Hinahabol Sa Panaginip Meaning Novels & Stories

Hindi ko tuloy malaman kung nananaginip lamang ba ako o totoo ang aking nakita? "Panaginip lang ba iyon kagabi? Ang weird naman ng panaginip na iyon. Parang totoong-totoo talaga," hindi napigilang kausap ko sa aking sarili. Wala naman kasi akong ibang makakausap kundi ang aking sarili lamang. Pero kung hindi panaginip ang nakita ko ay bakit nasa ibabaw na ako ng aking kama pagkagising ko? Dapat ay sa sahig ako nakahiga dahil ang huling natatandaan ko ay bigla akong hinimatay. "Ano ba ang nangyayari sa'yo, Zeph? Masyado ka na yatang maraming iniisip kaya kung ano-ano na ang pumapasok diyan sa utak mo," sermon ko sa aking sarili.

Sabi nito nang mapansing hindi ako umimik. "Gin...hindi din alam kung paano ko sasabihin sayo dahil panaginip lang naman ito. Pero madalas kasi nanaginip ako tungkol sa isang batang babae at binatilyong lalaki. Pero kahit anong pilit kong alahanin ang kanyang mukha hindi ko talaga maalala ang mukha niya."

Napa upo ako bigla sa kung saan nang mawalan ako ng lakas at pilit na iniisip kung totoo ba 'to o panaginip lang? Sa bawak pagpatak ng luha ko, hinihiling ko na sana panaginip lang ang lahat ng 'to. Sana hindi totoo 'to. Kasi marami pa akong pangarap para saming dalawa, marami pa akong planong gawin namin kagaya ng mamasyal at kumain ng mga masasarap na pagkain. Marami pa akong gustong gawin kasama si Lola. Sana hindi totoo 'to. Kasi hindi ko pa nagagawa lahat kasama siya.

Habol pa rin ang paghinga. "Are you okay? What's wrong?" Umiling ako. "W-wala... masamang panaginip lang." "Matulog ka na ulit. Napagod ka lang ng husto. I love you." Tumungo ako sa veranda ng kwarto namin. Mayamaya lang ay naalala ko na naman 'yung panaginip ko na iyon. "Ugh! Anong ibig sabihin nun?" Mahina kong tanong sa sarili.

nakangiting bati nito sa akin at agad na inilagay sa harapan ko ang aking umagahan at tanghalian "Nalipasan na pala ako nang gutom" napailing na wika ko sa kaniya "Mahimbing po kasi ang naging tulog ninyo kaya kayo nalipasan na kayo nang gutom at hindi na din po namin kayo nagawang gisingin dahil ayaw po namin na sirain ang magandang panaginip ninyo" nakangiting wika nito sa akin kaya napatango ako rito

malambing na tawag ni Dark Nathaniel, sabay bahagyang pagkatok sa pinto. Natauhan siya mula sa masakit na panaginip, pinilit niyang pawiin ang bigat sa dibdib. Kambal… bakit parang mas lalo kayong lumalayo sa akin sa bawat panaginip ko? bulong niya sa sarili habang pinupunasan ang luha sa pisngi.

‘Nagsasabi ka ba ng totoo? ‘Palagi akong nagsasabii ng totoo!’ Sabi ni Sebastian. Tinawag pa rin siyang 'mabaho'! Paano siya mabaho ?! Tumalikod siya at pumasok sa silid, naiwan sina Sabrina at Aino na nakatayo sa labas. Umirap si Aino kay Sabrina. ‘Ina, dapat ko na bang tigilan ang pagkakasala sa Stinky Bum?’

Sabay takip nito sa kanyang dibdib kahit na may damit naman ito. Sh*t,,,,,,,, Nandon na ehhh! Malapit na malapit na akooo! Kainis,panaginip lang pala ang lahat,Sana naging totoo nalang ang lahat. Ang nanghihinayangan niyang sabi habang nakatingin kay rosalina na nakapamaywang sa kanya. 'Hoy! W Ano ang napanaginipan! Sar*p na s*rap ka sa pagtulog ahh pati pangalan mo sinasabi mo!

Sa mahina at halos nahihiyang boses, mahina niyang binulong, “Iniisip kita… palagi, kahit sa aking mga panaginip.” Niyakap ni Logan ang baywang niya, lumapit pa nang kaunti habang mas lalong lumalalim ang titig. “Ganoong klaseng panaginip ba ang iniisip ko? Yung ganito…”

Habang naka titig sa kanya, ay may ngiti sa labi nito. "nicko.. I love you... Sana panaginip nalang ang lahat ng ito na namatay ka.. Sana buhay ka nalang... Sana ang panaginip ko nalang ang totoo.." Salitang lumabas sa bibig ni andrea ng magising siya. Muli niya pang ipinikit ang kanyang mga mata, nag babaka sakaling muli niyang ma panaginipan si nicko. Ngunit hindi niya na ito muli pang na panaginipan.