I Always Love Novels & Stories

Marahan akong humarap sa kanya habang matamis na ngiti ang nakapako sa aking labi. "Totoo ba 'yan?" sambit ko na halos maluha sa kanya. "Oo! Sigurado ako. I love you," saad sa akin ni Ivan, saka siniil ng halik ang aking labi. Tumugon naman ako rito at yumakap sa kanya nang mahigpit. Mahal na mahal ko ang lalaking ito at gagawin ko ang lahat para sa kanya.

Inabot niya ang kamay kong nasa counter top at ngumiti habang nakatitig doon "I'll choose you, and it's because I love you"

emosyonal kong sambit nang maalala kung ano ba talaga ang ibig sabihin ng salitang iyon. I love you.

“I love your lips. Lips that promise a thousand sweet kisses. Anytime you need a kiss I have one waiting for you.” Isang tikhim ang nagpalingon sa kanila.

Ganun lang naman ang gawin sa akin ng babaeng ito okay na okay na ako hindi ko naman kayang tiisin ang babaeng ito mahal na mahal ko kasi. Marupok oo aminado ako ang sarap sa feeling pag lagi s'yang sumasagot sa I Love You ko. Mas lalo naman pag s'ya nauna mag I love you sa akin para akong maiihi sa kilig lakas makabading paki ba ng iba inlove ako inlove bagay na hindi ko ikakahiya pa.

Ako, iiyak? Pero bigla akong kinabahan, at ilang beses na napalunok nang maisip na posible nga akong iwanan ni Valerie. Mahal ko siya. Mahal na mahal ko siya, at hindi ako papayag na basta lang niya akong iwan.

Wala nang puwang para ayusin pa. Pero habang hawak niya ang telepono, unti-unting sumisiksik sa kanyang isip ang mga alaala, ang mga matatamis na salitang “I love you” noon, ang mga pangako na magsasama habangbuhay. Para bang mga kawit na paulit-ulit na humahagod sa kanyang puso, nag-iiwan ng sugat na hindi na madaling maghilom.

"Oo na po. Maganda ka naman talaga. Kaya mahal na mahal kita." Ideal guy ko talaga si Papa. Sobrang mahal na mahal niya si Mama. Never siyang tumingin sa ibang babae. Kahit abnormal si Mama ay iniintindi niya ito. Napakasipag, napakamaasikaso, at napakamapagmahal. Gusto kong maging katulad niya ang lalaking magmamahal sa akin. Inalis ko muna ang mga iyon sa isip ko at nagsimula na akong gawin ang mga trabaho ko.

Pero sa totoo lamg ay ayaw na ayaw kong nag-aaway kami dahil lang sa maliit na dahilan. Love wins pa rin. "I really miss you so much! I love you" I said with all my heart.

Buti na lang at hindi na siya kinulit pa ng kanyang kaibigan dahil alam naman nito na hindi siya nagkukwento kapag oras ng trabaho. Habang patuloy siya sa pagtipa ng keyboard, hindi niya maiwasang maisip si Ivan. Hindi naman niya ito basta-basta makakalimutan. Ito ang una niyang pag-ibig at kagaya ng sabi nila, "First love never dies". Kung maaari nga lang ibalik ang panahon. Ipinilig niya ang kanyang ulo, dahil nais na niyang iwaksi ang lahat ng mga iniiisip niya.