How I Wished Novels & Stories

Wish I have the courage, wish I might Have the chance to show you, speak what's on my mind While you're right next to me I've loved you from the start Wish I may, wish I might Find a way to your heart Wish that I'll be the sun to warm you through your life Wish you may feel my love that is hidden in the stars Wish I may, wish I might be the one Mabilis kong iniwas ang tingin sa kanya nang naramdaman ang pagwawala ng kalamnan ko. He's still singing. His deep voice is slowly dancing on my ears' door. It's like a sweet hymn of lullaby. A masterpiece worth to hear. His deep voice sounds exactly like that. And on that day, I realized something I deeply regret that I've I felt. I should have not d

How i wish i could hold her like this whenever i want to. How i wish i could touch her again like i used to...FREELY! May tumakas na luha sa mata ko. Paulit ulit lamang ang dasal ko. Na sana maalala na ako ng puso niya. Na sana hayaan niyang puso niya ang kumilala sa akin at piliin akong manatili sa tabi niya.

Marami pa syang gustong ibigay sa asawa at ang gusto ni Justine ay mai-provide ang lahat ng magpapakasaya kay Hailey. "Oh, sige na nga! dalawa yung Wish ko." pumikit si Hailey at pinagdikit ang mga palad. after a minute ay dumilat na sya at hinipan ang kandila. "A-ano yung dalawang Wish mo?" Hindi naman dapat na itanong ni Justine kung ano yung hiniling ng asawa pero hindi nya pa rin napigilan ang sarili na magtanong. Hailey has 2 wishes at palaisipan kay Justine kung ano yon.

Ipinakita ko iyon sa kaniya pero nanatiling sa akin ang tingin niya. "The one who got longer bone, gets to wish." Kinuha ko ang kamay ni Rafus para mahawakan ang isang kabila ng wish bone at walang pasabi sabing hinila ko ang isa bahagi. Seryoso lang siyang nakatingin, tila inaaral ang emosyon sa mukha ko. All I want is to get out of here and to not see him after this! I don't want him near me because he influences turmoil to my system!

Iniwan na lamang niya ang mga ito dahil ayaw niyang silang mag-aama ang magpang-abot. "How I wish patay na nga ang gagong iyon. Hanggang sa kritikal na kalagayan ba naman siya pa rin ang hinahanap ni Mommy? Tsk! I really wish him to his death." Napakuyom ang kamao ng panganay dahil sa lumukob na galit.

Walang patid ang pagdaloy ng mga luha sa kaniyang mga mata. "How I wish you are still here. That I could still hug you. . . that I could still hear your voice. . . your laughter. That we could still have silly talks just like before. How I wished I could turn back time, Mom. . ." aniya sa pagitan ng paghikbi.

Napahawak ako sa strap ng bag ko habang hinahabol ko ang hininga ko, umay! How I wish na sana di ito terror teacher dahil lakas makatutok sayo, medyo nasa 50's na ito. " First day of School late ka! Diba isa ka sa mga scholar this year?" Wahhh! Sabi ko na nga ba eh, di pa tinupad wish ko uwahh!!

Hindi naman siya nagreklamo at hinipan ito na mas ikinatuwa ng puso ko "Ano iyong wish mo?!" "You want to know?" Biglang tanong niya. "A-Ahh kung pwede sana." Nag-aalinlangan kong saad. Sinundan ko sya ng tingin ng ilapag niya ang phone niya sa table at mariin akong tiningnan. Ramdam ko iyon pero bigla akong nagtaka ng ngumiti sya saakin. "I wish that you'd gone Claire." Saad niya at umakyat papuntang kwarto.

Bakit pinapahirapan ko ang sarili ko? Napatingin ako sa binatana. I saw the moon, half moon siya ngayon. It was beautiful. It gives light in the dark. I hope I can shine even in the darkness, too. Napatingin din ako sa mga bituin na dagdag liwanag sa gabi. Napansin ko ulit ang tatlong stars na parang ellipsis. I pretended it to be a shooting star. I closed my eyes and wish something I always wanted. I hope I can have someone beside me. I hope I can have my rest. I hope I could be in another world where I can freely do what I want. I hope I can do the things for myself, not for other people. I hope...

sabi pa nito sa akin while closing her eyes. Wish? Magwi-wish sa isang falling meteor? But dahil sabi nga niya, eh, sinunod ko naman. I slowly closed my eyes and murmur my greatest wish. "If what is right, let it be," mahinang usal ko pa na noo'y ibinuka ang mga mata sa kalangitang tumatabon sa aming dalawa ni Darlene. I hope...and wait it to be come true. Sana.