Housemaids 소설 & 이야기

Sinalubong kami ng isang middle age na babaeng nakasuot ng maid uniforms yung parang mayordoma ang itsura at mukhang kasama siya sa mga paghahanda ng in-laws ko. “Welcome home young master, young mistress I am Helena I will be your stay in maid here you can rest assure that every household chores here will be done according to your liking” Ay taray inglisera si Ate girl siya lang ang maid na nakilala kong ang galing at fluent mag-english. “Tch why do you have to be here Helena? I thought I've already told my parents that we needed privacy and we don't need anyone to serve us”

Pagkababa ko sa dambuhalang kusina ng mansyon, sinalubong agad ako ni Manang Saling na may dalang listahan na halos umabot sa sahig sa haba. "Alexandra, gising na si Sir Dominic. At masungit siya lalo ngayon," bulong ni Manang Saling habang nag-aayos ng kape. "Ito ang mga gagawin mo ngayong araw. Sabi niya, ikaw lang daw ang dapat gumawa ng lahat ng ito. Bawal kang tulungan ng ibang staff." Kinuha ko ang listahan at binasa ang mga nakasulat. Linisin ang buong library, pakainin ang mga aso sa likod, ihanda ang gym pagkatapos niyang mag-workout, at ayusin ang walk-in closet niya.

Humanga ako sa laki ng mansyon nila. May mansyon bang maliit? Kaya nga tinawag na mansyon diba? Sunod sunod na yumuko ang mga maids na nadadaanan namin. Grabe halimaw pala sa yaman 'tong parents ni Ava. "Mom! I'm home with my friend." "Jesus, Ava. Stop shouting like street people do. Have decency." So hindi desente manalita ang mga mahihirap? Nakita kong lumabas ito galing kusina. Nakasuot pa ng apron. Halatang nagluluto.

Doing everything for their benefits but receiving nothing… she comes to the realization, for them she's just a bug that leeches on them… so they need to make sure to use her for their benefits. Lauren was lost in her thoughts when the door suddenly opened. A woman in her late forties in a maid's outfit went straight into her room. Her left hand was placed on her waist, while her right hand was holding a rag. Nilapitan siya nito at pagalit na binulyawan. “Hoy, tumayo ka na d'yan at maglinis ng bahay! Hindi ka prinsesa rito kung inaakala mo." “Oh right she forgot, she's one of them. Not a princess, but a servant.’

Papungas-pungas kong hinarap ang kasambahay namin. “Bakit po, nay?” tanong ko sa nanny namin, siya ang personal maid namin ni Maurice since birth. Sa loob ng manor namin ay may isang hardinero, isang cook at isang personal maid, tapos ay mayroon dalawang maid para sa paglilinis ng bahay. Kapag wala kami na alaga ng personal maid ay ang trabaho niya ay maglinis rin ng bahay. Hindi biro ang linisin itong bahay talagang malaki at alam mo naman na ang alikabok ay mabilis na naiimbak, ayaw pa naman parents ko ng marumi, kasi nga perfectionist ang mga iyon. “Pinapatawag na po kayo ni madam at sir. Pumanhik na raw po kayo sa hapag-kainan.”

She entered it and asked if she might be allowed to stay there. The hut belonged to an old crone, who was also an ill-tempered and malicious troll. At first she would not let the Master-maid remain with her; but at last, after a long time, by means of good words and good payment, she obtained leave. But the hut was as dirty and black inside as a pigsty, so the Master-maid said that she would smarten it up a little, that it might look a little more like what other people's houses looked inside.

Si Alana Del Monte ay isang top-tier Financial Analyst sa Makati na nagtatago bilang isang simpleng kasambahay sa Suarez Mansion matapos ma-frame up sa isang malaking corporate scandal. Ang tanging hiling niya? Tahimik na buhay, malayo sa media at mga camera. ​Pero traydor ang mga mata niya nang makita ang isang palubog na financial report sa ibabaw ng mesa ng kanyang suplado, workaholic, at guwapong boss na si Clark Dave Suarez. Dahil sa pagka-OC sa maling numero, hindi niya napigilang itama ang computation gamit ang pulang ballpen. ​Nang matuklasan ng bilyonaryong CEO ang kanyang lihim, imbes na sisantihin, binuweltahan siya nito ng isang kasunduan na hindi niya matanggihan. ​Manan

mariin niyang turan. Napanguso na lamang ako sa dismaya. Inilibot ko ang paningin ko sa paligid. Mas maliit ang bahay na ito kumpara sa mansyon na pinagtatrabahuhan ko. Bumaling muli ang tingin ko kay sir saka nagpa-cute sa kanya. "Sabi ko nga po hindi na ipipilit pero puwede ka po bang gapangin tuwing hatinggabi?”

Agad siyang umiling para iwaksi iyon sa isipan. Sumisipol si Ryan habang pababa ng hagdan. Dmiretso siya sa kusina at nagtingin ng makakain. Paglabas niya, napahinto siya at unti-unting sumilay ang ngisi nang may makita. “New maid?” tanong niya pagkalapit. May isang babae sa living area, base sa uniporme, katulong siya ng mansyon.

Baka mamaya ay ako pa ang malagot at bigla na lang bumagsak kung hindi ko iisipin ang health ko. DUSTINE POINT OF VIEW Ito pala ang bahay ng Cordova? Grabe naman ang laki pala nito." Hindi ko maiwasan ang mapatigala. First ko lag ang makapasok ng ganitong bahay na isa na rin palasyo kung sasabihin. Kahit anak pa ako ng mayaman. Mas malaki pa rin ito kaysa sa amin. Nababalutan ng makinang na tila ba mga ginto at diamonds ang bahay. I didn't expect na mas malaki pa pala ang bahay ni Bella kaysa sa akin. And yes, dinala ako ni Kent dito.