Romans & histoires I Don't Like

Hindi ako papayag na maging sunod-sunuran na lang habambuhay. "No," matigas kong sabi, sapat na para marinig niya kahit hindi ako sumisigaw. Inangat ni Dad ang kaniyang tingin, medyo nagulat sa kaniyang narinig. "What did you say?" "I said, no. I will not go to that meeting. And I will never marry him," sabi ko habang dahan-dahang umaatras palayo sa lamesa. "Gawin niyo na ang gusto niyong gawin, Dad. Tanggalin niyo na ako sa kumpanya. I don't care anymore. Mas gusto ko pang magsimula muli sa pinaka-ibaba kaysa ibenta ang sarili kong kaluluwa sa inyo."

Grabi mga taong 'yon, abusado! "Hindi na kailangan. If they don’t like me, then so be it. Ayaw kong namimilit ng tao, lalo na kung nakikita ko naman na ayaw nila sa akin. Gustuhin ko man na makilala sila at maka-interact, kaso hindi talaga pwede sa akin ang mga ugali nila. Sorry ha, if I offended you," I said.

Aniya at mabilis itong naglalakad palayo. Nakanganga naman ako na sinundan ito ng tingin. Huminga naman ako ng malalim. That's why, I don't like to settle. Hindi ko kaya ang ganitong ugali ng babae. Pero...kaya ko tiisin, para kay Samuelle.

Lumapit ako sa kanyang tainga at ibinulong ang kagaya ng sinabi niya sa akin kanina. "I don't like him. That's all that matters."

Ano kaya ang naging alitan nila ng Daddy niya? “I don't like him.”Wika niya. “Panong hindi?.”I ask. Nanatili akong nakatingin sa kanya at nag-aantay sa sasabihan niya. Pero naiitindihan ko din naman kung ayaw niyang sabihin.

Napatiim bagang siya, mukhang naiinis. "Wala na akong mga babae. At ilang beses ko bang sasabihin sa 'yo na hindi ko siya gusto? I don't like her. I don't. I will never like her. At kahit sino pang babae d'yan na iharap mo sa akin, hindi ko magugustuhan." I snorted. "Whatever. Just go upstairs and change! Basa ka dahil sa kalandian mo!" "Samahan mo ako."

I feel like I don't want him to be out of my sight but I don't like this feeling at all. Paulit ulit ko nang sinabi na ‘I don’t like this feeling’. But I like him. Damn! Another day had passed again. Sinundo niya ako sa bahay ko, nagustuhan ko naman iyon pero ayaw ko. I can't help my self but to scold. Ano ba Zach! Figure it out how to overcome this. Madami ka pang problema na dapat tapusin at heto ka, wasting your time thinking if you should get rid of this likeable and unacceptable feelings.

Bulong ko sa sarili ko. "pwes, I don't like his attitude, I don't like everything about him!" inis na sambit ko at napakuyom ng kamao.

Hindi ko alam kung bakit, pero may bahagyang pagkailang akong naramdaman sa loob ko. At hindi ko gusto iyon. "Tama na ang isa," malamig kong sabi, hindi siya tinapunan ng tingin. Narinig ko ang mahina niyang tawa. "Ano ka ba, Damian? Wala naman akong ginagawang masama." Bumaling ako sa kanya. "Wala nga. But I don't like this." Nagtaas siya ng kilay. "You don’t like a lot of things."

sabi ni Rea sa akin at yumuko kaagad nang masabi niya ang word na I like you. Tumingin ako sa kanya natingala siya nang sabihin ko ang totoo kong sabihin sa kanya mula ng makasama ko siya. "I don't like you, Rea kahit kailan hindi kita magugustuhan kung iniisip mo na as loveteam kundi, as woman na may pagtingin sa akin maraming babaeng na-click sa akin alam nila ang ugali ko at nang mga ex ko wala ka rin karapatan na guluhin ang tahimik kong buhay," sabi ko at umiwas na ako nang tingin.