Horseback Riding Tagaytay นิยาย & เรื่องราว

Dahil bukod sa mahangin ay masarap sa pakiramdam habang nakasakay rito. Napanganga siya. “Kabayo?!” Tumango ako, proud na proud. Hindi pa ata nakakasakay ng kabayo ang isang ito. Wala sigurong kabayo sa U.S“Traditional ride. Date style.” “Seriously?” tanong niya, gulat na gulat. “Seriously.” "Paano kong mahulog ako?" Tanong niya "I never ride at the horse before" "Don't worry, I'm here to guide you naman" Sabi ko at ngumiti "Mas mabilis kasi tayong makarating kung kabayo Ang sasakyan natin. Trust me, mag eenjoy ka"

sabay yakap niya sa kambal. Pinugpog naman nila ng halik sa mukha ang ama nila. Napangiti ako sa kanila ang ganda tignan ang ganitong eksena nakakataba ng puso. Sa gabi rin na iyon ay nagtungo na kami sa Tagaytay. Nailagay na namin ang mga gamit namin sa sasakyan ng mga tauhan ni Zaprine. Nalungkot man sila Mommy at Daddy ay wala na silang nagawa pa. Mas importante ang kaligtasan ng lahat. Ayoko rin na madamay ang mga parents ko. Nakausap ko na rin si Sir Manuel, at pumayag naman ito sa dedication ko.

Ano na nga bang tawag dito? Ah . . . farm life! But not totally, ha. Hacienda kasi ito . . . mas class. “Hey, it seems na gustong-gustomo rito. May papikit-pikit ka pa riyan!” natatawang puna ni Xander. “You bet, Xander! Alam mo bang parati akong iniiwan dito ni Papa noon? Maraming alagang kabayo sina Bob. Kung gusto mo pa nga, mag-horse back riding tayo.”

namamanghang wika ng anak ko, na tanging ang paborito niyang Spongebob brief lang ang suot. Binibihisan ko siya ng mas komportableng damit dahil medyo mainit dito sa Pilipinas, hindi katulad sa New York na malamig. Pagkatapos ko siyang mabihisan, sumilip siya sa malaking bintana. "Mama! Is that a horse?! We have a horse here, Mama! Look! I want to ride that big horse! Can I ride a horse, Mama?" "Opo, next time, anak. Sasakay tayo sa horse. Marunong si Mama magpatakbo ng horse. Isasakay kita, tapos ipapasyal kita dito sa Tagaytay."

Labis din ang tawa ng lalaki tuwing sumisigaw ako lalo na kapag pabilis o paakyat ang sinasakyan namin. Hanggang gumabi ay nagsaya lang kami ni Theo na tila wala ng bukas. Halos lahat ng rides ay pinilahan at sinakyan namin. Ngayon naman ay nasa ferris wheel kami at nakatanaw sa kabuuan ng Tagaytay. Sobrang Ganda! “Wow, sobrang ganda mo tagaytay,” sigaw ko habang nakatingin sa tanawin, tumingin naman ako kay Theo at nakitang nakatingin lang ito sa akin.

Adventurous positions my ass. Ano-anong adventurous positions na ba kasi ang nagawa ng mga ito? Doggy style? Lifted Missionary? Wheelbarrow? Butterfly? Double crab? Kneeling Reach Around? O di kaya reverse froggy style? Fuck! Iniisip ko pa lang, ansarap na pagtatagain ng mga ito.

Hahahahaha! We did go back to El Viego at talaga namang babalikan ko ang napakasarap nilang bulalo! We enjoyed the food, honestly. Last stop before going home since it's already 6pm? Sky Ranch Tagaytay! Storm told me na we should try the Sky Eye. The famous Ferris Wheel of Sky Ranch. Hindi ako fond ng rides. Sadyang napakaganda lang ng Sky Ranch for taking pictures pero no sa rides. Mapilit si Storm kaya nagpatianod na lang ako kahit kabadong kabado ako.

Sabay na napalingon sa akin ang apat na tila ba hindi makapaniwala. Hindi ako marunong mangabayo at hindi din ako eksperto. The last time I tried riding it was when I was small. Nung pumunta kaming Baguio kasama ang mga magulang ko. But after that hindi ko na nasubukang mangbayo ulit. "Mommy is an expert, princess. She can ride the horse even with eyes closed." What the heck? Pagtingin ko ulit kay Ford hindi na mabura bura ang pilyong ngiti sa labi niya. Kinunutan ko siya ng noo pero nginitian niya lang ako.

sagot nito sa kaniya at bumalik sa kuwarto nito at iniwan siyang mag-isa sa kuwarto. “Hoy! ‘Yong kape ko!” sigaw niya sa pinsan pagkatapos mag-indian seat sa kama. “Magtimpla ka!” sigaw ni Mae pabalik. Muli siyang napakamot sa ulo. Resort? Excited niyang tanong sa sarili nang mahimasmasan. According to her research, Samal Island is considered the countyʼs largest resort city with its powdery beaches and numerous beach resorts.

“Ay teka, mabuti pang isabay mo si Patchot. D’yan ‘yon nakatira malapit sa Villa, para hindi ka maligaw sa pagliko. Madilim na rin.” Mapapaangal sana siya, pero hindi na siya binigyan ng pagkakataon ng matanda. Agad nitong tinawag ang isang lalaking kasalukuyang sumasakay ng tricycle—nakasalamin ito, nakasuot ng polo barong at slacks. Matapos mag-usap sandali, lumapit ito sa kanyang sasakyan. “Ineng, eto si Patchot, taga-bungad iyan,” pakilala ng vendor.