How I Wished Novels & Stories

everyone sang. I smiled. I even laughed. But when it came time to make a wish, I stood still and I close my eyes.. I didn't wish for healing or closure. I just wished for one thing: To never again lose myself for someone who couldn't even look me in the eye when I was burning. And when I blew out the candle, it felt like I left something behind. Maybe that was the real gift.

Parang pinapalo ng baseball bat ang buong katawan ko sa sakit. "Let my soul be with you," I whispered on the particles of wind. I felt hopeless in my estate. Wala ng pag-asa. Hindi na ako makaka-ahon dito. Imposibleng may mkahanap pa sa akin sa ganitong pagkakataon. Nasa dulo kami ng hardin ni lola. May batis ito at munting talon na nagpapa-ingay sa paligid. I slowly closed my eyes, strating to embrace my faith. Nanghihina na rin kasi ako dahil sa dami ng dugong tumakas sa katawan ko. Nakakapagtaka nga lang at hindi pa ako natuluyan kahit paano.

Aalis na siya sa pamilyang ito at hindi na magpapakita kahit na kaylan sa kahit na kanino man. 'O how I wish i was totally banished in this existence!' hikbi ng isip niya na muli na namang inagusan ng luha ang mga mata. 'How i wish i was never been a Rose Mary Villadencio! I wish i was nver been in this freak story!'

Antok na antok kong sabi ngunit matapos kong sabihin 'yon ay tila nabingi na ako bago pa man lumabo ang mata ko ay kusa itong nagdilim. HINT: "I-I wish I stayed beside you before it's too late, but I d-don't know if you're happy there. You'll reunite with her, I'll stay strong for you. Like how you wanted."

"Why are you making me hate you? I wish... I wish I never knew you at all. I wish I never trusted you…” Alguien went still. A slight sadness flashed in his eyes. I can see that. And I hope it lingered there. But it wasn’t. The moment it appeared, it vanished the next second. Ilang segundong nagtitigan lang kami hanggang sa iwan na niya kami ni Willow.

Now my nights would end With just one wish, that's you To hold me in the dark And help me make it through Nakagat ni Christian ang labi niya. Ang halos mangiyak-ngiyak na boses ni Irish habang kinakanta niya ang linyang iyon ang parang tumutupok sa natitira niyang tibay ng loob. Si Irish ang kaisa-isa niyang hiling. Hiling na nakulong na lamang ng matagal na panahon sa kaniyang pangarap. Sa mga gabing nangungulila siya sa malayong lugar, si Irish ang iniisip niyang kayakap. Pinunasan niya ang kaniyang luha. Gusto niyang humakbang palayo ngunit di na niya kayang gawin pa.

admiration can be seen in her eyes. Pero ramdam ko ang paninikip ng dibdib ko sa huli nitong sinabi. How I wish too tita. I also wished that they would be proud of me just like you but no. They despise me and even disowned me just because I chose to follow what I really want and not whatever they force for me to do.

Bakit parang aliw na aliw pa siya sa akin? Oo, parang natutuwa na siya sa akin. Mukhang... mukhang papalpak ako ngayon sa plano ko. How I wish... how I wish na sana bumalik na si Sir Rex. Kapag tumagal pa kami na ganito ni Ice ay hindi na ako sigurado kung kaya ko pang magtago sa mga kalokohan kong patanga-tanga mode dito.

Ako ang magliligpit ng mga papel na kinalat namin, pagkatapos niya akong turuan. How I missed the old times. I wish I could still resume it. That's what my heart wants. Pero iba naman ang sinasabi ng utak ko, ayaw ko na nitong bumalik pa. Ayos na rin kasi ako sa estado namin ngayon.

Tumingin ako kay Kuya at nakipag-titigan dito. “If i have one wish now,” sumenyas ako gamit ang daliri ko saka humigpit ang hawak ko sa hawak ko na sigarilyo ngayon. “I just want to undo my wish. Stay with Dave and have a normal life with him, not this.” I break my stares and wipe away my tears, kita ko na naaawa si Kuya saakin. But that is too late, ang galit ko sa kanya ay hindi ko na alam kung papaano mawawala.