Novel & Cerita I'm Sick

Nag-aalalang saad niya sa akin habang may dala itong gamot na gusto niyang ipa-inom sa akin. "A-ang h-hari?" Bulol na tanong ko dahil pati bibig ko ay tila pagod na pagod. Hindi ko alam kung bakit nagkasakit ako. Pero base sa nararamdaman ko, mukhang nagkaroon ako ng impeksyon kaya nilalagnat ako. Wala akong ibag maisip bukod doon.

Siguro bukas nalang. At gaya nga ng ineexpect ko, I woke up feeling really sick this morning. Hindi ko rin kayang pumasok sa school dahil sa sobrang pagkahilo. Kaya naman si Mama ay hindi mapakali lalo pa't kinakailangan nyang umalis para sa importante nyang meeting. "Go mom." Pagpupumilit ko kay Mama na alalang alala habang pinagmamasdan ako. "You have important meeting."

At ngayon ito na ang naging resulta, I'm sick. Napatingin ako sa orasan at kailangan ko na talagang magluto ng pagkain dahil papasok na sila. Pero paano ako makakapagluto ngayong ayaw sumunod ng aking katawan. Napahawak na lamang ako sa aking ulo at napapikit sa inis, hindi ko rin naman hahayaan na hindi pumasok sa school ngayon sina Caleb at Aria dahil lang may sakit ako.

seryosong tugon ko rito sabay yuko ko, dahil parang bigla akong nahilo at hindi na normal ang panlalamig na nararamdaman ko. I feel sick. "Look Avi--" Hindi ko na narinig pa ang nga sinabi ni Primo dahil kinukunsumo na ng kadilim ang ulirat ko.

I said those words. And now, here I am laying in my bed. Feeling real sick and it sucks. Hindi na nga ako naka-aircon sa sobrang panginginig ng katawan. Hindi ko pa malaman kung ilan na ang body temperature ko pero alam ko mataas na dahil nararamdaman ko ang sarili kong init. Nagtalukbong lang ako ng kumot ng maramdaman ko na bumukas ang pinto ng kwarto ko.

Bigla siyang napaatras, gulat at halatang nag-aalala. “You’re burning up,” sabi niya. “You’re sick. Why didn’t you tell me?” “Hindi—” umiling ako. “Okay lang ako. Kaya pa—” “Cataleya,” putol niya. “You have a fever. You shouldn’t be here like this.” “Kaya ko,” sagot ko ng mahina pero determinado. “Hindi ako pwedeng mawala ngayon. Kailangan kita tulungan.”

umiiyak na sambit ko. Patuloy akong lumuluha at alam kong marami ang mga nanonood pero wala akong pakialam. Ilalabas ko ngayon ang lahat ng sakit na nararamdaman ko kasi pagkatapos nito titigil na ako. Suko na ako. Pagod na ako. Ayaw ko na. Ayaw ko ng umasa sa kanya kasi sakit lang naman ang makukuha ko. "I must stop this craziness. My body isn't—"

It was nearly morning when I feel that I'm cold. I stand up to close the aircon but I feel dizzy while doing so. Ni hindi ko nga nakayanang makatayo ng matagal because I'm always ending up laying down my bed. My head is spinning and I don't know why I want to vomit. My head aches and I'm shivering. Wala akong nagawa kundi ang pumasok sa kumot ko habang nginig na nginig. I can't take it. I don't know why did I ended up sick even I bathe after that rain.

sabi niya habang inaalalayan ako. Huminga ako nang malalim matapos ang ilang segundo. Pakiramdam ko parang biglang nanghina ang buong katawan ko. “I'm sorry,” mahina kong sabi habang pinupunasan ang bibig ko gamit ang tissue na iniabot niya. “Don't worry,” agad niyang sabi. “Are you sick?” tanong niya ulit. Umiling ako. “I don't think so…”

Sa may balikat ko siya hinawakan upang yugyugin siya ng dahan-dahan, pero muli kong naalis doon ang kamay ko nang talagang mainit ang pagkakahawak ko sa balat niya. Is he sick? Kinumpara ko ang init ng kanyang leeg sa akin. Malayo ang hindi pagkakapareho. Sa akin ay normal lang na init since nagsimula akong mamawis dahil sa init ng araw sa labas, pero siya'y nag-a-apoy nga ng lagnat. He's really sick, oh my God!