Hugot Para Kay Crush Novels & Stories

Nangingiti siya habang napapa-iling. "Happy crush lang po 'yon, Sir," depensa ko habang nakatakip pa rin ang mga palad sa mga pisngi ko. "What in the world is a happy crush?" Kumunot ang noo niya. "Ahmm...happy crush. Ano po..." Napa-iwas ako ng tingin kasi parang inaarok niya kung totoo ba ang sinasabi ko o hindi. "Ibig sabihin po, parang.. 'di niyo naman po inaasam na magkatuluyan kayo ng tao na 'yon. Kumbaga, crush niyo lang po siya talaga. Nakaka-inspire siya makita, hinahangaan niyo po kasi guwapo siya, or mabait, or may iba pa siyang qualities na gusto niyo. Gano'n po."

Mistula kasi itong teenager na nahuli ng crush nito na may crush ito doon. Humalukipkip ito. Matapang na sinalubong nito ang tingin niya bagamat bakas pa rin sa mga mata ang pagkapahiya. “Oo na, crush nga kita! Pero ngayon wala na iyon. Ano nang number mo?!” paasik na wika nito. Pinangtatakip ang pagsusungit sa pagkapahiyang

saad niya at nagpatuloy, "kung may pagtingin ka sa'kin tapos 'di ko masusuklian 'yun. Tapos sasabihin ko na alam ko na mahal mo ako. Magagawa mo pa rin ba akong harapin ng normal?" "Oo naman. Hindi naman mali ang mag-express ng totoong nararamdaman mo sa isang tao, eh," hindi man lang kumukurap na tugon nito. "At'saka, crush lang naman 'yun. Humahanga ka lang sa isang tao kaya bakit ka mahihiyang aminin 'yun? Magpasalamat nga dapat iyong crush ko dahil hinahangaan ko siya, 'di ba?"

Kinilig cya ng sobra. Hindi naman cya bulag para hindi malaman na may pagtingin din ito sa kanya. Alam nyang crush din cya nito dahil binibigyan cya nito ng oras. Lihim cyang natuwa knowing na pareho sila ng naramdaman sa isa't isa pero natatakot cya... mayaman ito at mahirap lang cya.

“Oo, alam ko… Saka, ikaw lang ang nakaka-alam ukol dyan.” “Pati si Tita, alam nila.” “Oo, alam ko… Kaso, natatakot ako at kabado ukol sa kasal. Hindi ko alam kung bakit.” Tumingin si Rhea kay Elina ng seryoso saka sya nagsalita. “Bakit ka matatakot at kakabahan, yung Billionaire Crush mo na mismo ang nag-alok ng kasal sa iyo saka kahit ako hindi makapaniwala sa nangyayari.”

irap ko sakaniya “Wala naman, i just wondering kung bakit naging crush mo e hindi mo naman pala nakita yung mukha” saad naman niya. “Hindi naman kasi sa lahat ng bagay e babase tayo sa mukha. Well, oo natural lang talaga yung nag kaka crush ka truh appearance, pero mas okay pa rin magkacrush sa talagang may mabubuting puso. Parang ikaw? i know you have a good heart kahit na—”

Baka nga talagang hindi ako crushable tulad ng iba. Sa totoo lang kaya ako masungit sa ‘yo dahil naalala ko na naman. Naiinis ako dahil literal na hindi ako crush ng crush ko. Pero kahit pa masungit ako sa ‘yo ay lihim akong natutuwa dahil high blood ka na sa akin.

sagot ko sa kaibigan ko. “Ako rin, masaya ako dahil puwede na tayong magbar. Makikita ko ulit si Gov Adam doon.” “Lib, siguro mas mabuti na hayaan mo na lang si gov. May ibang mahal ‘yon eh, parang may hinihintay yata. Sorry, pero kaibigan kita kaya ayaw ko na masaktan ka,” sabi ko sa kanya. “Thank you, pretty. Alam ko naman ‘yon, crush ko lang naman eh. Crush lang, hindi pa naman talaga ito love,” sagot niya sa akin.

biglang bawi ko, pero mukhang hindi na iyon bumenta sa kanila. Mas lalo silang lumapit sa akin. Nakagat ko ang aking ibabang labi. "O siya ganito kasi iyon," saad ko para matapos na nga sila sa pag gigisa sa akin. Umayos sila sa pagkakatayo ngunit pareho naman silang nakapamewang na nakatingin sa akin. Huminga ulit ako ng malalim. "Ganito kasi 'yun, meron itong si guy na... o sige sabihin na lang nating crush ko, pero hindi ko sure kung crush niya rin ako..."

Kaya kahit minsan vocal ito tungkol sa pagka-crush sa akin ay hindi ako naiilang dahil alam ko naman na hindi ito seryoso. Pumasok ito ng elevator habang umaaktong nasasaktan. “Ang sakit naman noon. Akala ko nakalamang na ako. Denial ka lang pala.” “Anong denial?” “Sure ka hindi mo iyon crush?” “Hindi... na.” Natawa ito sa sagot ko. Kaya asar na inirapan ko ito. “Bakit hindi mo na crush? Love mo na?” nakangising tanong nito na halatang nang-aasar.