I Love Amy Novels & Stories

ani Amy. Ngayon ko lang din nakausap ang mga lukaret na 'to. They're always busy, professional na sila. Akalain mong magiging successful itong mga kaibigan ko sa maiksing panahon pa lamang. Hindi na ako nagtaka pa. "I don't know, Amy." "Invite him. Para masaya," si Rosie na pangisi-ngisi pa sa camera. "Ayoko nga! I don't like him, Rosie! Baka ayawan niyo 'yun kapag nalaman niyo ang ugali niya!"

Walang sinumang tao sa kanyang tamang pakiramdam ang aako sa responsibilidad na iyon. "I'm sorry, Maam pero hindi ko kayang magpakasal sa isang estranghero, isa pa mahal ko ang pagiging single life ko at magpapasalamat ako kung hindi mo ipipilit sa akin ang bagay na gusto mong gawin ko," determinadong sabi ni Amy. Nang makita niyang hindi nagsasalita ang babae kahit makalipas ang isa pang tatlong minuto, binuhat niya ang kanyang handbag at tumayo.

Hindi nila deserve ang laway ko. Nanatili akong tahimik. Umupo si Amy sa harapan ko. Kahit na alam nito na busy ako. "I'm here naman Ayiesha," alam kong nakangiti ito. "Pwede mo kaming maging friends." Offer nito sa akin.

Alam niyang galit ito pero hindi magbabago ang isip niya dahil dito. "Si Janice ang gusto ko para sa iyo! Siya ang gusto kong maging manugang dahil kilala ko na siya. Matino siyang babae at nakakasiguro akong maalagaan ka niya at ang maging apo ko!" Mariing tutol ni Lourdes at nabubulyawan na niya ang anak dahil sa galit.

And that would be worse. Mas magiging masahol pa kung pananatilihin ko siya sa tabi ko habang ang isip at katawan ko ay may ibang hinahanap. I can’t keep fooling myself into thinking that I am not already ruined by another girl. A girl who is clearly not her. It will always be Juliana for me. And that is exactly why I have to let Amy go. Kung sana ay madali lang sabihin sa kanya ang lahat ng ‘to.

"...it's my mom. Siya kasi ang naging inspirasyon ko kung bakit napamahal sa'kin ang larong basketball. Si dad ay hanggang support lang siya sa gusto ko since I am an only child. Kaya ng mamatay si mommy dahil sa colon cancer. Parang parte ng pagkatao ko ang isinama niya sa hukay. She is the most important woman in me dahil hindi siya kailanman pinagbuhatan ako ng kamay. Silang dalawa ni daddy. Never nilang ginawa iyon sa'kin kahit noong bata pa ako. "Mommy Asterelle was also a very beautiful creature that God creates. Mabait siya at maalaga. Si daddy nga ay nagkaroon ng depression ng mamatay siya. Kaya nga nangako ako sa sarili ko na kung sinomang babae ang bibihag sa puso ko. Aalagaan ko s

Mukhang ngayon lang din kasi ang unang beses na nagkita kami. Ngumiti ako. “Yeah, her friend and future sister-in-law.” Nanlaki ang mga mata nito. “Talaga po?! Fiancee kayo ni Sir Kirill?!” hindi makapaniwala niyang tanong. Nakangiting tumango na lang din naman ako. “Yep!” proud na sagot ko pa sa kaniya “Grabe! Hindi ko lubos akalain na Amy interes po pala siya sa love—” Naputol ang sasabihin niya nang bigla na lamang bumukas ang pinto ng shop.

Pinutok niya lahat sa loob ni Amy, iniisip niya palang na madadagdagan nanaman ang anak nila ay masaya siya. “I love you, Amy,” bulong ni Zack, hinalikan niya naman si Amy sa mga labi nito pati narin sa kanyang pisngi. Ilang-rounds rin ang nagawa nila, pinaramdam ni Zack kong gaano niya ka miss ang dalaga. Sa huli lupay-pay si Amy, na nakahiga sa kama at mabilis na nakatulog.

“Macy is sick, Lexie. She is sick you and I both know that she is running out of time. I understand how hurt you are and I do understand kung bakit ayaw mong lumapit kahit sa mga ka anak mo, lalo na sa dati mong asawa, I don’t know them personally but I do know your story. Your pride won’t get you and Macy anywhere, Lexie. So please think about this habang may oras ka pa.” Sagot sa kanya ng kaibigan, hindi na siya nakasagot pa nang basta na lamang siya nitong tinalikuran. Her friendship with Amy went back six years to the day she had moved into neighbouring apartments after she fled from her own home town for differing reasons, and each desperate for a new beginning. Amy was the first person

At sa kanilang pag-uusap, unti-unti nilang nalaman ang totoo—na si Amy ay matagal nang may lihim na damdamin para kay Joemarie, kahit pa noong bata pa sila. Isang gabi habang magkakasama sila, nag-usap sina Dianne at Dansel tungkol kay Amy. “Alam mo ba, Dansel, matagal na pala talagang mahal ni Amy si Joemarie. Hindi niya lang masabi.” “Hindi ako magtataka. Kita naman kung paano siya tumitig sa kaniya. Pero ngayon, paano na? May iba na siyang girlfriend.”