Novel & Cerita I Don't Want To Talk About It

Sa dami ng tumatakbo sa isip ko ngayon, subrang hirap ng mag-isip ng tama. We are silent during the meal. Sometimes he speaks and says something, but I remain silent. I don't care what he wants to say. I don't want to deal with everything he is saying right now. I don't want to pretend and talk to him as if everything is fine, because what he did will never be fine.

tanong niya pa kaya naman bahagya akong natawa sa reaksyon ni Tita. “Wala po, Tita. Pero mayro’n naman pong nanliligaw sa akin pero wala pa po talaga sa isip ko ang mga ganiyang bagay,” ani ko at nagpunas ng bibig. Wala pa sa isip ko ang mga ganiyang bagay dahil tinatak ko sa aking isip na hindi muna ako magnonobyo hanggang hindi ako tapos sa pag-aaral dahil p’wedeng makaapekto sa pag-aaral ang nobyo-nobyo na ’yan.

Gusto ko munang makapag isip. “He's just protecting you, Elora. Kung kaya mo na makipag-usap sa kaniya, do it. Iyon lang ang makakapag pagaan ng loob at isip mo.” They're right. I want to talk to him too, but not right now. Hindi ko rin naman alam kung kakausapin niya ba ako tungkol dito. It's obvious that he doesn't want to talk about Vince. He hates it.

Hindi ko magawang tumanggi? Jesse, libog lang yan pagbigyan mo. Napabuntong hininga ako dahil siguro nga 'yun talaga ang nararamdaman ko ngayon. Dahil halos mag-isang taon na rin akong hindi nakikipag-sex. --------

If it is because he respect her privacy or he want her to open it up first, hindi niya alam. "Where do you want us to talk?" "Kung maaari, sa malapit lang sa pinagtatrabahuhan kong coffee shop. Hindi ako pwedeng magtagal dahil may duty pa ako. Wala yung kasama ko ngayon eh." "Then why don't we just talk at your workplace--" Umiling siya saka bahagyang natawa. "I don't think I will be comfortable talking with my co-workers watching us." Saad niya.

Naalala ko na naman ang pangyayaring iyon. "Ui di ko naman sinasadya tsaka ano," Napakamot ako sa ulo ko. Di ko na alam ang isasagot ko. "Let's not talk about it anymore. Kalimutan nalang natin." Baritonong wika niya.

Dinampot ko iyon at ibinato sa kanya. "Oh-wait!" nanlaki ang mata niya at sinambot iyon. "Let's talk about it calmly" I gasped. "No! Don't you dare open up that topic again!" Naalerto siya ng tumayo ako. "Oh, god. How about the golden anniversary? It will be tomorrow-" "I won't attend. Just go by yourself"

mahina kong sinabi dito not looking to his eyes. "No Atilla! We need to talk, we need to talk about us." matigas nitong sinabi na para bang napagod na ito sa pag-iwas ko ngunit hindi pa ako handa dahil hindi ko pa alam kung ano ba talaga ang dapat kong gawin. "Please don't do this Ram." pagsusumamo ko dito dahil hindi ko talaga alam kung ano ba talaga ang sasabihin ko dito.

Saka anong naisip niya at gusto niya akong tawagin sa ibang palayaw? Napasapo na ako ng noo at nailing iling. Ang hirap makipag talo. Nauubusan ako ng energy ang dami ng nangyari ngayong araw, gusto ko na magpahinga. Me: I don’t want to argue. Do whatever you want. Kael: Neither do I. I want to know why you’re avoiding me and I just want to understand you. That’s all. Understand what?

Hindi siya ngumingiti kaya mas lalo ang dagundong ng puso ko. “Ano ang gusto mo na pag-usapan?” sagot ko habang pilit na pinatatatag ang boses ko. “Puwede ba kita na maimbitahan sa loob? I wanted to talk to you privately and if possible, without Nathan. Huwag ka mag-alala wala akong masama na balak. Gusto lamang talaga kita na makausap.”