Novel & Cerita Home Wrecker In Tagalog

Kaya wala siyang dapat ipag-alala doon. “You don’t believe in wasting time before you wear your badge of sarcasm, don’t you? No, wala tayo sa bahay ng pamilya ko. Nandito ka sa bahay ko. Sa sobrang himbing ng pagtulog mo ni hindi mo na namalayan ang pagdaong natin sa pantalan ng Isla Fuego. Para ka palang patay matulog, ano?”

he cracked saying my name bago tumayo at inayos ang sarili saka umopo halata ang lungkot sa mukha niya "𝙞-𝙞𝙢 𝙣𝙤𝙩 𝙨𝙪𝙧𝙚 𝙞-𝙞𝙛 𝙞 𝙘-𝙘𝙖𝙣"sabi ko saka nagiwas ng tingin

Sagot niya Sobrang saya ko ng marinig ito pero nakakahiya. Ayoko na abusuhin sila kaya nais ko sanang tanggihan ng muli siyang nagsalita "Don't worry free iyon and kung nag aalala ka sa mama mo pwede siyang maging cook ng mga food ng staff at tagalinis ng buong building. Hindi ka naman dito sa mall ma-aasign kung hindi doon sa building botique. Two story House iyon staff house ang itaas, wag mo na tanggihan para may tatao na din sa buong building. You can go now and pick your mom kita tayo tomorrow. My staff call you for the address, thankyou and sorry again " Tumayo na siya at muling naglakad

bilin n'ya sa kaibigan. Ayon dito ay may mga nawawalang kagamitan sa nasabing nasunog na warehouse at ang mga katabi nito ay nagkaroon ng maraming damages gawa ng mga peste. Hindi n'ya lubos maisip kung paano nangyari iyon gayung mahigpit sila pagdating sa safety at cleanliness maging sa proper disposal ng mga luma at sirang kagamitan. Hindi s'ya mapakali kaya tinawagan n'ya si Mando upang makibalita sa progress ng kanyang sariling imbestigasyon. "Pagbalik po ninyo ay sigurado na may feedback na ang kausap ko," sagot ng kaibigan.

"Wala kang puso! Can you just go to Pluto and never ever comeback! Earth doesn't need you here! I don't need you, feeling prankster! Just get lost!" "Wala kang puso! Can you just go to Pluto and never ever comeback! Earth doesn't need you here! I don't need you, feeling prankster! Just get lost!" Tumigil ka, utak! Ayaw ko nang maalala pa! Ang t*nga ko kasi, immature, at feeling prankster! Nakakahiya ka, Gara! Sobrang nakakahiya ka!

Iba na ang kasama nito kaya hindi din ako nagtagal matapos bumati at uminom ng isang baso. Malapit na ako sa bahay namin nang matanaw ko ang kumpulan sa tabi ng bahay namin. Kung hindi ako nagkakamali sa umuusbong kong hinala ay sa mismong tabi namin na bahay ang kumpulan. Kumunot ang noo ko at binilisan ang paglalakad. "Malandi! Homewrecker! Salot ka sa lipunan! Ang raming lalaki sa mundo na walang sabit pero ang asawa ko pa talaga! Bitaw mo ako! Ano ba?! Bi.ta.wan.mo.ako?!!"

"Cremation urn po 'yan Ma, hindi flower vase. Ella, ano'ng nakalagay sa sulat? Kaninong abo daw ang nasa loob ng urn?" "Sa asawa ko," mahina ang boses ni Daniella habang nakatitig sa hinawakang urn. "ANO? Ibig sabihin ay biyuda ka na? Ang bata-bata mo pa! Iyon na nga ang sinasabi ko tungkol sa pakikipagnobyo ng isang sundalo!” Nanggagalaiti na naman sa galit si Paloma.

Nakatitig siya sa repleksiyon niya sa salamin. Pareho pa rin ang mukhang laging mali ang unang impresyon ng mga tao. Malumanay na mga mata. Tahimik na mga ngiti. Mukhang napakabait, masyadong mabait para lumaban hangga't hindi naitulak sa sukdulan. “Homewrecker...” mapait niyang bulong. “Iyon ang itinawag niya sa akin.” Nanginginig ang boses niya. Parang lason ang salitang dumampi sa kanyang dila.

"Home talaga?" "Oo, home, bahay, house, tirahan. Feel at home ka naman dito, di ba?" sabi ko nang hindi tumitingin sa kanya. Mahina naman siyang tumawa. Nagulat kaming dalawa nang biglang sumigaw si Jam sa likod. "MAMA! IKAW NAMAN, YAKAPIN MO NA PO SI TITO PAPA! PARANG TELESERYE PO KAYO!" Palakpak pa ng mga anak ko.

nakairap ito pero natatawa rin sa kagagahan niya. "Well, wala naman akong masaya, wala si Eli at ikaw wala ka namang ginagawa kundi ang magburo dito sa bahay niyo! Kaya sumama ka na lang sa akin nang magkakulay naman ang balat mo!"