Home Wrecker In Tagalog นิยาย & เรื่องราว

sagot ni Sandro Ano halika na sa loob Yaya ni Sandro Kay Abe. Pero Sandro sigurado ka ba? Oo Naman Basta si Abe... Kaya agad na kinuha ni Sandro si Abe at kinarga at naglakad pa pasok sa loob NG iskulahan. Salamat sa iyo Sandro Kasi Hindi ko alam Kong paano ko patahanin si Abe. Ayos lang iyon Lovely Daddy Sandro doon Po sa mga kaklase ko at sasabihin ko sa kanila na may daddy ako. At mali Ang sinasabi nila na Wala akong daddy. Nagmamalaking Sabi ni Abe.

"HINDI KO PAKAKASALAN ANG BABAENG HINDI KO GUSTO! TANGINA MO! PATAYIN MO NA LANG AKONG TANGINA KA!" "Hindi ko papakasalan ang anak mo, she's not my woman and she will never be! You should start packing your things now, kasi kapag ako nakawala rito? I won't hesitate of killing you, I'll end your life old dog! Fvck you!"

"One afternoon, after class, pagkauwi ko sa bahay, naabutan ko sina Nanay and Tatay na pinapagalitan si Ate. So, nasa isip ko that time, they knew. And of course, pagpunta ko sa tabi nila, tama ako" "Tatay was so mad that time, even Nanay. Kaya susugod sana sila sa bahay ng mga Acosta that time, pero naaksidente sila sa labas ng village ng mga Acosta. May bumangga raw na sasakyan sa tricycle na sinasakyan ng parents ko" "And yeah, they're dead on arrival. Doon na nagsimula ang madilim kong buhay. Ate didn't treat me nice naman since then, palagi n'ya akong inuutusan, like katulong or worst than that ba"

"Anong ginagawa n'yo d'yan?" May isang malaking boses na nagsalita at mabilis nitong nakuha ang atensyon ko, mga Guerrero! Napaatras ako dahil hindi ko sukat akalaing na mabilis silang makakarating dito sakay ang kanikanilang kabayo. Katulad din sila ng Guerrero ng mga taga-Rialacande pero sila ay may malagintong kulay ng mga s*****a at isang logo na ngayon ko lamang nakita.

Pagbukas niya ng pinto sa kanilang bahay ay bumungad sa kan'ya ang mga nagkalat at basag na muwebles. Parang binayo ang kanilang mga dibdib dahil sa nasaksihan. Agad na hinanap ng Ginoo ang asawa at natagpuan ito sa kusina na duguan at wala nang buhay. May nakatarak sa kaliwang dibdib nito na isang punyal at tiyak niyang yari iyon sa pilak. Ang anumang bagay na gawa sa pilak ay isa sa mga maaaring gamitin upang mapatay silang mga taong-lobo.

Bagamat binibiyak ng labis ang puso niya dahil sa nagaganap sa gabing iyon ay pinatili nalang niyang maging bulag at bingi. Nagtagis ang kanyang ngipin nang mag-umpisang pasukin ng mga boses ng humihingi ng tulong ang kanyang isip. Sa mga sandaling iyon tila gustong mabiyak ang ulo niya. "Shit!"malakas niyang mura ng makita niyang nagsilabasan sa mga bitak ang mga naagnas na nilalang--- mga zombie.

Ipinarenovate na nga ito kaya nagmukha ng modernong bahay kubo. "Señorita, este es tu dinero," sabi ng driver na naghatid sa kaniya sa lugar na 'yon, sabay abot ng sobre kung saan naroon ang perang galing sa kaniyang ama na magagamit niya sa pamumuhay niya rito sa Pilipinas.

"Bakit ka natatakot?" "Sabi kasi nila pag sobrang saya daw, kasunod nun ay sobrang lungkot naman." Paliwanag ko. Kinuha nito ang aking kaliwang kamay at marahang pinisil. "Don't overthink wife. Happiness is a choice. Minsan ang tao lang ang napapakumplikado ng sitwasyon. Overthinking makes things complicated." Ngumiti ako at muling tumingin na lamang sa daan.

I stated while shaking my head repeatedly and tears streaming down my cheeks. --- Terms used: -Rine, dine: same with roon and dito -Ike: Ikaw ay -palusong/pauwi: pabayan -paahon: pauwi na ng bahay

We grew up together when we're still at Canada Umalis ako doon sa Lugar na iyon, I sighed before leaving the mansion "Fuck" I whispered and massage the back of my neck Ng maka-alis ako doon agad ko g marinig ang iyak I stopped and saw my Wife crying while kneeling Infront of our daughter "Dy is gone anak" she whispered but I still hear it Tumaas ang dalawa kong kilay What the fuck? "Dy" ani ng anak ko at sumulyap sa gawi ko