Hunter Novels & Stories

Ang kaniyang buong katawan ay tila naging yelo. Standing by the water dispenser at the end of the dim hallway was Arguz. He wore a gray hoodie and held a thermal flask. He wasn't rushing. Instead, he was leaning against the wall, his sharp, calculated eyes fixed directly on Lauren. He didn't look sleepy at all; his gaze was wide awake, tracking her descent from the faculty floor with a slow, venomous grin that spread across his face.

buti na lang at may matalino sa grupo namin haha. sina L at hunter naman ay busy busy sa pagtingin ng mga bagong dating na armas. kasama din nilang tumitingin sina zyke, xein at jun. " yes, i want it delivered today." rinig ko pang kausap ni hunter sa phone. " dude ang ganda nito pota!" manghang kapit ang isang sniper rifle. it was the M24 which has a 800m distance range. " syet! mag de kalidad talaga to hunter! " sabi naman ni xein

Doon siya nito derechong dinala. Wala pa sana siyang balak na pagbuksan iyon at magkukunwari pang naroon pa siya sa banyo subalit sa huli ay hindi na niya matiis ang persistent na katok sa pinto. Kagyat niyang naitikom ang mga labi dahil hindi si Hydrus ang bumungad sa kanya. "Can I have a word with you, Missy? I'm Horizon's mom." The middle aged Turkish woman spoke unsmiling and with a very casual tone, eyes were icy and freakishly serious.

Pinag-aralan ni Yuan ang mga ginawang notes ni Sebastian sa notebook nito. Nalagyan na nito ng markang ekis ang puno kung saan nakita ang bakas ng dugo ng kriminal, ayon na rin sa media noong mga panahong iyon. Iyon ang huling nabalitaan tungkol sa magnanakaw. Ayon din sa notebook ni Sebastian, ang hinihinalang magnanakaw ay naging miyembro ng AFP cadet. Malamang na may alam ito tungkol sa training sa kabundukan. Kung ang bangkay nito ay hindi na natagpuan, malamang na nakain ito ng sawa o iba pang mababangis na hayop. Noong panahong umakyat ito sa bundok ay masyado pang masukal iyon. Ibig sabihin ay marami pa talagang mga hayop sa gubat.

Wala sa loob na naibaba niya ang hoodie ng suot niyang itim na pullover. “Shit…” pilit na kinakalma ang sarili na usal ni Riko nang hindi sinasadyang nasagi niya ang controller ng turntable kaya biglang napalitan ang tugtog. That was uncalled. Kahit saglit lang na nagtama ang paningin nila ay kaagad na tumataktak sa isipan ni Riko ang makapal na kilay at matangos na ilong ng lalaki.

Tanong nito. "E-Ewan kung problema," kaswal niyang sabi. "Hindi mo alam? Ano ba 'yon?" Tanong ulit ni Teresa. "Isa sa mga araw na darating... darating ang ka-chat mo!" Nagsalubong ang kilay ni Teresa. "What?" Bulalas nito, "Ka-chat ko?" Nagtataka nitong naitanong. Ngumiti siya dito, "Yah... si Gohan... Gohan Morales. Pinoy pero American citizen," paliwanag ni Erica.

Sabi pa nito. "Ano yun kuya." Kunot noo pa niyang tanong. "Honestly nakita ko rin yung video,,pero alam mo kong ano ang napansin ko sa Video?" Wika ni Migo." It takes time parang walang nangyari,,if your a professional hacker,magagawa mong e cover ang nangyayari sa loob ng limang minuto,nang ganun kadali,,simply lang,,professional hacker plus serial killer,madali na para sa kanila na isagawa ang plano."

Hindi man halata pero takot ang mga ito kay Panther. Panther stand as the older brother para sa mga babae. Magkasing edad lang silang dalawa at sabay na pumasok at nag training sa Black Wagon. Nasa labing dalawang taong gulang lamang sila noon ng pumasok na sa Black Wagon bilang maging isang assassin. Maya-maya pa nakita n'ya na ang grupo ni Panther kasama si Phoenix. He make sure na walang aberya sa pagpasok ng mga ito sa warehouse.

Nakapikit pa si Zaharah dahil dinadama niya ang pagdampi ng tubig sa kaniyang katawan. Hindi mapawi ang init na tila may ibang hinahanap ang kaniyang katawan na hindi niya maintindihan. Anong dapat niyang gawin upang mawala 'yon? Is she drugged? °°° Sa kabilang banda, isang Black Bentley ang humaharurot sa highway na tinatahak ang pinakamalapit ang hotel kung naroon ang kaniyang mga kaibigan para sa kanilang boy's out.

Kinuha ko ito at dahan-dahang binuksan. Hindi ko alam kung bakit ako kinakabahan pero patuloy ko pa rin itong binubuksan at inilabas ko ang mga papers na nandoon. Nabasa ko sa isang papel ang napakalaking words na… ‘’CERTIFICATE OF ADOPTION’’… Hanggang sa makita ko ang pangalan ko doon… ‘’JARIA VENTURA SANTILLAN’’ Napalunok ako sa nabasa ko.