Hugot Para Kay Crush Tagalog Novels & Stories

Sabi pa ng isa. "Ay sus! Hindi naman gano'n 'yon. Kung nand'yan ang crush mo at manonood sa 'yo dapat nga mas galingan mo pa. Magbida ka gano'n! Ang hina n'yo naman!" Biro ni Lyssa sa mga ito. "Asa naman kayo na papanoorin kayo ng crush n'yo, eh hindi naman kayo ang gusto kung hindi si Rox!" Kumunot ang noo ko sa dagdag ni Lyssa at ngumisi saakin.

Ano ba’ng nangyayari sa kan’ya? “Ang taas naman ng kompyansa mo. Ito’ng nararamdaman ko ano lang ‘to, yung ano, parang crush,” nauutal niyang sabi. Kinagat niya ang ibabang labi sa salitang nabanggit. Anong crush? Gusto niya na lang talaga bumalik sa kwarto at magpanggap na tulog. Narinig niya ang mahinang pagtawa ni Calvin, mas lalo tuloy siyang nakaramdam ng hiya.

Hulma pa lang ng mukha, titig, ganda ng katawan, at higit sa lahat ay pagmamahal, sinalo na nito lahat. "Gusto kita, Thaddeus. Crush na kita," mahinang asar niya kahit pa may puwang na ito sa puso niya. Umungol ito nang protesta, "Crush lang?" Humigpit pa ang hapit nito sa bewang niya. Nasamyo niya ang mabangong hininga nito at tingin niya ay gusto pa niyang amuyin iyon. "Pag-iisipan ko kung crush lang muna—"

Crush lang naman! "Ikaw," baliwalang sagot ko. "Ikaw ang crush ko!" At ang hudas na Blue ay naibuga ang lemonade na ininom niya! Pambihira! Saksakan talaga ng dugyot ang lalaking ito! Nakakahiya! Matapos siyang magpunas ng bibig ay para siyang tanga na palipat-lipat ang turo sa sarili niya at sa akin. Ano namang masama? Hindi ba puwedeng siya ang crush ko? Dapat ba iba?!

Pinangunahan pa ako eh sarili ko 'to. "I am not being OA. Let's just see if CRUSH nga lang ba talaga yang nararamdaman mo. I doubt hindi." Diniinan niya talaga ang salitang crush. Hindi na ako kumibo. Ito ang paksa na hinding hindi ko gugustuhing makipag debate sa kaniya dahil hinding hindi siya magpapatalo. Siya nga kasi si Kupido. Siya ang nag-imbento ng LOVE kaya alam na alam niya. Ayoko na. Bahala siya diyan.

“I bet you don’t even know what crush means.” “Crush is paghanga,” maagap niyang saad. Gusto niya pang matawa sa naging ekspresyon ng mukha nito matapos marinig ang mga sinabi niya. Hindi niya alam kung bakit pero parang ikinakasaya niyang makita itong napipikon dahil sa kanyang kakulitan. “Just go back to your mom, Ariella. Hindi iyong kung anu-ano ang mga sinasabi mo. Besides, I need to go to Pauline---”

tanong n'ya kaya bahagya akong matawa. "Of course not! Hindi naman naiiwasan na magkacrush ka sa isang tao. Because crush define paghanga. Hanga sa kagandahan n'ya, sa katalinuhan n'ya. Why? Tell me, Anak. May crush ka na? Who's the lucky girl?" tanong ko sa kan'ya. "Meron po," saad n'ya at ngumiti. "Hindi naman si Nalia to 'di ba?" paninigurado ko dahil baka mamaya mag away talaga sila ni Kuya Lance n'ya. Bahagya s'yang matawa at umiling.

Hayyys, mag isa na naman ako. I already missing her. Crush koba talaga siya?

saad niya at nagpatuloy, "kung may pagtingin ka sa'kin tapos 'di ko masusuklian 'yun. Tapos sasabihin ko na alam ko na mahal mo ako. Magagawa mo pa rin ba akong harapin ng normal?" "Oo naman. Hindi naman mali ang mag-express ng totoong nararamdaman mo sa isang tao, eh," hindi man lang kumukurap na tugon nito. "At'saka, crush lang naman 'yun. Humahanga ka lang sa isang tao kaya bakit ka mahihiyang aminin 'yun? Magpasalamat nga dapat iyong crush ko dahil hinahangaan ko siya, 'di ba?"

Tsaka, saan banda ang kagandahan ng OA na babeng iyun? Shiit, lumabas ako para mag relax at may nakita nga akong makakausap pero si Tisay naman ang bukambibig nito. Lalo yatang uminit ang ulo ko "Crush mo si Tisay? PUnta ka sa bahay, at ihatid mo ang isda at nang masilayan mo din ang crush mo. Pwede mo din ligawan kung gusto mo,malay mo naman, sagutin ka noon!" yamot kong sagot dito at pagkatapos kong sabihin ang katagang iyun, mabilis na akong naglakad pabalik ng bahay