa sinabi niya dahil totoo naman yun Helious is definitely my one great love! “Hindi po naging madali ang pinagdaanan namin ni Helious bago kami nakarating dito! Marami kaming pagsubok pero sa huli, kami pa rin po!” kwento ko kay Mommy kaya hinawakan agad niya ang kamay ko

Malakas Ang kutob niyang may nangyari at Hindi niya nagugustuhan Ang pakiramdam na iyon. "I'm in love with her!" At Lalo pa ngang humagulgol si Elle sa harapan ni Oli. Habang Ang huli ay tila nawala sa Mundo at napunta sa ibang Lugar. Napahawak si Oli sa kanyang dibdib. Naninikip ito na para bang mapapatid Ang kanyang pag hinga. "I'm in love with my step mom." mahina na halos bulong na lang ito pero tila binasag nito Hindi lang eardrum ni Oli kundi Ang buong puso niya.

Oo nga pala. "WHAT?!" Gulat na tanong ni Mom. Oh shoot, God take me now. I'm doomed. ----- 💫

Mahigpit akong niyakap ni Mommy at tinahan. "I miss my mom so much, kahit na hindi ko siya nakilala, iba pa rin kung nandito siya." humahagulgol na sambit ko. "Hindi naman nawala yung Vivien, nasa puso mo pa rin siya." inilayo ako ni Mommy Aurora sa katawan niya at habang sinasabi niya ang mga katagang iyon ay pinupunasan nito ang mga luha ko na patuloy sa pagtulo.