Hinahabol Sa Panaginip Meaning Novels & Stories

Hindi niya alam kung anong maling salita ang nasabi niya para bigla itong mag-walk out. Fine! Huwag kung huwag! Pero mukhang hindi siya pinatatahimik ng konsensya niya. Nang makatulog siya nung gabing iyon, napanaginipan niya ang nakaraan. Sa panaginip niya, kinukulit niya si Nathaniel: "Nathaniel! Kapag hindi mo ako pinasali, hindi na talaga kita papansinin!" Sa panaginip, tinaasan siya nito ng kilay. "Anong tinawag mo sa akin?"

Nagising Akong parang may kumakain sa aking kabibe. "aahh!uugh!ungol ko.Parang totoo na may kumakain sa aking kabibe.At pamilyar sa akin Ang dila nitong maharot. Isa ba itong panaginip o totoo.Kung Isa man itong panaginip,wag mo na akong magising.

Habang nagsasalita siya, sinabi ulit ni Sophie, “Hindi ba’t sobrang kakaiba ng mga panaginip? Bata pa ako sa panaginip ko, pero wala akong naramdaman na kakaiba kapag nananaginip ako.” Tumango si Helen. “Anong kakaiba dito? Palagi tayong magiging interesado nang sobra sa karamihan ng mga panaginip na kakaiba, at mararamdaman natin na walang katotohanan ang mga ito pagkatapos nating gumising.”

Binasa ko pa ang labi ko gamit ang aking dila dahil pakiramdam ko'y nanunuyo iyon. Ano'ng ibig sabihin ng panaginip na iyon? Tinawag akong anak ng lalaki at babaeng nasa panaginip ko. Hindi kaya sila ang tunay kong mga magulang? Si Savanna at Amaro? Napakurap ako at pinagsisihan ang hindi ko paglapit sa kanila kahit sa panaginip ko. Sana naramdaman ko man lang sila kahit sa panaginip man lang. Sana nayakap ko man lang sila. Hindi ko namalayang tumulo na pala ang luha sa mga mata ko kasunod ang pagngiti ng mga labi ko. May kulang pa rin sa puso ko na nararamdaman ko. Pananabik at panghihinayang. Pero kahit pa paano'y may sayang lumitaw sa puso ko dahil kahit sa panaginip, nakita ko sila at na

NIAHM Napahawak ako sa aking sintindo nang magising ako. Medyo makirot ang ulo ko. Inikot ko ang aking paningin sa kabuohan ng kuwarto ko. Dahan-dahan akong bumangon at nag-unat.

Ngunit kung panaginip nga ang lahat ng ito, napaka haba namang panaginip nito. 'Napaka gandang panaginip' wika ng isang banda ng pag-iisip ko habang pinagmamasdan ko si Rafael na natutulog sa tabi ko. "Kung panaginip ito, sana hindi na ako magising." Bulong ko bago muling sumiksik sa kaniya.

Kahit kailan talaga ang ibong ito. PASINGHAP akong nagising mula sa isang masamang panaginip. Doon ay hinahabol ako ng mga nakakatakot na nilalang sa walang hanggang kadiliman at nais akong paslangin. Hinawakan ko ang aking dibdib upang mapawi ang mabilis na kabog nito. Naghabol ako ng hininga dahil tila ramdam ko ang pagod sa pagtakbo sa panaginip na iyon.

“Napaka-innocent kong tao!” “Right.” Halatang pinipigilan niyang matawa. “Very innocent.” “Hoy!” Napapadyak ako sa inis. “Huwag mo akong tingnan ng ganiyan!” “Like what?” “Parang alam mo laman ng utak ko!” Tahimik siya sandali. Tapos dahan-dahan siyang ngumisi. “Do I?” Agad akong napaatras. Ayoko.

Saglit na natahimik si Gabby. At hindi nito inaasahang may maririnig itong ganoong sagot. Napakagaan. Ngunit may lalim. Katulad ng babaeng nasa harapan niya. ---- Kinagabihan... Muli na namang nakatulog si Antonette sa isang panaginip. Yong halos sunud-sunod na gabi na siyang nanaginip. Ngayon.... Mas malinaw.

ungol ko habang pikit parin ang mata Grabe, kilala din pala ako ng lalaki sa panaginip ko, saka sobrang makatotohanan ang panaginip kong ito, hindi ko alam kung binabangungot ba ako o ano. Naglaban ang dila naming dalawa at mas lalo kong naramdaman ang pag-iinit ng aking katawan, unti unti akong nawawalan ng hininga at pakiramdam ko mas pwersang gustong lumabas sa aking pagkababae "Baby, open your eyes," bulong ng presensya sa aking ibabaw ng itigil niya ang halikan namin Open your eyes? eh panaginip ito paano ko----